Ερευνητές έκαναν πρόταση για νέο νόμο που ίσως αποτελεί το Άγιο δισκοπότηρο της επιστήμης. Αυτός νόμος διέπει τα πάντα, από την εξέλιξη και δημιουργία ζωής, τη δημιουργία πλανητών και γενικότερα των πάντων που υπάρχουν στο σύμπαν.
Αυτός ο νέος νόμος χαρακτηρίζεται σαν «καθολικές έννοιες επιλογής» που οδηγούν τα συστήματα στην εξέλιξη, είτε ζουν είτε όχι. Αντιμετωπίζει την τάση των φυσικών συστημάτων στο σύμπαν να γίνονται πιο περίπλοκα με την πάροδο του χρόνου.
Η ερευνητική ομάδα πίσω από τον νέο νόμο, περιλαμβάνει φιλοσόφους, αστροβιολόγους και θεωρητικούς φυσικούς, όπως επίσης γεωλόγους και data scientists. Ονόμασαν το νόμο «ο νόμος της αύξησης των λειτουργικών πληροφοριών».
«Αυτή ήταν μια αληθινή συνεργασία μεταξύ επιστημόνων και φιλοσόφων για την αντιμετώπιση ενός από τα πιο βαθιά μυστήρια του σύμπαντος: γιατί τα πολύπλοκα συστήματα, συμπεριλαμβανομένης της ζωής, εξελίσσονται προς μεγαλύτερες λειτουργικές πληροφορίες με την πάροδο του χρόνου;» Δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Jonathan Lunine, καθηγητής φυσικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Cornell.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε από τον Lumine και τους συνεργάτες του, στις 16 Οκτωβρίου στο περιοδικό PNAS.
Οι υπάρχοντες νόμοι της επιστήμης, είναι περιγραφές παρατηρήσεων σε φαινόμενα. Δεν εξηγούν γιατί υπάρχουν και τι τα προκαλεί. Η παρατήρηση και καταγραφή προάγει την κατανόηση όσων μας περιβάλλουν και πάνε ένα βήμα παρακάτω την έρευνα.
Ο νέος νόμος δηλώνει πως «οι λειτουργικές πληροφορίες ενός συστήματος θα αυξηθούν (δηλαδή, το σύστημα θα εξελιχθεί) εάν πολλές διαφορετικές διαμορφώσεις του συστήματος υποβληθούν σε επιλογή για μία ή περισσότερες λειτουργίες, έγραψαν οι ερευνητές στη μελέτη.
Ο νόμος ισχύει για συστήματα που αποτελούνται από πολυάριθμα συστατικά, όπως άτομα, μόρια και κύτταρα, τα οποία μπορούν να τακτοποιηθούν και να αναδιαταχθούν επανειλημμένα και να υιοθετήσουν πολλές διαφορετικές διαμορφώσεις, σύμφωνα με τη δήλωση. Ο νόμος λέει επίσης ότι αυτές οι διαμορφώσεις επιλέγονται με βάση τη λειτουργία και μόνο μερικές επιβιώνουν.
Σαν επέκταση της θεωρίας της εξέλιξης του Δαρβίνου, οι ερευνητές ισχυρίζονται πως τα μη ζωντανά συστήματα, εξελίσσονται όταν μια νέα αλλαγή σε αυτά λειτουργεί, βελτιώνοντας την εξέλιξή τους. Ένα παράδειγμα της λειτουργίας, είναι η σταθερότητα, σύμφωνα με τις δηλώσεις των επιστημόνων.
Η επιστημονική κοινότητα αντιδρά σε αυτόν τον νέο νόμο. Σχολιάζοντας μια δήλωση από το Carnegie Science Earth and Planets Laboratory στην Ουάσιγκτον, D.C., ο θεωρητικός βιολόγος Stuart Kauffman, ομότιμος καθηγητής βιοχημείας και βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, είπε ότι η μελέτη είναι ένα «εξαιρετικό, τολμηρό, ευρύ και μεταμορφωτικό άρθρο. ” ενώ ο Μίλαν Τσίρκοβιτς, καθηγητής ερευνητής στο Αστρονομικό Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου, ονόμασε τη μελέτη “ένα αεράκι καθαρού αέρα που πνέει πάνω από το δύσκολο έδαφος στο σημείο σύνδεσης της αστροβιολογίας, της επιστήμης των συστημάτων και της εξελικτικής θεωρίας.”
Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για την τεράστια έρευνα, καθώς μόλις δημοσιεύθηκε και δεν έχει ελεγχθεί πλήρως, ούτε έχει δοκιμαστεί από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα. Θα έχει πολύ ενδιαφέρον όμως να δούμε πως θα εξελιχθεί και το αν θα μας επιτρέψει την δημιουργία την ενοποιημένης θεωρίας για το σύμπαν μας, που τόσο πολύ προσπαθεί να πετύχει η επιστημονική κοινότητα.
