- Το 1978 βρέθηκε ένας σπόνδυλος Μεγαλόδοντα διαμέτρου 23 εκατοστών στα ορυχεία αργίλου Gram της Δανίας, ο μεγαλύτερος που έχει βρεθεί ποτέ, αφήνοντας τους παλαιοντολόγους άναυδους.
- Το δείγμα θεωρήθηκε χαμένο το 1989 λόγω σοβαρών ζημιών κατά τη μεταφορά του, όμως επανεμφανίστηκε αργότερα χάρη στον παλαιοντολόγο Bent Erik Kramer Lindow.
- Η εκ νέου ανάλυση των απολιθωμάτων με σύγχρονη τεχνολογία επιβεβαίωσε τις αρχικές μετρήσεις του σπονδύλου και αποκάλυψε νέες πληροφορίες, όπως ότι ο Μεγαλόδων ήταν ένας ευκαιριακός κυνηγός με ευρύτερη διατροφή.
Το 1978 βρέθηκε κάτι αναπάντεχο στα ορυχεία αργίλου Gram της Δανίας. Μέσα από τον άργιλο, αναδύθηκαν περίπου 20 σπόνδυλοι από έναν Μεγαλόδοντα και μέσα σε αυτούς ένας είχε διάμετρο 23 εκατοστά. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο σπόνδυλο Μεγαλόδοντα που έχει βρεθεί ποτέ και αυτό ήταν αρκετό για να αφήσει τους παλαιοντολόγους άναυδους.
Είναι αυτός ο σπόνδυλος που μας επέτρεψε να κάνουμε τις εκτιμήσεις που έχουμε σήμερα για το τεράστιο μέγεθος του Μεγαλόδοντα (Otodus megalodon), δείχνοντας πως ήταν ο απόλυτος θηρευτής στις θάλασσες του Νεογενούς.
Το χρονικό της μεγάλης απώλειας και η επανεμφάνισή του στην τύχη
Όμως δεν πήγαν όλα όπως θα έπρεπε. Το 1989, το δείγμα θεωρήθηκε χαμένο, όταν κατά τη μεταφορά του σε μια άλλη εγκατάσταση αποθήκευσης, υπέστη σοβαρές ζημιές.
Το απολίθωμα έκανε ξανά την εμφάνισή του αργότερα χάρη στον παλαιοντολόγο σπονδυλωτών Bent Erik Kramer Lindow, από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Δανίας. Μέσα σε ένα κουτί με ανακατεμένα απολιθώματα που κοιτούσε, συνειδητοποίησε πως κοιτάει τα χαμένα κομμάτια.
Τα απολιθώματα πλέον έχουν αναλυθεί εκ νέου και με πολύ πιο σύγχρονη τεχνολογία. Επιβεβαιώθηκε πως ανήκαν σε έναν Μεγαλόδοντα και μας έδωσαν νέες πληροφορίες που μέχρι δεν μπορούσαμε να έχουμε τον προηγούμενο αιώνα, όταν και ανακαλύφθηκε.
«Όταν έμαθα για πρώτη φορά για το σπονδυλικό δείγμα από τους Δανούς συνεργάτες μου, δεν το πίστευα, αλλά η άμεση ανησυχία μου ήταν η κατάστασή του, καθώς μου είπαν ότι είχε βρεθεί σοβαρά κατεστραμμένο», δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Kenshu Shimada, καθηγητής παλαιοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο DePaul στο Σικάγο.
«Ο μεγαλύτερος ενθουσιασμός μου ήρθε όταν έμαθα ότι τουλάχιστον ένας από τους σπονδύλους διατηρεί το κέντρο και τμήματα της περιφέρειας. Αυτό συμβαίνει επειδή έδινε ακτίνα 11,5 εκατοστών, πράγμα που σήμαινε ότι η διάμετρός του ήταν πράγματι 23 εκατοστά, όπως ακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά.»
«Στην επιστήμη, η αναπαραγωγιμότητα των δεδομένων είναι κρίσιμη, οπότε όταν επιβεβαίωσα αυτή τη μέτρηση, αναφώνησα κυριολεκτικά: “Ναι!”»
Ποιο ήταν το πραγματικό μέγεθος του Μεγαλόδοντα;
Πρόκειται για ένα ζώο που έζησε πριν από περίπου 23 με 3,6 εκατομμύρια χρόνια, είναι ένας από τους αγαπημένους θηρευτές του κοινού από τον αρχαίο κόσμο. Το μέγεθός του ήταν τεράστιο και στα σαγόνια του μπορούσε να χωρέσει ένας μέσος άνθρωπος, όρθιος. Το εκτιμώμενο μέγεθός του ήταν περίπου 24,3 μέτρα, όσο δηλαδή δύο αστικά λεωφορεία, που σημαίνει πως ήταν πραγματικά τεράστιο.
Γιατί τα απολιθώματα από Μεγαλόδοντα είναι τόσο σπάνια;
Το πρόβλημα με τον Μεγαλόδοντα όμως, είναι πως όπως και οι περισσότεροι καρχαρίες, έχουν σκελετούς από χόνδρους αντί για κόκκαλα, πράγμα που σημαίνει πως δε αφήνουν πολλά απολιθώματα πίσω τους, σε αντίθεση με τα κανονικά κόκκαλα. Για αυτό, κυρίως βρίσκουμε δόντια από Μεγαλόδοντες και περιστασιακά, αν είμαστε τυχεροί και απολιθωμένους σπονδύλους, από πυκνό και ασβεστοποιημένο χόνδρο.
