Το αίνιγμα της αναγέννησης των μεδουσών έχει προβληματίσει τους επιστήμονες εδώ και χρόνια, ιδίως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αυτοί οι κάτοικοι των ωκεανών καταφέρνουν να αναγεννούν τα χαμένα πλοκάμια.
Αν και άλλα ζώα, όπως οι αστερίες και οι σαλαμάνδρες, βασίζονται σε βλαστικά κύτταρα, παρόμοια με τα βλαστοκύτταρα, για να αναδημιουργήσουν τα χαμένα μέρη του σώματος, η αναγέννηση των μεδουσών παρέμενε γρίφος λόγω της έλλειψης κατανόησης του τρόπου με τον οποίο σχηματίζονται τα βλαστικά κύτταρα σε αυτά τα πλάσματα.
Πρόσφατα σημειώθηκε μια σημαντική ανακάλυψη, η οποία ρίχνει φως στο μυστήριο της αναγέννησης των μεδουσών. Μια μελέτη αποκαλύπτει ότι οι μέδουσες δημιουργούν βλάστωμα ειδικά γύρω από τα σημεία τραυματισμού, επιτρέποντάς τους να αναγεννούν τα χαμένα πλοκάμια.
Κυρίαρχο τεράστιο προϊστορικό ωκεάνιο σκουλήκι εντοπίστηκε στην Γροιλανδία
Σε αντίθεση με άλλα ζώα όπου το βλάστωμα βρίσκεται συνήθως στη βάση του αναγεννώμενου τμήματος, το βλάστωμα των μεδουσών εντοπίζεται γύρω από τους τραυματισμούς.
Είναι αξιοσημείωτο ότι η έρευνα δείχνει ότι οι μέδουσες μπορούν να αναγεννήσουν τα χαμένα πλοκάμια σε λιγότερο από 24 ώρες, με το σχηματισμό του βλαστώματος να συμβαίνει σχεδόν αμέσως μετά τον τραυματισμό. Επιπλέον, η διαδικασία δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τις πρόσφατες δραστηριότητες διατροφής της μέδουσας.
Παρά τις αποκαλύψεις αυτές, η προέλευση των πολλαπλασιαστικών κυττάρων που είναι απαραίτητα για τον σχηματισμό του βλαστώματος στις μέδουσες παραμένει ασαφής.
Μέχρι να διαλευκανθεί αυτή η πτυχή, ο ακριβής μηχανισμός πίσω από την αναγέννηση των μεδουσών, που μοιάζουν με αθάνατες μέδουσες, θα συνεχίσει να καλύπτεται από μυστήριο.
