Το Perseverance βρίσκεται εδώ και χρόνια στην επιφάνεια του Άρη και μελετάει τον πλανήτη. Διαθέτει προηγμένα όργανα που μας επιτρέπουν να μελετήσουμε εκτός από την επιφάνεια και το εσωτερικό του Άρη, ανακαλύπτοντας ενδιαφέρουσες γεωλογικές δομές, που θα μπορούσαμε να δούμε αλλιώς.
Αυτά τα ευρήματα δείχνουν πως το νερό του Άρη διαμόρφωσε την περιοχή πολύ πριν τον σχηματισμό του διάσημου δέλτα του Άρη, κάτι που ενισχύει την άποψη πως ο Άρης είχε τις κατάλληλες συνθήκες για να φιλοξενήσει ζωή.
Άλλωστε, το Perseverance δεν προσεδαφίστηκε τυχαία σε αυτή την περιοχή. Ο κρατήρας Jezero ήταν γνωστό πως κάποτε ήταν λίμνη, που τροφοδοτούνταν από ένα ποτάμι. Αυτό επιβεβαιώθηκε με το που προσγειώθηκε το rover το 2021. Τα εξελιγμένα όργανά του ανίχνευσαν αμέσως ανθρακικά άλατα στον πυθμένα του κρατήρα και κατέγραψαν με άνευ προηγουμένου λεπτομέρεια την ιζηματογενή αρχιτεκτονική του σχηματισμού δέλτα.
Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, οι επιστήμονες κατάφεραν να ανακατασκευάσουν το παρελθόν του Άρη, στο οποίο ο πλανήτης έχει υψηλότερες θερμοκρασίες και είναι πολύ πιο υγρός, με νερό σε υγρή μορφή να ρέει στην επιφάνειά του και να δημιουργεί τις συνθήκες που απαιτεί η ζωή για να εμφανιστεί.
Όμως, τα δεδομένα που έχουμε στην επιφάνεια, ίσως να κρύβουν κάποιες λεπτομέρειες για την ιστορία. Σε μεγαλύτερα βάθη στο υπέδαφος, θα μπορούσαν να κρύβονται στοιχεία ενός ακόμα πιο παλιού γεωλογικού κεφαλαίου στην ιστορία του Κόκκινου Πλανήτη.
Αυτός είναι και ο λόγος που το Perseverance εξοπλίστηκε με ένα συμπαγές επιστημονικό όργανο, που χρησιμοποιείται στη Γη από γεωφυσικούς, γεωτεχνικούς μηχανικούς και αρχαιολόγους. Πρόκειται για ένα ραντάρ διείσδυσης εδάφους, που μας επιτρέπει να χαρτογραφήσουμε τις υπόγειες δομές του πλανήτη, χωρίς να τις διαταράξουμε και χωρίς να σκάψουμε σε αυτές.
Η αρχή είναι σχετικά απλή. Ηλεκτρομαγνητικά κύματα υψηλής συχνότητας αποστέλλονται στο έδαφος από έναν πομπό. Καθώς αυτά τα κύματα ταξιδεύουν στο υπέδαφος, κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες ανάλογα με τα υλικά που συναντούν. Όταν φτάνουν στα όρια μεταξύ στρωμάτων με διαφορετικές φυσικές ιδιότητες, μέρος του σήματος ανακλάται πίσω στην επιφάνεια.
Όταν τα σήματα επιστρέφουν μέσω της αντανάκλασης, ένας δέκτης στο όχημα τα καταγράφει με μεγάλη χρονική ακρίβεια. Μελετώντας τον χρόνο μεταξύ της εκπομπής και της λήψης των κυμάτων, οι επιστήμονες μπορούν να ανακατασκευάσουν μια εικόνα των υπόγειων δομών στου πλανήτη, όπως ακριβώς ένα σόναρ στη θάλασσα.
