- Κατά τη γνώμη του Chen Li-bai (Simon Chen), προέδρου της ADATA, δεν οδεύουμε προς μείωση της ζήτησης, αλλά προς μια εγγενή ανεπάρκεια προσφοράς μνήμης που θα διαρκέσει για τουλάχιστον δύο δεκαετίες.
- Η αδυναμία της παραγωγής να ακολουθήσει τη ζήτηση οφείλεται στην πολυετή κατασκευή νέων μονάδων ημιαγωγών, τη συντηρητική στρατηγική των κυρίαρχων παικτών και τους αμερικανικούς εμπορικούς περιορισμούς στις κινεζικές εταιρείες.
- Ένα σαρωτικό δεύτερο κύμα ζήτησης αναμένεται από το Edge Computing, με συσκευές όπως αυτόνομα οχήματα και IoT να απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ τοπικά, καθιστώντας τη μνήμη έναν από τους πιο σπάνιους πόρους της επόμενης δεκαετίας.
Η έλλειψη μνήμης στην αγορά δεν αποτελεί μια προσωρινή κρίση, αλλά ένα βαθιά δομικό πρόβλημα που θα μας απασχολεί τουλάχιστον μέχρι το 2040.
Την ώρα που οι αναλυτές των αγορών ανησυχούν για μια πιθανή «φούσκα» στην Τεχνητή Νοημοσύνη και μια επικείμενη υπερπροσφορά hardware, ο Chen Li-bai (Simon Chen), πρόεδρος της ADATA, μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής μνήμης παγκοσμίως, βλέπει μια τελείως διαφορετική εικόνα. Κατά τη γνώμη του, δεν οδεύουμε προς μείωση της ζήτησης, αλλά προς μια εγγενή ανεπάρκεια προσφοράς που θα διαρκέσει για τουλάχιστον δύο δεκαετίες.
Γιατί η παραγωγή αδυνατεί να ακολουθήσει τη ζήτηση
Για να κατανοήσει κανείς τη θέση του προέδρου της ADATA, πρέπει να ξεκινήσει από μια θεμελιώδη αλήθεια της βιομηχανίας: η κατασκευή μιας νέας μονάδας παραγωγής ημιαγωγών (fab) απαιτεί χρόνια. Δεν πρόκειται για το άνοιγμα μιας απλής αποθήκης. Απαιτούνται εξειδικευμένος εξοπλισμός δισεκατομμυρίων, «καθαρά δωμάτια» (cleanrooms), τεράστια τεχνογνωσία και μακρά περίοδος δοκιμών πριν παραχθεί το πρώτο εμπορεύσιμο wafer.
Παράλληλα, οι τρεις κυρίαρχοι παίκτες της αγοράς (Samsung, SK Hynix και Micron) έχουν πάθει και έχουν μάθει από τους προηγούμενους οικονομικούς κύκλους. Η αλόγιστη επέκταση του παρελθόντος οδήγησε σε υπερπαραγωγή, κατακρήμνιση των τιμών και τεράστιες κεφαλαιακές ζημιές. Καμία από αυτές τις εταιρείες δεν προτίθεται να επαναλάβει τα ίδια λάθη. Συνεπώς, η στρατηγική τους είναι πλέον αυστηρά μετρημένη και συντηρητική, αποκλείοντας το ενδεχόμενο ενός «χειμάρρου» νέων προϊόντων στην αγορά.
Από την άλλη πλευρά, οι κινεζικές εταιρείες που θεωρητικά θα μπορούσαν να καλύψουν το κενό, βρίσκονται αντιμέτωπες με αυστηρούς αμερικανικούς εμπορικούς περιορισμούς στην πρόσβαση σε προηγμένο εξοπλισμό ημιαγωγών. Ακόμα και με γενναίες κρατικές επιδοτήσεις, η συμβολή τους στην παγκόσμια προσφορά παραμένει περιορισμένη βραχυπρόθεσμα.
Το αποτέλεσμα; Ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ προσφοράς και ζήτησης που, σύμφωνα με τον Τσεν Λι-μπάι, δεν πρόκειται να κλείσει ούτε γρήγορα ούτε ανώδυνα.