Υπολογίζεται πως είχε περίπου 141 σπόνδυλους, με βάση το πιο ολοκληρωμένο δείγμα που έχει βρεθεί από σπονδυλική στήλη Μεγαλόδοντα. Σε σύγκριση με τους καρχαρίες του σήμερα και ιδιαίτερα τους λευκούς καρχαρίες, μπορούμε να κάνουμε εκτιμήσεις για το πόσο μεγάλος ήταν ο τρομερός θηρευτής.
Το δείγμα που είχε χαθεί όμως, είναι το μεγαλύτερο που έχει βρεθεί ποτέ και είναι αρκετό για να αλλάξει τις εκτιμήσεις μας για το μέγιστο μέγεθος που θα μπορούσε να φτάσει το τεράστιο ζώο.
Τα μυστικά της εξαφάνισης του Μεγαλόδοντα και το… τελευταίο γεύμα
Στην περίπτωση των αρχαίων ζώων, το φυσικό τους μέγεθος έχει μεγάλη σημασία στην κατανόηση της βιολογίας τους και στην επιβίωσή τους με βάση τις κλιματικές αλλαγές. Έτσι, θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τους λόγους για τους οποίους εξαφανίστηκε.
Όταν όμως χάθηκε το δείγμα πριν από δεκαετίες, η επιστημονική κοινότητα συνέχισε να χρησιμοποιεί τις φωτογραφίες του απολιθώματος, στον υπολογισμό του μεγέθους του Μεγαλόδοντα και όχι στο πραγματικό απολίθωμα. Ήταν άλλωστε η αμέσως καλύτερη λύση.
Όταν όμως το δείγμα έσπασε το 1989, ο παλαιοντολόγος Frank Osbæck συγκέντρωσε τα κομμάτια και τα διέσωσε. Όμως το κουτί που τα είχε βάλει ξεχάστηκε και βρέθηκε ξανά το 2017. Η καταμέτρηση όμως χρειάστηκε πάρα πολύ χρόνο, που μας έφερε στο σήμερα.
Τελικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το κουτί περιείχε δύο μερικώς διατηρημένους σπονδύλους, τουλάχιστον 185 μικρά θραύσματα σπονδύλων και αρκετά κομμάτια βράχου που περιείχαν εκμαγεία σπονδύλων. Ακόμα όμως δεν έχει γίνει σαφές πόσο από το αρχικό δείγμα σώζεται. Ακόμα και αυτό που έχει απομείνει, μπορεί να μας πει πολλά.
«Μέρος της μελέτης περιελάβανε την εξέταση δειγμάτων ιζημάτων που περιβάλλουν τους σπονδύλους», δήλωσε ο Shimada.
«Ενώ το μέγεθος και τα χαρακτηριστικά των σπονδύλων μπορούν να αποκλειστούν όπως και σε οποιοδήποτε άλλο είδος καρχαρία, εξεπλάγην όταν ανακάλυψα πολλά λέπια ενός απολιθωμένου καρχαρία προσκυνητή στο μικροσκόπιο. Αυτό οδήγησε την ερευνητική μου ομάδα να ερμηνεύσει τα λείψανα του καρχαρία προσκυνητή ως αντιπροσωπευτικά του περιεχομένου του στομάχου του Μεγαλόδοντα».
Αυτό έδειξε πως ο Μεγαλόδων ήταν ένας ευκαιριακός κυνηγός, με πολύ ευρύτερη διατροφή από ότι πίστευαν οι επιστήμονες. Με το απολίθωμα στα χέρια των παλαιοντολόγων, πλέον μπορούμε να έχουμε περισσότερες πληροφορίες για το περιβάλλον που έζησε και τον τρόπο που έζησε. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο στους θηρευτές αυτού του μεγέθους και ήδη βρήκαμε πως οι μεγαλύτεροι Μεγαλόδοντες μπορεί να κυνηγούσαν ακόμα και μεγάλους καρχαρίες.
Ένας θρύλος που συνεχίζει να εμπνέει
Αυτός ο πολύ δυνατός θηρευτής έχει εξαφανιστεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια, όμως πίσω του έχει αφήσει πολλά μυστήρια. Θέλουμε να μάθουμε τους λόγους που οδήγησαν στην εξαφάνισή του, τι έτρωγε και πολλά άλλα. Δείγματα από Μεγαλόδοντες υπάρχουν ήδη σε συλλογές μουσείων εδώ και πολλά χρόνια, ενώ είναι πολύ πιθανό να έχουμε πολλά περισσότερα, τα οποία όμως δεν έχουμε αναγνωρίσει ακόμα.
Όπως και να έχει, ο Μεγαλόδων ήταν ένα εντυπωσιακό ζώο και ένας κορυφαίος θηρευτής, που έχει δώσει έμπνευση στην επιστημονική φαντασία και το σινεμά και όχι άδικα. Το τεράστιό του μέγεθος και τα τεράστιά του σαγόνια, είναι σαν να έχουν βγει από ταινία τρόμου και σίγουρα κανείς δε θα ήθελε να τον συναντήσει στη θάλασσα μόνος του.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Paleontologia Electronica.
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
