Οι επιστήμονες ανακάλυψαν μυστικά δισεκατομμυρίων ετών , θαμμένα κάτω από την επιφάνεια του φεγγαριού. Ο ουράνιος σύντροφος της Γης είναι μια πηγή μυστηρίου και ταυτόχρονα δέους. Τώρα όμως, χάρη στο διαστημικό πρόγραμμα της Κίνας, μαζεύουμε τα κομμάτια του πάζλ για το παρελθόν της Σελήνης και κατ’ επέκταση της Γης. Τα τελευταία κομμάτια εμφανίζουν κρυμμένες δομές στην σκοτεινή πλευρά της σελήνης.
Το 2018, το σκάφος Chang’e-4 της Κίνας, έγινε το πρώτο σκάφος που προσσεληνώθηκε στην μακρινή πλευρά (ή την σκοτεινή πλευρά που δεν είναι τόσο σκοτεινή) της Σελήνης. Από τότε το σκάφος τραβάει απίστευτες εικόνες, αλλά και διεξάγει επιστημονικά πειράματα, μελετώντας τα ανώτερα 300 μέτρα της επιφάνειας της Σελήνης.
Τα ευρήματα του Chang’e-4 δημοσιεύθηκαν πριν λίγο καιρό και πλέον έχουμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε στην ιστορία του φυσικού μας δορυφόρου. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Geophysical Research: Planets και αποκαλύπτει πως τα πρώτα 40 μέτρα της επιφάνειας της Σελήνης, αποτελείται από πολλά στρώματα σκόνης, χώματος και σπασμένων βράχων.
Όμως, κρυμμένος, μέσα στην σκόνη, ήταν ένας κρατήρας που σχηματίστηκε από κάποιο μεγάλο αντικείμενο που χτύπησε το φεγγάρι, σύμφωνα με τον Jianqing Feng, έναν αστρογεωλογικό ερευνητή στο Planetary Science Institute στο Tucson της Αριζόνα, ο οποίος ηγήθηκε της πρωτοποριακής ανάλυσης.
Κάτω από τον κρατήρα, ο Feng και η ομάδα του ανακάλυψαν πέντε ξεχωριστά στρώματα σεληνιακής λάβας, τα οποία απλώθηκαν σε όλη την περιοχή πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το φεγγάρι δημιουργήθηκε πριν από 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν η Θεία, ένας πλανήτης στο μέγεθος του Άρη, συγκρούστηκε με την Γη. Από την σύγκρουση αποκόπηκε ένα κομμάτι του πλανήτη μας και δημιούργησε την Σελήνη.
Η νεαρή Σελήνη συνέχισε να χτυπιέται από διαστημική συντρίμμια και αστεροειδείς για τα επόμενα 200 εκατομμύρια χρόνια, κάτι που άφησε πάρα πολλές ρωγμές στην επιφάνεια της. Όπως και στην Γη, έτσι και στην Σελήνη, ο μανδύας περιέχει θύλακες λιωμένου μάγματος τα οποία διείσδυσαν στις νεοσχηματισμένες ρωγμές, σε μια σειρά από ηφαιστειακές εκρήξεις, σύμφωνα με τον Feng.
Όμως, τα νέα δεδομένα, που παρείχε το Chang’e-4, δείχνουν πως όσο πιο κοντά ήταν ο ηφαιστειακός βράχος στην επιφάνεια, τόσο πιο λεπτός γινόταν.
«[Το φεγγάρι] σιγά-σιγά κρυώνει και τελείωσε από ατμό στο μετέπειτα ηφαιστειακό του στάδιο», είπε ο Feng. «Η ενέργειά του έγινε αδύναμη με τον καιρό».
Πραγματοποιήθηκε η πρώτη δορυφορική βιντεοκλήση με το Starlink Direct της SpaceX (Βίντεο)
Ήδη γνωρίζουμε πως η ισχυρή ηφαιστειακή δραστηριότητα της Σελήνης, εξαφανίστηκε πριν από 1 δισεκατομμύριο με 100 εκατομμύρια χρόνια, που σημαίνει πως είναι γεωλογικά νεκρή σε μεγάλο βαθμό.
Ο Feng και οι ομάδα του πιστεύουν πως μπορεί να υπάρχει ακόμα μάγμα, θαμμένο βαθιά κάτω από την επιφάνεια. Το Chang’e-4, έχει πολλή δουλειά να κάνει και πλέον έχει και τα Chang’e 5 και 6 στην επιφάνεια της μακρινής πλευράς της Σελήνης, ώστε να το βοηθήσουν. Η Κίνα μπαίνει πολύ δυναμικά στη διαστημική εξερεύνηση και αυτό είναι μόνο η αρχή μια πρωτοποριακής χαρτογράφησης της Σελήνη.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Journal of Geophysical Research: Planets.