Το δεύτερο κύμα ζήτησης που δεν έχουμε δει ακόμα
Αυτό που καθιστά την πρόβλεψη ακόμα πιο ανησυχητική είναι το γεγονός ότι η πραγματικά μεγάλη ζήτηση δεν έχει εκδηλωθεί ακόμα στο πλήρες μέγεθός της. Σήμερα, η αυξημένη κατανάλωση προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από τα Data Centers της παραγωγικής Τεχνητής Νοημοσύνης (Generative AI). Αυτό όμως είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Ο πρόεδρος της ADATA βλέπει να έρχεται ένα σαρωτικό δεύτερο κύμα ζήτησης από το λεγόμενο Edge Computing, δηλαδή τις συσκευές που επεξεργάζονται δεδομένα τοπικά αντί να βασίζονται αποκλειστικά στο cloud. Αυτόνομα οχήματα, αυτόνομα ρομπότ, έξυπνα εργοστάσια, δορυφόροι χαμηλής τροχιάς και δισεκατομμύρια IoT συσκευές θα απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ τοπικά.
Κάθε μία από αυτές τις συσκευές θα χρειάζεται αυτόνομη, ταχύτατη μνήμη. Και η αγορά δεν θα καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε Cloud ή Edge, αλλά θα τα χρειάζεται και τα δύο ταυτόχρονα. Αυτός ο τεράστιος όγκος ζήτησης δεν μπορεί να καλυφθεί από κανέναν κατασκευαστή, ακόμα κι αν ξεκινούσαν να χτίζουν νέα εργοστάσια σήμερα με 24ωρες βάρδιες για την επόμενη δεκαετία.
Γιατί το 2040 είναι ο πραγματικός ορίζοντας
Εδώ συμπυκνώνεται η ουσία της ανάλυσης: δεν πρόκειται για έναν συνηθισμένο οικονομικό κύκλο με την κλασική διακύμανση «ανόδου, κορύφωσης και διόρθωσης». Βιώνουμε μια βαθιά, δομική μετατόπιση της τεχνολογικής βιομηχανίας.
Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μεταφέρεται από τις οθόνες των data centers στον φυσικό κόσμο, η ανισορροπία προσφοράς και ζήτησης στη μνήμη μετατρέπεται από παροδικό φαινόμενο σε μόνιμο χαρακτηριστικό της παγκόσμιας οικονομίας. Αυτή η μετάβαση εκτιμάται ότι θα διαρκέσει τουλάχιστον μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2030, με τις επιπτώσεις να εκτείνονται έως το 2040.
Ποιος θα δικαιωθεί τελικά;
Οι αγορές τείνουν να έχουν βραχυπρόθεσμη μνήμη. Βλέποντας τις αυξημένες κεφαλαιουχικές δαπάνες, σπεύδουν να μιλήσουν για «φούσκα». Η ηγεσία της ADATA όμως βλέπει την αρχή μιας τεχνολογικής επανάστασης που μόλις τώρα ξεπερνά τα όρια των εργαστηρίων για να ενσωματωθεί στην καθημερινότητα, με απαιτήσεις σε πόρους που κανένα σημερινό μοντέλο δεν μπορεί να υπολογίσει ακριβώς.
Το αν η πρόβλεψη επιβεβαιωθεί θα το δείξει ο χρόνος. Ωστόσο, όταν ο επικεφαλής ενός εκ των κορυφαίων κατασκευαστών μνήμης στον πλανήτη δηλώνει ότι η όποια «φούσκα» είναι υπόθεση του 2040 ή του 2050 και όχι του σήμερα, είναι μια φωνή που η τεχνολογική βιομηχανία οφείλει να λάβει πολύ σοβαρά υπόψη.
Εσείς πιστεύετε ότι οδεύουμε προς μόνιμες αυξήσεις στις τιμές των RAM και SSD ή θεωρείτε ότι η αγορά θα βρει την ισορροπία της νωρίτερα; Μοιραστείτε την άποψή σας στα σχόλια!
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
