Οι υπάρχοντες χημικοί πύραυλοι μας περιορίζουν πολύ στα διαστημικά μας ταξίδια. Ένα ταξίδι στον Άρη με αυτή την τεχνολογία διαρκεί μέχρι και 10 μήνες, ενώ η επιστροφή αρκετά περισσότερο. Το να μειώσουμε τους χρόνους των ταξιδιών λοιπόν, είναι υψίστης σημασίας για τα μελλοντικά μας ταξίδια και η πυρηνική πρόωση είναι μεγάλο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, με έναν πύραυλο σύντηξης.
Τώρα έρχεται η Pulsar Fusion από το Ηνωμένο Βασίλειο και ανακοινώνει πως πέτυχε το «πρώτο πλάσμα» στο σύστημα δοκιμών καυσαερίων Sunbird. Αυτό είναι η πρώτη επιτυχημένη επίδειξη περιορισμού πλάσματος στο σύστημα και ένα πολύ μεγάλο βήμα για την ανάπτυξη του Sunbird Migratory Transfer Vehicle, έναν πύραυλο σύντηξης που παρέχει πρόωση υψηλής ταχύτητας για πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά διαπλανητικά ταξίδια.
Το Sunbird δεν θα είναι αυτό που θα μεταφέρει φορτία ή αστροναύτες, αλλά θα είναι το “ρυμουλκό” επόμενης γενιάς, που τα συνδέεται με ένα διαστημόπλοιο σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και θα το πηγαίνει στον προορισμό του. Σύμφωνα με την Pulsar Fusion, ένα το Sunbird θα μπορεί να μεταφέρει ένα διαστημόπλοιο μέχρι 2.000 κιλά σε τροχιά γύρω από τον Άρη, σε λιγότερο από 6 μήνες.
Επανάσταση στην πυραυλική πρόωση
Η επιστημονική ομάδα του Pulsar Fusion πραγματοποίησε την επίδειξη του συστήματος δοκιμών καυσαερίων και την μετέδωσαν ζωντανά από το συνέδριο MARS της Amazon. Μπορείτε να δείτε το βίντεο παρακάτω, που δείχνει την επίδειξη στα τελευταία δευτερόλεπτά του.
Κατάφεραν να δείξουν πως το σύστημά τους μπορεί να παράγει πλάσμα και να το περιορίζει, κάτι που επικυρώνει την βασική τεχνολογία πίσω από τον κινητήρα Dual Direction Fusion Drive (DDFD). Σύμφωνα με την εταιρεία, ένας κινητήρας σαν αυτόν, μπορεί να έχει μια υψηλή ειδική ώθηση, από 10.000 μέχρι 15.000 δευτερόλεπτα. Με έναν κινητήρα σαν αυτό, το Sunbird θα αποκτούσε πολύ υψηλότερη απόδοση καυσίμου και ταχύτητα καυσαερίων, σε σχέση με τους παραδοσιακούς πυραύλους χημικής πρόωσης.
Μέχρι στιγμής, τα σχέδια του DDFD δείχνουν πως μπορεί να παράγει δύο μεγαβάτ ισχύος, κάτι που σημαίνει συνεχή πρόωση, αλλά και ηλεκτρική ενέργεια για τα συστήματα των διαστημικών σκαφών, κάτι που δεν έχουμε με τους χημικούς πυραύλους.
Το Starlink ξεπέρασε τους 10.000 δορυφόρους – Αλλάζει το χάρτη του διαστήματος
Για να γίνουν όλα αυτά δυνατά, ο DDFD χρησιμοποιεί τη δύναμη της πυρηνικής σύντηξης, δηλαδή την πυρηνική διαδικασία που συμβαίνει στα άστρα. Πρόκειται για κάτι που οι μηχανικοί πυραύλων προσπαθούν να πετύχουν εδώ και δεκαετίες και η Pulsar Fusion ίσως καταφέρει να φέρει την επανάσταση. Μάλιστα, σχεδιάζει να πραγματοποιήσει την πρώτη επίδειξη, βάζοντας σε τροχιά τα πρώτα και βασικά εξαρτήματα του Sunbird, μέσα στο 2027.
Θα χρειαστεί χρόνο για να φτάσουμε στον πύραυλου σύντηξης
Προφανώς το να φτιάξουμε τον πρώτο πύραυλο σύντηξης δεν είναι απλή διαδικασία. Σε ένα βίντεο που είχε δημοσιεύσει η εταιρεία τον περασμένο Μάιο, μας έδωσε μια γεύση πως θα λειτουργούν οι πύραυλοι Sunbird. Πρόκειται για πύραυλους που δεν εκτοξεύονται από την Γη, αλλά συνδέονται με σκάφη που φεύγουν από τη Γη και τα πηγαίνουν στον στόχο τους. Θα βρίσκονται σε τεράστιους τροχιακούς σταθμούς σύνδεσης, οπότε ένα σκάφος θα εκτοξεύεται με έναν συμβατικό πύραυλο μέχρι εκεί και θα συνδέεται με το Sunbird, ώστε να αποχωρήσει για τον προορισμό του, πιάνοντας πολύ υψηλότερες ταχύτητες. Στο βίντεο της Pulsar Fusion βλέπουμε έναν σταθμό στον οποίο υπάρχουν 8 κινητήρες, έτοιμους να συνδεθούν με κάποιο διαστημόπλοιο για να τον πάνε σε κάποιον μακρινό πλανήτη.
Μόλις φτάσει στον προορισμό του, το Sunbird αποκολλάται και προσδένεται σε έναν σταθμό που το περιμένει. Αυτό το σύστημα θα επέτρεπε στον πύραυλο να μεταφέρει επανειλημμένα διαστημόπλοια από και προς το βαθύ διάστημα.
