Skip to content

Voyager 1: Έγινε το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα σε απόσταση μίας ημέρας φωτός από τη Γη

Σχεδόν μισό αιώνα μετά την εκτόξευσή του, το θρυλικό διαστημόπλοιο της NASA βρίσκεται πλέον 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά, απαιτώντας 48 ώρες για μία αμφίδρομη επικοινωνία.

Dimitrios Amprazis
Dimitrios Amprazis
Κοινοποίηση:
Το Voyager 1

Σύνοψη Άρθρου

  • Σήμερα στις 12:16 το μεσημέρι (ώρα Ελλάδας), το Voyager 1 συμπλήρωσε απόσταση 25,9 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, όσο δηλαδή ταξιδεύει το φως σε ένα πλήρες 24ωρο.
  • Κάθε εντολή από τις κεραίες του Deep Space Network χρειάζεται πλέον 24 ώρες για να φτάσει στο σκάφος και άλλες 24 ώρες για να επιστρέψει η επιβεβαίωση στη Γη.
  • Παρά τα σχεδόν 49 χρόνια πτήσης, το σκάφος διατηρεί ενεργά τρία επιστημονικά όργανα, στέλνοντας μοναδικές μετρήσεις απευθείας από τον διαστρικό χώρο.
Το κείμενο της σύνοψης ελέγχεται από συντάκτη του Techmaniacs

Ένα ανεπανάληπτο ορόσημο στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης κατέγραψε σήμερα, Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, το Voyager 1, καθώς έγινε το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που έφτασε σε απόσταση μίας ημέρας φωτός από τη Γη. Σύμφωνα με τους τροχιακούς υπολογισμούς του Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA, το σκάφος έπιασε το ιστορικό όριο στις 12:16 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας (05:16 π.μ. EST), φτάνοντας τα 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον πλανήτη μας.

Σχεδόν 49 χρόνια μετά την εκτόξευσή του, το επίτευγμα αλλάζει στην πράξη και την καθημερινότητα των μηχανικών εδάφους. Ένα ραδιοσήμα που κινείται με την ταχύτητα του φωτός χρειάζεται πλέον 24 ολόκληρες ώρες για να καλύψει την απόσταση από τις κεραίες του δικτύου Deep Space Network μέχρι το Voyager 1, ανεβάζοντας τον χρόνο μιας αμφίδρομης επικοινωνίας στις 48 ώρες. Για τον λόγο αυτό, το σήμα τηλεμετρίας που εκπέμφθηκε από το σκάφος τη στιγμή του οροσήμου αναμένεται να φτάσει στη Γη αύριο, Πέμπτη 19 Νοεμβρίου.

Τι σημαίνει μία ημέρα φωτός και το παράδοξο της τροχιάς της Γης

Μία ημέρα φωτός αντιστοιχεί στην απόσταση που διανύει ένα φωτόνιο (ή ένα ηλεκτρομαγνητικό κύμα επικοινωνίας) μέσα σε ένα πλήρες 24ωρο, ταξιδεύοντας στο κενό με ταχύτητα περίπου 300.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Το Voyager 1 απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με σταθερή ταχύτητα περίπου 61.150 χιλιομέτρων την ώρα.

Αναπαράσταση του διαστημοπλοίου Voyager 1 στον διαστρικό χώρο

Ενδιαφέρον παρουσιάζει μια αστρονομική λεπτομέρεια που επισημαίνουν οι επιστήμονες της αποστολής: επειδή η Γη κινείται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο με ταχύτητα μεγαλύτερη από εκείνη του Voyager 1 (περίπου 107.000 χιλιόμετρα την ώρα), τους επόμενους μήνες ο πλανήτης μας θα κινηθεί προς την κατεύθυνση του σκάφους. Αυτό θα μειώσει ξανά προσωρινά τη μεταξύ μας απόσταση ελαφρώς κάτω από τα 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα έως την άνοιξη, προτού το Voyager 1 περάσει οριστικά και για πάντα πέρα από το φράγμα της μίας ημέρας φωτός τον Μάιο του 2027.

Από τον Δία και τον Κρόνο στον διαστρικό χώρο

Το ταξίδι του Voyager 1 ξεκίνησε στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, με αρχική αποστολή τη μελέτη του Δία (1979) και του Κρόνου (1980). Αφού αποκάλυψε την ηφαιστειακή δραστηριότητα της Ιούς και τη σύνθετη δομή των δακτυλίων του Κρόνου, συνέχισε την πορεία του προς τις εσχατιές του Ηλιακού Συστήματος, χαρίζοντας στην ανθρωπότητα στις 14 Φεβρουαρίου 1990 την εμβληματική φωτογραφία «Pale Blue Dot» από απόσταση έξι δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων.

Η φωτογραφία Pale Blue Dot της Γης από το Voyager 1
Η «Χλωμή μπλε κουκκίδα» (η Γη), όπως καταγράφηκε από το Voyager 1 το 1990. Πηγή: NASA / JPL-Caltech

Στις 25 Αυγούστου 2012 έγραψε ξανά ιστορία περνώντας την ηλιόπαυση, το όριο πέρα από το οποίο εξασθενεί ο ηλιακός άνεμος, εισερχόμενο επίσημα στον διαστρικό χώρο. Ακόμα και σε αυτή την απόσταση πάντως, τα μεγέθη του σύμπαντος παραμένουν ασύλληπτα: το Voyager 1 θα χρειαστεί περίπου 18.000 χρόνια ακόμη για να συμπληρώσει απόσταση ενός πλήρους έτους φωτός. Όσο για το δίδυμο σκάφος Voyager 2, το οποίο εκτοξεύτηκε δύο εβδομάδες νωρίτερα σε διαφορετική τροχιά περνώντας από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, βρίσκεται στον διαστρικό χώρο από το 2018 και υπολογίζεται ότι θα πιάσει τη μία ημέρα φωτός το 2035.

