Ο Johannes Kepler είναι γνωστός κυρίως για την ανάπτυξη των νόμων της πλανητικής κίνησης. Όμως, ήταν επίσης ένας άριστος ηλιακός παρατηρητής. Το 1607, χρησιμοποιώντας μια camera obscura, έκανε εντυπωσιακές παρατηρήσεις του Ήλιου.
Τα σχέδια του ήταν τόσο ακριβή που βοήθησαν τους αστρονόμους να εντοπίσουν τη φάση του 11ετούς ηλιακού κύκλου. Μία σύγχρονη ερευνητική ομάδα, λαμβάνοντας υπόψη τα σχέδια του Kepler, ανακάλυψε ότι ο Ήλιος βρισκόταν στο τέλος του ηλιακού κύκλου 13.
Ο Kepler γεννήθηκε το 1571 στη Γερμανία και η συνεισφορά του στην ουράνια μηχανική και την κίνηση των πλανητών είναι αξεπέραστη. Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης που διατύπωσε από τις παρατηρήσεις του Tyco Brahe έχουν αντέξει στον χρόνο.
Πριν από την εφεύρεση του τηλεσκοπίου, κατέγραψε την ηλιακή δραστηριότητα χρησιμοποιώντας μια camera obscura, που αποτελείται από μια μικρή τρύπα σε έναν τοίχο, επιτρέποντας στο ηλιακό φως να περάσει και να δημιουργήσει εικόνα του Ήλιου σε χαρτί.
Τον Μάιο του 1607, ο Kepler κατέγραψε κάτι που νόμιζε ότι ήταν διάβαση του Ερμή. Στην πραγματικότητα, ήταν ομάδα ηλιακών κηλίδων. Οι ηλιακές κηλίδες είναι προσωρινά φαινόμενα που εμφανίζονται στην φωτόσφαιρα του Ήλιου και φαίνονται πιο σκούρες λόγω χαμηλότερης θερμοκρασίας (περίπου 3.800 K σε σύγκριση με 6.000 K).
Ο Ήλιος εμφάνισε τεράστιες κηλίδες. Ίσως μπορείτε να τις δείτε!
Ο Ήλιος, ένα μεγάλο πλάσμα με μαγνητικό πεδίο, δημιουργεί ηλιακές κηλίδες όταν οι μαγνητικές γραμμές του πεδίου περνούν από την επιφάνειά του, εμποδίζοντας τη μεταφορά θερμότητας. Οι κηλίδες και η γενική ηλιακή δραστηριότητα κορυφώνονται σε έναν 11ετή κύκλο.
Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Hisashi Hayakawa από το Πανεπιστήμιο Nagoya χρησιμοποίησε νέες τεχνικές για να αναλύσει τα σχέδια του Kepler, αποκαλύπτοντας νέες πληροφορίες για την ηλιακή δραστηριότητα της εποχής.
Εφαρμόζοντας τον νόμο του Spörer, οι ερευνητές τοποθέτησαν τις παρατηρήσεις του Kepler στο τέλος του ηλιακού κύκλου πριν από τον γνωστό ελάχιστο του Maunder (1645-1715), μια περίοδο μειωμένης ηλιακής δραστηριότητας.
Η ομάδα ελπίζει ότι οι πληροφορίες του Kepler θα βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα τις μεγάλες περιόδους ηλιακής αδράνειας.
