Ένα κινητό τηλέφωνο που μπορεί να πιάνει σήμα σε περιοχές όπου δεν υπάρχει ούτε μία κεραία κινητής δεν αποτελεί πλέον επιστημονική φαντασία. Η δυνατότητα για δορυφορικό σήμα στο κινητό, αντίθετα, είναι το πεδίο της επόμενης μεγάλης μάχης των τηλεπικοινωνιακών παρόχων. Στην Ευρώπη, μάλιστα, φαίνεται να μην εξαρτάται μόνο από το ποιος έχει αυτή τη στιγμή ή θα έχει στο μέλλον τους περισσότερους δορυφόρους, αλλά από το ποιος θα ελέγχει τις σωστές συχνότητες.
Η Deutsche Telekom, η Orange, η Vodafone και η Telefónica, σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε συζητήσεις για τη δημιουργία μιας κοινοπραξίας, η οποία θα διεκδικήσει ευρωπαϊκό δορυφορικό φάσμα.
Στόχος είναι να προσφέρουν κλήσεις, SMS και δεδομένα απευθείας στο κινητό μας τηλέφωνο, χωρίς να χρειαστούμε κάποια ειδική συσκευή ή δορυφορικό τηλέφωνο.
Δορυφορικό σήμα στο κινητό: Στο επίκεντρο τα 2 GHz
Στο επίκεντρο της διεκδίκησης φαίνεται να βρίσκεται η ζώνη των 2 GHz. Πρόκειται για συχνότητες οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διάθεση υπηρεσιών direct-to-device, δηλαδή για την επικοινωνία ενός δορυφόρου με ένα smartphone. Η λειτουργία αυτή θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στα βουνά, στη θάλασσα, αλλά και σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου τα επίγεια δίκτυα κινητής δεν υπάρχουν ή δεν βρίσκονται σε λειτουργία.
Η άδεια χρήσης της συγκεκριμένης ζώνης ανήκει αυτή τη στιγμή στη Viasat και στην EchoStar και λήγει τον Μάιο του 2027. Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει ένα διαφορετικό σύστημα αδειοδότησης για τη χρήση αυτών των συχνοτήτων μετά το 2027. Η λογική είναι ότι ένας πάροχος, ο οποίος θα επιλέγεται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε όλα τα κράτη μέλη.
Το σχέδιο προβλέπει τον διαχωρισμό του διαθέσιμου φάσματος σε τρία μέρη. Το ένα θα προορίζεται για εταιρείες υπό ευρωπαϊκό έλεγχο, ένα για κρατικές υπηρεσίες μέσω του ευρωπαϊκού IRIS2, ενώ ένα τρίτο θα είναι διαθέσιμο σε όλους όσοι θέλουν να προσφέρουν τέτοιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων της SpaceX και της Amazon.
Γιατί θέλουν το φάσμα οι πάροχοι
Κάποιος θα μπορούσε να θεωρήσει ότι η Ευρώπη, μέσω αυτής της νέας προσπάθειας, θέλει να δημιουργήσει ή, μάλλον, να χτίσει την άμυνά της απέναντι στο Starlink. Η πραγματικότητα, όμως, είναι κάπως πιο περίπλοκη.
Οι υπηρεσίες direct-to-device είναι δορυφορικές υπηρεσίες που μπορούν να φτάσουν εύκολα σε μια αγορά χωρίς τη χρήση νέου υλικού. Με το Starlink να πρωταγωνιστεί αυτή τη στιγμή στον χώρο, η SpaceX μπορεί ήδη να επιτρέψει τη χρήση δεδομένων και μηνυμάτων, ή ακόμη και κλήσεων, σε απλά τηλέφωνα που χρησιμοποιούμε όλοι καθημερινά. Παράλληλα, πουλά αυτή τη δυνατότητα και μέσω παρόχων κινητής, συμπεριλαμβανομένης της Deutsche Telekom.
Αυτό που δεν μπορεί να κάνει στην Ευρώπη είναι να προσφέρει τέτοιες υπηρεσίες από μόνη της, καθώς δεν έχει τα δικαιώματα χρήσης του φάσματος.
Αν, δηλαδή, οι τέσσερις μεγάλοι πάροχοι κερδίσουν το ευρωπαϊκά ελεγχόμενο τμήμα του φάσματος, θα αποκτήσουν ίσως το πιο ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι σε κάθε δορυφορικό δίκτυο που θέλει πρόσβαση στους πελάτες τους.
Οι πάροχοι οργανώνονται, επομένως, και θέλουν να αναλάβουν την πρωτοβουλία για μια δημοπράτηση φάσματος, οι κανόνες της οποίας δεν αποτελούν ακόμη νόμο.
Ζητήματα ανταγωνισμού
Μια πιθανή τέτοια συμφωνία ανοίγει, όμως, και ένα μεγάλο ζήτημα ανταγωνισμού. Οι τέσσερις εταιρείες είναι από τους ισχυρότερους παρόχους κινητής στις μεγαλύτερες αγορές της Ευρώπης, δηλαδή στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Βρετανία.
Μια κοινή συνεργασία, μια κοινή εταιρεία με αποκλειστική πρόσβαση σε ένα τμήμα του φάσματος, θα αποτελούσε μία από τις ισχυρότερες τηλεπικοινωνιακές συμπράξεις που έχουν προταθεί στην ήπειρο τα τελευταία χρόνια, ακριβώς το είδος σύμπραξης που η ίδια η Ευρώπη προσπαθεί να περιορίσει, στο πλαίσιο της προστασίας του ανταγωνισμού.
