Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας με κάθε είδους μορφή. Στην καθημερινότητά μας κυριαρχεί η τεχνολογία και δεν είναι λίγες, πλέον, οι εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης σε όσα αντικείμενα και υπηρεσίες βρίσκονται γύρω μας. Έχει φτάσει, μάλιστα, τόσο μακριά ώστε να εισβάλει και στον χώρο εργασίας, όπου είτε αποτελεί μέρος της αξιολόγησης πελατών σε χρηματοοικονομικές υπηρεσίες είτε φτάνει στο σημείο να γίνεται από μόνη της «υπάλληλος» και να παίρνει τις δικές της αποφάσεις.

Καθώς τα αυξανόμενα νούμερα θέσεων εργασίας αυτοματοποιούνται, οι εργαζόμενοι απαιτούν μεγαλύτερα επίπεδα εξοικείωσης με την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα δεδομένα που αναλαμβάνει να επεξεργαστεί. Οι εργοδότες είναι πλέον υποχρεωμένοι να προσλαμβάνουν και να εκπαιδεύουν εργαζόμενους πάνω στη νέα τεχνολογία. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που θεωρούν ότι κάτι τέτοιο όχι απλώς δεν γίνεται, αλλά εκφράζουν και ανοιχτά την ανησυχία τους για το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ουσιαστική και θετική επίδραση στους χώρους εργασίας.

Η ανησυχία για την εξέλιξη της τεχνολογίας δεν είναι κάτι νέο. Από την πρώτη στιγμή που η Τεχνητή Νοημοσύνη πήρε θέση στη ζωή μας, πολλοί επώνυμοι θεώρησαν ότι κάτι δεν κάνουμε σωστά. Κι αν κάποιος θεωρεί ότι οι εργοδότες που έχουν αμφιβολίες για την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι υπερβολικοί, τότε κανείς πρέπει να είναι λίγο πιο σκεπτικιστής όταν άνθρωποι όπως ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς, ο ιδρυτής του OpenAI Έλον Μασκή ο παγκοσμίου φήμης αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ εκφράζουν τις αμφιβολίες τους.

Κι αν αυτοί δεν είναι αρκετοί, πώς μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την κρίση της επικεφαλής της ΙΒΜ, Τζίνι Ρόμετι, του διάσημου συγγραφέα Τζέιμς Μπάρατ ή των επαγγελματιών των παιχνιδιών με τράπουλα, Ιγκόρ Κουργκάνοφ και Λιβ Μπορί, οι οποίοι έχουν ρίξει τεράστιο βάρος στην έρευνα όσον αφορά τους κινδύνους της ΤΝ; Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα συμβεί στο μέλλον, όμως η παρατήρηση αποτελεί το μεγαλύτερο όπλο σε τέτοιες περιπτώσεις και οι Κουργκάνοφ, Μπορί είναι μόλις δύο από εκείνους που επενδύουν στην μελέτη και την παρατήρηση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Την δουλειά αυτή βέβαια αναλαμβάνουν να κάνουν ινστιτούτα όπως το MIRI, η Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση που κατέχει τα ηνία σε αυτήν την κατηγορία ερευνών. Το MIRI είναι, βέβαια, ανεξάρτητο γι’ αυτό και δέχεται δωρεές από ιδιώτες στην προσπάθειά του να αποκωδικοποιήσει τα δεδομένα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο Κουργκάνοφ είναι μόλις ένας από εκείνους που χρηματοδοτούν το ινστιτούτο μέσω του Raising for Effective Giving. Πρόκειται για μία προσπάθεια 86 μελών των παιχνιδιών με τράπουλα, τα οποία αποδίδουν το 2% των ετήσιων εσόδων τους στο φιλανθρωπικό ίδρυμα και τα επιστρέφουν στον απλό κόσμο με τη μορφή χορηγιών για τη βελτίωση της καθημερινής του ζωής.

Ενστάσεις σχετικά με το αν η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει εφαρμογή στους χώρους εργασίας έχουν επίσης και μερικά από τα μεγαλύτερα «κεφάλια» ανθρωπίνου δυναμικού. Αυτό καταγράφηκε περίτρανα στην πρόσφατη έρευνα του KPMG, που αποτελεί ένα παγκόσμιο δίκτυο μελών ανεξαρτήτων εταιρειών που προσφέρουν φορολογικές, χρηματοπιστωτικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με αυτήν, ελαφρώς λιγότεροι από τις μισές (47%) ηγετικές μορφές των τμημάτων ανθρωπίνου δυναμικού πιστεύουν ότι η ΤΝ θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις από εκείνες που θα αντικαταστήσει. Μόλις το 42% των CEO που ηγούνται τεχνολογικών εταιρειών απάντησαν θετικά στην ερώτηση αν θα επενδύσουν στην αύξηση του αριθμού εργαζομένων τα επόμενα τρία χρόνια!

Η ίδια έρευνα έδειξε επίσης ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ιδιαίτερη ανησυχία για την Τεχνητή Νοημοσύνη, αφού μόλις το 12% θεωρεί ότι στο μέλλον θα απειλήσει τη θέση που κατέχουν στον χώρο εργασίας τους. Στην πραγματικότητα, το 40% υποστήριξε ότι η τεχνολογία θα έχει θετικό αντίκτυπο τη δουλειά τους και σχεδόν το 50% θεωρεί ότι δεν θα έχει καμία επίπτωση, ούτε θετική ούτε αρνητική. Σύμφωνα με το KPMG, κατά την άποψη των εργοδοτών η πρόκληση προκειμένου να πάει μπροστά η επιχείρησή τους δεν είναι η τεχνολογία, αλλά τέσσερα σημεία-κλειδιά: η εκπαίδευση των εργαζομένων, η αξιοποίηση της τεχνολογίας από το εργατικό δυναμικό, η ανακατανομή ρόλων των υπαλλήλων και ο επανασχεδιασμός του τμήματος ανθρωπίνου δυναμικού με όπλο την Τεχνητή Νοημοσύνη και την ανάλυση δεδομένων.

Η αλήθεια είναι, πάντως, ότι ακόμα και σε δεύτερο ρόλο, η Τεχνητή Νοημοσύνη παίρνει θέση. Οι εργοδότες δεν την αποκλείουν από τις επιχειρήσεις, αλλά δεν θέλουν να δώσουν προτεραιότητα σε αυτήν. Ίσως λοιπόν οι φόβοι για το πώς θα αλλάξει το εργασιακό τοπίο στο μέλλον να μην είναι τόσο αβάσιμοι.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.