Επιστήμονες υποστηρίζουν πως ανακάλυψαν απολιθώματα που ανήκουν σε ένα είδος θαλάσσιας σαύρας, βγαλμένη από τους χειρότερους εφιάλτες, το οποίο κυριαρχούσε στους ωκεανούς πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Το πλάσμα πήρε το όνομα Khinjaria acuta και είχε μήκος περίπου 8 μέτρων, όσο δηλαδή μια όρκα. Η βασική διαφορά είναι πως τα δόντια της ήταν λεπτά και μυτερά, σαν στιλέτα.
Οι ερευνητές είπαν πως το είδος ζούσε την ίδια εποχή με τον Τυρανόσαυρο Ρεξ και τους Τρικεράτοπες.
Η μελέτη βασίζεται στην ανακάλυψη ενός κρανίου και άλλων μερών του σκελετού, που βρέθηκαν σε ένα ορυχείο του Μαρόκο.
Ο Δρ Nick Longrich από το Πανεπιστήμιο του Bath, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης, έγραψε ότι το «φρικτό» είδος είχε «πρόσωπο δαίμονα και δόντια σαν μαχαίρια».
Τα δόντια και το δυνατό σαγόνι του έδωσαν στο πλάσμα μια «εφιαλτική εμφάνιση» και «μια τρομερή δύναμη δαγκώματος», είπαν οι ερευνητές.
Μάλιστα αυτό οδήγησε και την ομάδα στο να δώσει αυτό το όνομα στο είδος.
«Η λέξη khinjar είναι μια αραβική λέξη για το «στιλέτο», και η λέξη acuta είναι λατινική για «κοφτερό», άρα κυριολεκτικά, «κοφτερό στιλέτο» ή «κοφτερό μαχαίρι»», πρόσθεσε ο Δρ Λόνγριτς
Το Khinjaria acuta είναι μέλος μιας οικογενείας γιγάντιων θαλάσσιων σαυρών, τους μοσασαυρους. Είναι μακρινοί συγγενείς των δράκων του Κομόντο και των ανακόντα.
Το Khinjaria acuta ήταν ένα από τα κορυφαία αρπακτικά του Ατλαντικού Ωκεανού, στα ανοιχτά του Μαρόκου.
«Πρόκειται για μια από τις πιο ποικιλόμορφες θαλάσσιες πανίδες που έχουν δει οπουδήποτε, σε κάθε στιγμή στην ιστορία, και υπήρχε λίγο πριν εξαφανιστούν τα θαλάσσια ερπετά και οι δεινόσαυροι», είπε ο Δρ Λόνγριτς.
Οι μοσάσσαυροι και οι δεινόσαυροι εξαφανίστηκαν στο τέλος της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου, πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Η εξαφάνισή τους επέτρεψε στις φάλαινες, τις φώκιες και τα μεγάλα ψάρια, να αναπτυχθούν. Αυτό όμως σημαίνει πως πλέον δεν έχουμε στις θάλασσες τόσο κορυφαίους θηρευτές, πόσο μάλλον μετά την εξαφάνιση και του Μεγαλόδοντα.
Ο μεγαλύτερος φονιάς των ωκεανών ήταν πιο αδύνατος από ότι πιστεύαμε
«Φαίνεται ότι υπήρξε μια τεράστια αλλαγή στη δομή του οικοσυστήματος τα τελευταία 66 εκατομμύρια χρόνια», είπε ο Δρ Λόνγριτς.
«Αυτή η απίστευτη ποικιλομορφία κορυφαίων αρπακτικών στην Ύστερη Κρητιδική είναι ασυνήθιστη και δεν το βλέπουμε αυτό στις σύγχρονες θαλάσσιες κοινότητες.
«Αν υπάρχει κάτι σχετικά με τα θαλάσσια ερπετά που προκάλεσε το οικοσύστημα να είναι διαφορετικό ή τα θηράματα ή ίσως το περιβάλλον, δεν το γνωρίζουμε.
«Αλλά αυτή ήταν μια απίστευτα επικίνδυνη στιγμή για να είσαι ψάρι, θαλάσσια χελώνα ή ακόμα και θαλάσσιο ερπετό».
