Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ υπογραμμίζει πώς τα μηνύματα κατά της πειρατείας μπορούν να προκαλέσουν διαφορετικές αντιδράσεις ανάλογα με το φύλο, με τους άνδρες και τις γυναίκες να παρουσιάζουν διαφορετικές αντιδράσεις σε διαφορετικούς τόνους μηνυμάτων.
Με επικεφαλής την οικονομολόγο συμπεριφοράς Κέιτ Γουίτμαν, η μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει τον αντίκτυπο της επικοινωνίας κατά της πειρατείας στη συμπεριφορά των πειρατών, λαμβάνοντας υπόψη τις γνωστές διαφορές μεταξύ των φύλων στις τάσεις πειρατείας.
Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 962 ενήλικες συμμετέχοντες, εξέτασε τρεις τύπους μηνυμάτων: δύο απειλητικές εκστρατείες που έδιναν έμφαση στις νομικές συνέπειες και τις συνέπειες για την ασφάλεια και ένα εκπαιδευτικό και φιλοκοινωνικό μήνυμα.
Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στην ανταπόκριση με βάση το φύλο. Οι άνδρες παρουσίασαν 18% αύξηση των προθέσεων πειρατείας όταν εκτέθηκαν στο πιο απειλητικό μήνυμα, ενώ οι γυναίκες παρουσίασαν μείωση κατά 52%.
Ο Whitman αποδίδει τα ευρήματα αυτά στην ψυχολογική αντιδραστικότητα, υποδηλώνοντας ότι οι άνδρες μπορεί να αντιδρούν έντονα στις αντιλαμβανόμενες απειλές για την ελευθερία τους, οδηγώντας σε αντιπαραγωγικές συμπεριφορές.
Η έρευνα αυτή συμβάλλει στα υπάρχοντα στοιχεία που υποδηλώνουν ότι τα μηνύματα κατά της πειρατείας μπορούν να επιδεινώσουν ακούσια τα ποσοστά πειρατείας, ιδίως μεταξύ ατόμων που έχουν προδιάθεση για πειρατεία.
Για την αποτελεσματική καταπολέμηση της πειρατείας, οι εταιρείες μέσων ενημέρωσης πρέπει να υιοθετήσουν προσαρμοσμένες στρατηγικές ανταλλαγής μηνυμάτων που να λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές μεταξύ των δύο φύλων. Οι γενικές προσεγγίσεις κινδυνεύουν να επιδεινώσουν τα ποσοστά πειρατείας και μπορεί να μην επιτύχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.
