Οι επιστήμονες προσπαθούν να μελετήσουν όλο και βαθύτερα τους μηχανισμούς με τους οποίους λειτουργεί η Τεχνητή Νοημοσύνη. Για το λόγο αυτό οι ερευνητές του Google DeepMind και του LSE διεξήγαγαν μια νέα μελέτη που χρησιμοποιεί ένα παιχνίδι για να δοκιμάσει διάφορα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης για συμπεριφορές που συνδέονται με τη συναίσθηση.
Πιο συγκεκριμένα για να γίνει αυτό οι ερευνητές προσπάθησαν να προσομοιώσουν τις αποκρίσεις πόνου και ευχαρίστησης για να δουν εάν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αισθανθεί. Στο πείραμα αυτό δόθηκε μια απλή εργασία σε μεγάλα γλωσσικά μοντέλα (LLM) όπως το ChatGPT, όπως το να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους βαθμούς. Υπήρχε όμως μια παγίδα καθώς η επιλογή μιας συγκεκριμένης εργασίας συνοδεύτηκε από μια προσομοίωση ποινής «πόνου», ενώ μια άλλη πρόσφερε «ευχαρίστηση» με κόστος λιγότερους βαθμούς.
Με το τρόπο αυτό οι ερευνητές παρατήρησαν τον τρόπο με τον οποίο τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης πλοηγούνταν στις ανταλλαγές και στόχευαν στο να εντοπίσουν συμπεριφορές λήψης αποφάσεων παρόμοιες με τις αισθήσεις. Τα περισσότερα μοντέλα απέφευγαν σταθερά την επίπονη αυτή επιλογή, ακόμη και όταν αυτή αποτελούσε τη λογική επιλογή για τη μεγιστοποίηση των πόντων. Πιο συγκεκριμένα μόλις εντάθηκαν τα όρια πόνου ή ευχαρίστησης τα μοντέλα άλλαξαν τις αποφάσεις τους για να δώσουν προτεραιότητα στην ελαχιστοποίηση της δυσφορίας ή στη μεγιστοποίηση της ευχαρίστησης.
Οι αστροναύτες θα ψάξουν στο εξωτερικό του διαστημικού σταθμού για ζωντανά μικρόβια!
Ορισμένες απαντήσεις αποκάλυψαν επίσης απροσδόκητη πολυπλοκότητα. Ακόμα όμως και αν μια τεχνητή νοημοσύνη λέει ότι αισθάνεται πόνο ή ευχαρίστηση, δεν σημαίνει ότι αυτό συμβαίνει στην πραγματικότητα. Θα μπορούσε απλώς να επαναλαμβάνει πληροφορίες που συλλέγονται από το εκπαιδευτικό της υλικό. Ενώ οι ερευνητές τονίζουν ότι τα τρέχοντα LLM δεν είναι ευαίσθητα και ότι δεν μπορούν να αισθανθούν, υποστηρίζουν ακόμη ότι τέτοια πλαίσια θα μπορούσαν να γίνουν ζωτικής σημασίας καθώς τα συστήματα AI γίνονται συνεχώς πιο περίπλοκα.
Η αναλυτική έρευνα έχει δημοσιευθεί στο Arxiv.org