Αυτή η διαδικασία μιμείται τη σεισμική απεικόνιση που κάνουμε στη Γη. Βέβαια, δε βασίζεται σε σεισμικά κύματα, αλλά σε ηλεκτρομαγνητικά, όμως το αποτέλεσμα είναι παρόμοιο. Ανάλογα με τη συχνότητα που χρησιμοποιείται, το ραντάρ μπορεί να διεισδύσει στο έδαφος και να ανακαλύψει δομές που κυμαίνονται από μερικά εκατοστά μέχρι αρκετές δεκάδες μέτρα βάθος. Βέβαια, όσο πιο βαθιά είναι η απεικόνιση, τόσο χαμηλότερη ανάλυση έχει.
Έτσι λοιπόν το Perseverance κινήθηκε κατά μήκος της εξωτερικής άκρης του κρατήρα Jezero και το ραντάρ του σάρωνε το έδαφος σε βάθη περίπου 35 μέτρων. Τα δεδομένα στάλθηκαν στη Γη και οι επιστήμονες ανέλυσαν αυτές τις μετρήσεις, ώστε να εξετάσουν την ιζηματογενή αρχιτεκτονική κάτω από την διαδρομή που ακολούθησε το Perseverance.
Όταν ολοκλήρωσαν την ανάλυση των δεδομένων από το εσωτερικό του Άρη, προχώρησαν στη δημοσίευση μιας νέας μελέτης στο Science Advances. Μέσω αυτής αποδεικνύουν μια πολύ πιο σύνθετη υδρολογική ιστορία από ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μια ιστορία που προηγείται κατά πολύ του σχηματισμού του μεγάλου δέλτα που βλέπουμε σήμερα στην επιφάνεια.
Revolut: Καλείται να δώσει στοιχεία χρηστών πειρατικών συνδρομών!
Στα δεδομένα, από το εσωτερικό του Άρη, βρέθηκαν ίχνη αρχαίων ποταμών και ακόμα παλαιότερων δελταϊκών αποθέσεων, που δεν είχαμε δει μέχρι σήμερα καθώς κρύβονταν κάτω από την επιφάνεια. Μαζί, αυτές οι δομές θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ένα αρχαίο ελικοειδές ποτάμιο σύστημα, ένα προσχωσιγενές ριπίδιο ή ακόμα και ένα πλεγμένο ποτάμιο δίκτυο.
Αυτό δείχνει πως το μεγάλο δέλτα στη δυτική πλευρά του Jezero είναι πολύ νεότερο. Οι παρατηρήσεις υποδηλώνουν ότι ένα περιβάλλον παρόμοιο με το δέλτα μπορεί να υπήρχε στην περιοχή ήδη από την αρχή της Νωεχιανής περιόδου, μεταξύ περίπου 4,2 και 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Το μεγάλο δέλτα που βλέπουμε σήμερα σχηματίστηκε αργότερα, στα τέλη της Νωαχιανής ή στις αρχές της Εσπεριανής περιόδου, πριν από 3.7 με 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια.
Το εντυπωσιακό με αυτή την ανακάλυψη είναι πως μας δίνει μια συναρπαστική εικόνα για το παρελθόν του κρατήρα Jezero, σε μια εποχή που φιλοξενούσε υδάτινα περιβάλλοντα, στην αρχή της ύπαρξης του Άρη. Από ότι φαίνεται αυτή η υδάτινη περίοδος του Άρη ήταν πολύ μεγαλύτερη από ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.
Αυτό όμως είναι κάτι εξαιρετικό, καθώς εάν υπήρχε νερό στην περιοχή νωρίτερα και αυτό παρέμεινε εκεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε θα υπήρχαν οι κατάλληλες και σταθερές συνθήκες για τη δημιουργία ζωής, με την μικροβιακή ζωή να έχει αρκετό χρόνο να αναδυθεί.
Αυτό είναι συναρπαστικό και ο Άρης μπορεί πλέον να θεωρείται νεκρός πλανήτης, όμως στο παρελθόν του ενδέχεται να έσφυζε από ζωή, έστω και μικροβιακή. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι πως όσο ψάχνουν στο εσωτερικό του Άρη, ανακαλύπτουμε όλο και περισσότερα και τα περισσότερα δείχνουν πως η ζωή ίσως είχε ανθήσει στον πλανήτη. Μην ξεχνάμε πως και στην Γη, πρέπει να σκάψουμε αρκετά βαθιά για να βρούμε τα απομεινάρια αρχαίας ζωής.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Science Advances.
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
