Το σκάφος Voyager 1 της NASA, το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο ανθρώπινης κατασκευής στο διάστημα, ανέκτησε την ικανότητά του να μεταδίδει πολύτιμα δεδομένα στη Γη μετά από μια περίοδο μετάδοσης αλλοιωμένων σημάτων, ανέφερε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία, χθες.
Ανακεφαλαιώνοντας, το διαστημικό σκάφος είχε σταματήσει να στέλνει κατανοητά δεδομένα στις 14 Νοεμβρίου 2023, παρόλο που εξακολουθούσε να λαμβάνει εντολές από τον επίγειο έλεγχο. Ωστόσο, σε μια αξιοσημείωτη ανακάλυψη αυτόν τον Μάρτιο, οι μηχανικοί του Jet Propulsion Laboratory της NASA εντόπισαν ως ένοχο ένα δυσλειτουργικό chip και επινόησαν μια έξυπνη λύση λογισμικού που λειτουργούσε εντός των περιορισμών του 46 ετών συστήματος υπολογιστών.
Το διαστημικό σκάφος Voyager 1 αναμεταδίδει τώρα χρήσιμα δεδομένα σχετικά με την κατάσταση και τη λειτουργικότητα των συστημάτων που βρίσκονται στο σκάφος. Ο επόμενος στόχος είναι να συνεχιστεί η μετάδοση επιστημονικών δεδομένων.
Το Voyager 2 απέδειξε ότι το ηλιακό μας σύστημα είναι τελικά συμπιεσμένο!
Η εκτόξευση του Voyager 1 έγινε το 1977 και ήταν το πρώτο διαστημικό σκάφος της ανθρωπότητας που εισήλθε στο διαστρικό διάστημα το 2012. Σήμερα βρίσκεται σε απόσταση πάνω από 15 δισεκατομμύρια μίλια από τη Γη. Τα σήματα που ταξιδεύουν από τη Γη προς το Voyager 1 χρειάζονται περίπου 22,5 ώρες για να φτάσουν στον προορισμό τους. Το Voyager 2, ο συνοδός του που εκτοξεύτηκε την ίδια χρονιά, εξήλθε επίσης από το ηλιακό σύστημα το 2018.
Οι δύο ανιχνευτές Voyager μεταφέρουν “Χρυσούς δίσκους”, χάλκινους επιχρυσωμένους δίσκους 12 ιντσών που έχουν σχεδιαστεί για να μεταφέρουν πληροφορίες για τη Γη σε πιθανούς εξωγήινους πολιτισμούς. Οι δίσκοι αυτοί περιλαμβάνουν έναν χάρτη του ηλιακού συστήματος, ένα ραδιενεργό δείγμα ουρανίου για χρονολόγηση και συμβολικές οδηγίες για το πώς να αποκτήσει κανείς πρόσβαση στο περιεχόμενό τους.
Επιμελημένοι υπό την καθοδήγηση του αστρονόμου Carl Sagan, οι δίσκοι περιέχουν κωδικοποιημένες εικόνες της ζωής στη Γη και μια επιλογή μουσικής και ήχων. Οι πηγές ενέργειας και των δύο ανιχνευτών αναμένεται να εξαντληθούν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2020. Μετά από αυτό, θα συνεχίσουν το ταξίδι τους στον Γαλαξία μας, ενδεχομένως επ’ αόριστον, εξερευνώντας σιωπηλά το σύμπαν.
