Πρόσφατες παρατηρήσεις στον φυσικό δορυφόρο του Δία, τον Γανυμήδη, παρείχαν πρόσθετη υποστήριξη για την πιθανή ύπαρξη υπόγειων ωκεανών σε αυτό το μεγάλο ουράνιο σώμα. Τον Ιούλιο του 2021, κατά τη διάρκεια μιας πτήσης από τον Γανυμήδη, το διαστημικό σκάφος Juno της NASA χρησιμοποίησε το φασματόμετρό του Jovian Infrared Auroral Mapper (JIRAM) για να αναλύσει την επιφάνεια του φεγγαριού.
Οι παρατηρήσεις αυτές έχουν ενισχύσει τον αυξανόμενο όγκο στοιχείων που υποδηλώνουν την παρουσία ενός αλμυρού υπόγειου ωκεανού στον Γανυμήδη. Το διαστημικό σκάφος πέρασε κοντά από τον φυσικό δορυφόρο και ανίχνευσε ένυδρο χλωριούχο νάτριο, χλωριούχο αμμώνιο, διττανθρακικό νάτριο και πιθανώς πρόσθετες οργανικές ενώσεις όπως αλειφατικές αλδεΰδες, όπως αποκαλύπτεται σε πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Nature Astronomy.
Οι ερευνητές εμβάθυναν σε αυτά τα ευρήματα, διερευνώντας πώς θα μπορούσε να έχει προέλθει η σύσταση της επιφάνειας του Γανυμήδη. Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, η παρουσία αυτών των οργανικών ενώσεων στην επιφάνεια θα μπορούσε να υποδηλώνει την ύπαρξη υδροθερμικής δραστηριότητας βαθιά μέσα στον φυσικό δορυφόρο του Δία.
Οι συγγραφείς πρότειναν ότι οι εκτεταμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ νερού και πετρωμάτων θα μπορούσαν να προκαλέσουν αυτή τη δραστηριότητα, προτείνοντας μια σύνδεση με την παρουσία αλάτων νατρίου ως ένδειξη υδατικής αλλοίωσης στο εσωτερικό του Γανυμήδη.
Ωστόσο, μια εναλλακτική εξήγηση υποστηρίζει ότι η εμφάνιση αυτών των οργανικών ουσιών στην επιφάνεια του Γανυμήδη θα μπορούσε να αποδοθεί σε επιφανειακές διεργασίες, εξαλείφοντας την ανάγκη ύπαρξης ενός αλμυρού εσωτερικού ωκεανού για την εξήγησή τους.
Η θεωρία αυτή βασίζεται στον παχύ φλοιό του Γανυμήδη, ο οποίος εμποδίζει τις ανταλλαγές μεταξύ του βαθιού εσωτερικού και της επιφάνειάς του. Αντ’ αυτού, οι ερευνητές πρότειναν ότι η σύνθεση της επιφάνειας του Γανυμήδη θα μπορούσε να προκύψει από ανταλλαγές μεταξύ του ρηχού φλοιού και της επιφάνειας ή από εξωτερικές αποθέσεις.
Το ερώτημα αν υπάρχουν πραγματικά υπόγειοι ωκεανοί στον Γανυμήδη παραμένει αναπάντητο και απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Παρ’ όλα αυτά, η ανακάλυψη οργανικών ενώσεων στην επιφάνεια του φεγγαριού αυξάνει την ίντριγκα και υπογραμμίζει τη σημασία αποστολών όπως το Juno για την εξερεύνηση των πλανητών εντός του ηλιακού μας συστήματος.
