Αποδεικνύεται ότι η σχέση μεταξύ των αρχαίων Αιγυπτίων και του γαλαξία μας είναι πιο στενή από ότι θα περίμενε κανείς, με μια νέα μελέτη να αναφέρει ότι αυτό που βλέπουμε στον ουρανό συνδέεται με αυτό που είδαν κάποιοι πριν εκατοντάδες χρόνια.

Όσον αφορά τους Αρχαίους Αιγύπτιους γνωρίζουμε ήδη ότι είχαν μεγάλες θρησκευτικές πεποιθήσεις και αστρονομική γνώση του Ήλιου, του Φεγγαριού και των πλανητών. Αλλά η σχέση μεταξύ του πολιτισμού τους και του Γαλαξία μας δεν ήταν γνωστή, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.

Μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Portsmouth ρίχνει φως στη σχέση μεταξύ του Γαλαξία μας και της Αιγύπτιας θεάς Nut. Αξίζει σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσουμε ότι οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι έζησαν χιλιάδες χρόνια πριν όταν δεν υπήρχαν πόλεις με το φως στους δρόμους, κάτι που σημαίνει ότι έβλεπαν πολύ καλύτερα τον ουρανό σε σχέση με εμάς σήμερα.

Στα αρχαία έργα τέχνης του αιγυπτιακού πολιτισμού, η Nut αναφέρεται ως θεά του ουρανού, την οποία θα δείτε τακτικά να απεικονίζεται ως μια γυναίκα με αστέρια που αγκαλιάζει τον αδελφό της, τον θεό της γης Geb.

Ο ρόλος της ήταν να προστατεύει τη Γη από τις πλημμύρες. Οι αρχαίες θρησκευτικές δοξασίες λένε ότι έπαιζε σημαντικό ρόλο στον ηλιακό κύκλο, καταπίνοντας τον Ήλιο καθώς δύει το σούρουπο και γεννώντας τον ξανά καθώς ανατέλλει την αυγή. Σημειώστε ότι επρόκειτο για μια εποχή όπου η σύγχρονη αστρονομία απλά δεν υπήρχε, οπότε ήταν ένας τρόπος να εκλογικευτεί αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως σεληνιακό κύκλο.

Πιο συγκεκριμένα φαίνεται ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι μπορεί να ταύτιζαν την ουράνια θεά Nut με τον Γαλαξία μας, σύμφωνα με άρθρο του Journal of Astronomical History and Heritage. Χρησιμοποιώντας δύο προηγμένα προγράμματα αστρονομικής προσομοίωσης, ο Or Graur, αναπληρωτής καθηγητής αστροφυσικής στο University of Portsmouth, ανακάλυψε ότι ο γαλαξίας, όπως φαίνεται από την Αίγυπτο τις τελευταίες δύο χιλιετίες π.Χ., ακολουθεί το σώμα της θεάς, όπως περιγράφεται στα κλασικά αιγυπτιακά κοσμολογικά κείμενα, ορισμένα από τα οποία βρέθηκαν σε χώρους ταφής.

Οι Αιγύπτιοι, με το ηλιακό ημερολόγιο των 365 ημερών καθώς και την 24ωρη διαίρεση της ημέρας, δίνουν στη Nut κεντρικό ρόλο στον ηλιακό τους κύκλο. Στο τέλος της ημέρας, σύμφωνα με την έρευνα, η Nut καταπίνει τον ήλιο και τον αναγεννά το επόμενο πρωί. Η Nut απεικονίζεται ως μια γυναίκα που ενσαρκώνει τους ουρανούς. Το κεφάλι της λέγεται ότι συμπίπτει με τον δυτικό ορίζοντα, ενώ η βουβωνική χώρα της συμπίπτει με τον ανατολικό ορίζοντα. Τα χέρια της Nut βρίσκονται σε γωνία 45 μοιρών με τον κορμό της. Το καλοκαίρι, είναι κάθετα προς τον Γαλαξία τον χειμώνα είναι παράλληλα προς τον γαλαξία.

Προσομοιώνοντας τον νυχτερινό ουρανό, ο Gruar ανακάλυψε ότι ο προσανατολισμός του Γαλαξία μας το καλοκαίρι ευθυγραμμίζεται με τη ραχοκοκαλιά της Nut, όπως απεικονίζεται στα αρχαία κείμενα, και ο προσανατολισμός του γαλαξία το χειμώνα ευθυγραμμίζεται με τη θέση των χεριών της το χειμώνα. «Αυτό είναι το πιο ενδεικτικό στοιχείο για τη σύνδεση μεταξύ της Nut και του Γαλαξία»,  καταλήγει ο ίδιος.

«Η έρευνά μου δείχνει πώς ο συνδυασμός επιστημονικών κλάδων μπορεί να προσφέρει νέες γνώσεις για τις αρχαίες πεποιθήσεις και αναδεικνύει πώς η αστρονομία συνδέει την ανθρωπότητα σε όλους τους πολιτισμούς, τη γεωγραφία και το χρόνο», δήλωσε ο Graur.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.