Η Αφροδίτη είναι ένας πολύ χτυπημένος πλανήτης, με την ατμόσφαιρά της να έχει γίνει πλέον όξινη, όμως δεν είναι νεκρή. Νέα στοιχεία δείχνουν πως μάγμα κυλάει κάτω από την επιφάνειά της και κατά καιρούς διαπερνά την επιφάνεια και αναβλύζει.

Μια νέα ανάλυση δεδομένων που συλλέχθηκαν σε διάστημα 8 μηνών, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, από το σκάφος Μαγγελάνος που είναι σε τροχιά, δείχνουν πως ο πλανήτης είναι ζωντανός, με πλούσια ηφαιστειακή δραστηριότητα, κάτι που φαίνεται στις επιφανειακές αλλαγές.

Τα νέα δεδομένα έρχονται σε μια σειρά παρόμοιων ευρημάτων, που υποδηλώνουν πως η ηφαιστειακή δραστηριότητα της Αφροδίτης δεν είναι μόνο συνεχής, αλλά και ευρέως διαδεδομένη.

Αυτό είναι σημαντικό νέο, καθώς η Αφροδίτη αποτελεί σχεδόν δίδυμος πλανήτης με την Γη, έχοντας πολλά κοινά και ας μην έχει το περιβάλλον που να μπορεί να φιλοξενήσει ζωή. Ή μήπως μπορεί; Το 2020 ανιχνεύτηκε αέριο φωσφίνης, που ερμηνεύεται πως πιθανή βιουπογραφή.

Τα νέα δεδομένα έχουν σημασία και όταν εξετάζουμε την εξέλιξη της Αφροδίτης.

Μια ομάδα με επικεφαλής τον γεωλόγο Davide Sulcanese του Università d’Annunzio στην Ιταλία ανακάλυψε ότι η Αφροδίτη έχει παρόμοια ηφαιστειακή παραγωγή με τη Γη τα τελευταία 180 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν την ιστορία της και να κάνουν σύγκριση με τον δικό μας πλανήτη.

Αφροδίτη
Αλλαγές στο ραντάρ backscatter στη δυτική πλευρά του Sif Mons. (Sulcanese et al., Nat. Astron. , 2024)

Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως το σήμα ανάκλασης του ραντάρ, άλλαξε με την πάροδο του χρόνου, σε δύο διαφορετικές ηφαιστειακές περιοχές, με βάση τις μελέτες του Μαγγελάνου.

“Προτείνουμε ότι αυτές οι αλλαγές εξηγούνται πιο εύλογα ως απόδειξη νέων ροών λάβας που σχετίζονται με ηφαιστειακές δραστηριότητες που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της αποστολής χαρτογράφησης του διαστημικού σκάφους Magellan με το ραντάρ συνθετικού ανοίγματος”, γράφουν οι ερευνητές στην εργασία τους .

“Αυτή η μελέτη παρέχει περαιτέρω στοιχεία για την υποστήριξη μιας γεωλογικά ενεργής Αφροδίτης”.

Η Αφροδίτη έχει παρόμοιο μέγεθος με την Γη, παρόμοια μάζα και σύνθεση, αλλά και ορυκτά. Όμως είναι πολύ διαφορετική σε πολλά σημεία. Η θερμοκρασία και η ατμοσφαιρική πίεση είναι 30-90 φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης. Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη από διοξείδιο του άνθρακα και βρέχει θεϊκό οξύ.

Για αυτούς τους λόγους, η εξερεύνηση της Αφροδίτης δεν είναι δυνατή με μέσα όπως αυτά που έχουμε στον Άρη. Παράλληλα, η πολλή πυκνή ατμόσφαιρα δεν ευνοεί και την παρατήρηση, ώστε να δούμε τι συμβαίνει στην επιφάνεια.

Επίσης, έχουμε στείλει πολύ λίγα σκάφη στην Αφροδίτη, κάτι σημαίνει πως δεν έχουμε ακόμα πολλά δεδομένα για αυτή. Όμως ο Μαγγελάνος ήταν εξοπλισμένος με ραντάρ που είναι σε θέση να περάσει τα στρώματα σύννεφων και να χαρτογραφήσει την επιφάνεια από κάτω. Το σκάφος πέταξε πάνω από την Αφροδίτη από το 1990 μέχρι το 1994.

Σήμερα 30 χρόνια αργότερα, είναι τα καλύτερα δεδομένα που έχουμε για την μελέτη της Αφροδίτης. Μόλις πέρσι, οι επιστήμονες ανακάλυψαν νέο “θησαυρό” σε αυτά τα δεδομένα. Μέσα σε μια περίοδο οκτώ μηνών το 1991, μια ηφαιστειακή οπή άλλαξε σχήμα: απόδειξη συνεχιζόμενης ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Αφροδίτη
Αλλαγές οπισθοσκέδασης που αποδίδονται σε ηφαιστειακή αλλοίωση στη Niobe Planitia. (Sulcanese et al., Nat. Astron. , 2024)

Μελετώντας ένα ευρύ φάσμα δεδομένων του Μαγγελάνου, ο Sulcanese βρήκε περισσότερα στοιχεία για αλλαγές που έλαβαν χώρα σε δύο διαφορετικές περιοχές μεταξύ 1990 και 1992.

Στην πλευρά ενός ηφαιστείου ασπίδας που ονομάζεται Sif Mons , και μιας μεγάλης ηφαιστειακής πεδινής περιοχής που ονομάζεται Niobe Planitia , ο τρόπος με τον οποίο τα κύματα του ραντάρ αντανακλώνται από την επιφάνεια, άλλαξε σημαντικά.

Με λεπτομερή ανάλυση των αλλαγών και τον αποκλεισμό εναλλακτικών εξηγήσεων, οι επιστήμονες προσδιόρισαν πως η πιο πιθανή αιτία για την αναμόρφωση της επιφάνειας, ηταν οι ροές λάβας.

Έχοντας αυτές τις πληροφορίες στο χέρι, οι ερευνητές άρχισαν στη συνέχεια να υπολογίσουν τον όγκο της ηφαιστειακής παραγωγής. Βρήκαν ότι το Sif Mons έχει ρυθμό ροής 25,2 και το Niobe Planitia 37,8 κυβικά χιλιόμετρα ετησίως.

Τα τελευταία 180 εκατομμύρια χρόνια ο μέσος ρυθμός ηφαιστειακής ροής της Γης έχει υπολογιστεί σε 26–34 κυβικά χιλιόμετρα ετησίως.

Ο Ευκλείδης τράβηξε φωτογραφία από έναν σωσία σου Γαλαξία μας [Φωτογραφία]

Αυτό δείχνει πως ο πλανήτης είναι ακόμα ζωντανός και μάλιστα η έξοδος ηφαιστειακής μάζας στην επιφάνεια, είναι ίδιας τάξης με αυτή που έχουμε στην Γη.

Πρέπει όμως ο άνθρωπος να επιστρέψει στην Αφροδίτη για να την μελετήσει με νεότερο και πιο σύγχρονο εξοπλισμό.

Στην ανάλυσή μας, έχουμε εντοπίσει επιτακτικές ενδείξεις ροών λάβας που σχετίζονται με συνεχιζόμενο ηφαιστειογενές σε δύο διακριτές περιοχές της Αφροδίτης”, γράφουν οι ερευνητές . «Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της συνεχούς εξερεύνησης της Αφροδίτης».

Ευτυχώς, υπάρχουν αποστολές σε εξέλιξη για να γίνει αυτό ακριβώς.

Η έρευνα της ομάδας δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.