Ενεργά όργανα και μάχη επιβίωσης με την ενέργεια

Το γεγονός ότι το Voyager 1 εξακολουθεί να μιλάει με τη Γη αποτελεί από μόνο του τεχνολογικό άθλο. Το σκάφος τροφοδοτείται από τρεις θερμοηλεκτρικές γεννήτριες ραδιοϊσοτόπων (RTG) πλουτωνίου-238, των οποίων η απόδοση μειώνεται κατά περίπου 4 Watt κάθε χρόνο. Παρά τις περικοπές ισχύος, τρία από τα δέκα αρχικά επιστημονικά όργανα συνεχίζουν να καταγράφουν δεδομένα: το μαγνητόμετρο (MAG), το υποσύστημα κυμάτων πλάσματος (PWS) και ο ανιχνευτής φορτισμένων σωματιδίων χαμηλής ενέργειας (LECP).

Η μεγάλη απόσταση κάνει πλέον κάθε τεχνική βλάβη εξαιρετικά δύσκολη στη διαχείρισή της. Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, ο κύριος πομπός X-band τέθηκε εκτός λειτουργίας ενεργοποιώντας τα πρωτόκολλα προστασίας του σκάφους, με τους μηχανικούς του JPL να αποκαθιστούν την επαφή επιστρατεύοντας προσωρινά τον εφεδρικό πομπό S-band που είχε να χρησιμοποιηθεί από το 1981. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η διαθέσιμη ισχύς επαρκεί ώστε τουλάχιστον ένα επιστημονικό όργανο να παραμείνει ενεργό έως τις αρχές της δεκαετίας του 2030. Όταν οι γεννήτριες σβήσουν οριστικά, το Voyager 1 θα συνεχίσει σιωπηλά την πορεία του στον Γαλαξία κουβαλώντας τον επίχρυσο δίσκο Golden Record, με ήχους, μουσική και χαιρετισμούς σε 55 γλώσσες (μεταξύ αυτών και τα αρχαία ελληνικά) ως χρονοκάψουλα του ανθρώπινου πολιτισμού.

Με τη ματιά του Techmaniacs

Ως τεχνολογικό μέσο, αυτό που μας εντυπωσιάζει περισσότερο στο σημερινό ρεκόρ του Voyager 1 δεν είναι μόνο τα 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, αλλά το hardware που το έφερε ως εδώ. Μιλάμε για ένα σύστημα σχεδιασμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1970, του οποίου οι τρεις κεντρικοί υπολογιστές διαθέτουν συνολική μνήμη κάτω από 70 KB (χιλιάδες φορές μικρότερη από μία απλή φωτογραφία ενός σύγχρονου smartphone) και έναν πομπό ισχύος περίπου 20 Watt, όσο δηλαδή καταναλώνει η λάμπα ενός οικιακού ψυγείου.

Μέχρι να φτάσει στη Γη, το σήμα αυτό έχει εξασθενήσει σε ασύλληπτο βαθμό, κι όμως οι γιγάντιες κεραίες των 70 μέτρων του Deep Space Network καταφέρνουν να το ξεχωρίσουν από τον κοσμικό θόρυβο, ενώ οι μηχανικοί της NASA επιδιορθώνουν εξ αποστάσεως κώδικα 49 ετών με καθυστέρηση 48 ωρών σε κάθε εντολή. Σε μια εποχή που οι περισσότερες ηλεκτρονικές συσκευές θεωρούνται ξεπερασμένες στην τριετία, το Voyager 1 παραμένει το απόλυτο μνημείο μηχανικής αξιοπιστίας στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Ακολουθήστε μας

Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα, ή προσθέστε μας στον RSS feed reader και στα social media σας.

Dimitrios Amprazis

Dimitrios Amprazis

Owner and Editor in Chief! Από μικρό με τράβαγε ό,τι είχε κουμπιά. Ξεκίνησα με Atari 2600 και μια AMIGA 500. Από τότε δεν έχω σταματήσει ποτέ να ασχολούμαι με την τεχνολογία και τους υπολογιστές, οπότε είπα να το σπουδάσω σαν μηχανικός υπολογιστών και δικτύων, ενώ έχω και σπουδές στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημείου Αιγαίου. Τώρα κάθε μέρα βρίσκομαι περιτριγυρισμένος από δεκάδες smartphones και gadgets. Να σας πω κάτι; Δεν το βαριέμαι ποτέ! Στον ελεύθερο χρόνο μου, έχει gaming και απέλπιδες προσπάθειες να μάθω κιθάρα!

Loading comments...
Loading more stories...
Loading reviews...

Μείνε ενημερωμένος

Ακολούθησέ μας στα social media και πρόσθεσέ μας στις αγαπημένες σου πηγές για να μη χάνεις καμία είδηση.