Δύο εξαιρετικά σπάνια supernova που εξεράγησαν δισεκατομμύρια χρόνια πριν, παρέχουν ίσως την καλύτερη ευκαιρία για να μπορέσουμε να εξηγήσουμε το μεγαλύτερο ίσως μυστήριο, πόσο γρήγορα το σύμπαν επεκτείνεται. Ωστόσο υπάρχει κάτι που θα πρέπει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο. Αν και οι αστρονόμοι έχουν ήδη παρατηρήσει τα εν λόγω αστέρια που εξερράγησαν, θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον 60 χρόνια ακόμα για το φως τους να φτάσει σε εμάς ακόμη μια φορά. Ο λόγος για το φαινόμενο που αποκαλείται gravitational lensing.
Κάτι το οποίο έχει κάνει το φως τους να χωριστεί σε πολλαπλές εικόνες, η καθεμία εκ των οποίων ταξιδεύει μέσω μιας διαφορετικής οδού μέσω του χωροχρόνου.
Τι σημαίνει αυτό εν ολίγοις;
Ότι κάποια στιγμή οι αστρονόμοι θα μπορέσουν να μετρήσουν την καθυστέρηση μεταξύ αυτών των δύο εικόνων για να μπορέσουμε επιτέλους να υπολογίσουμε το ρυθμό με τον οποίο το σύμπαν επεκτείνεται.
Πρόκειται για ένα μυστήριο το οποίο έχει απασχολήσει εδώ και αιώνες τους επιστήμονες, καθώς το σύμπαν φαίνεται ότι επεκτείνεται με διαφορετικό ρυθμό ανάλογα από το πού κοιτάμε.
Ο Conor Larison, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Space Telescope Science Institute, παρουσίασε την ανακάλυψη των δύο supernova που ονομάστηκαν SN Ares και SN Athena, σε συνέντευξη τύπου κατά τη 247η συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Φοίνιξ.
To κοσμικό φαινόμενο, που ονομάζεται βαρυτικός φακός, είναι άμεση συνέπεια της επίδρασης της βαρύτητας στην δομή του χωροχρόνου και προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν με τη θεωρία της σχετικότητας. Συμβαίνει όταν ένα τεράστιο ουράνιο σώμα, όπως ένα σύμπλεγμα γαλαξιών, κάμπτει το φως από μια πιο απομακρυσμένη πηγή που βρίσκεται πίσω του, μεγεθύνοντας έτσι το αντικείμενο.
Το SN Ares είναι η πρώτη έκρηξη Supernova που ανακαλύφθηκε μέσω του προγράμματος Venus. Αξίζει να σημειωθεί ότι η έκρηξη συνέβη πριν από περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια και η παραμόρφωση του χωροχρόνου, η οποία προκλήθηκε από ένα σύμπλεγμα γαλαξιών, έκανε το φως από αυτό να χωριστεί σε τρεις εικόνες. Η μία έχει ήδη φτάσει στα τηλεσκόπιά μας. Ωστόσο, το φως από τις άλλες δύο υφίσταται μια σημαντική επιβράδυνση λόγω της διαφορετικής διαδρομής που ακολουθεί το φως μέσα στο καμπυλωμένο χωροχρόνο. Κάτι τέτοιο με απλά λόγια σημαίνει ότι οι δύο εικόνες του SN Ares θα φτάσουν σε περίπου 60 χρόνια σε μας. Πρόκειται για ένα φαινόμενο το οποίο δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, όπως σημειώνει ο Larison.
Πρόκειται στην ουσία για ένα φυσικό πείραμα, όπως αναφέρουν οι ερευνητές, καθώς θα παρέχει ακριβείς ενδείξεις για τον ρυθμό επέκτασης του σύμπαντος, μια τιμή γνωστή ως σταθερά Hubble. Όταν οι κοσμολόγοι μετρούν τη σταθερά αυτή, λαμβάνουν διαφορετικές τιμές ανάλογα με τη μέθοδο μέτρησης. Μια διαφορά η οποία είναι γνωστή με τον όρο ένταση Hubble.
Οι υπολογισμοί που βασίζονται στο κοσμικό μικροκυματικό υπόβαθρο — το παλαιότερο φως στο σύμπαν, που εκπέμφθηκε όταν ο κόσμος ήταν μόλις 380.000 ετών, δίνουν έναν ρυθμό επέκτασης του σύμπαντος 67 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ανά megaparsec.
Ωστόσο, οι υπολογισμοί που βασίζονται στις παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble για τους παλλόμενους αστέρες Cepheid, δίνουν μια τιμή 73 χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο ανά megaparsec. Σε κάθε περίπτωση, όταν φτάσουν αυτές οι εικόνες στο μέλλον, ίσως βοηθήσουν τους επιστήμονες να προσδιορίσουν την τιμή με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
