To 1972-1973 η NASA λάνσαρε τα Pioneer 10 και Pioneer 11, δυο αποστολές ορόσημο με στόχο την εξερεύνηση του Δία και του Κρόνου, πριν γίνουν τα δυο από τα πέντε σκάφη που έφθασαν το εξωτερικό τμήμα του Ηλιακού μας συστήματος, στέλνοντας δεδομένα πίσω στη Γη, που άφησαν ίσως ένα από τα πιο διάσημα περίεργα στοιχεία της διαστημικής πλοήγησης.
Μέσω των εν λόγω αποστολών, η NASA επιχειρούσε να φθάσει το άγνωστο. Σκάφη όπως το Voyager 1 είχαν τα δικά τους προβλήματα και όντως έστελναν δεδομένα πίσω στη Γη που δεν είχαν κανένα απολύτως νόημα. Αλλά αυτό που η NASA έλαβε από τα Pioneer 10 και 11 ήταν ένα από τα πιο παράξενα και ενδιαφέροντα μυστήρια.
Ανατροπή με νέο μυστήριο σύστημα εντός των Πυραμίδων της Γκίζας
Σε απόσταση περίπου 20 αστρονομικών μονάδων (AU), με μία AU να είναι η μέση απόσταση μεταξύ της Γης και του Ήλιου, και τα δύο διαστημικά σκάφη υπέστησαν ανώμαλη επιτάχυνση προς το άστρο του ηλιακού μας συστήματος. Σαν μια αόρατη δύναμη να τα φρέναρε ελαφρά ενώ συνέχιζαν να απομακρύνονται. Κάτι τέτοιο οδήγησε ορισμένους φυσικούς να προτείνουν ότι υπήρχε κάποιο πρόβλημα με τη θερωρία της βαρύτητας και ιδιαίτερα με το νόμο του Νεύτωνα.
Χρόνια αργότερα η ομάδα έδωσε δυο πιθανές εξηγήσεις. Πιο συγκεκριμένα, η ανώμαλη αυτή επιτάχυνση των Pioneer 10 και 11 μπορεί να εξηγηθεί με την άνιση εκπομπή θερμικής ακτινοβολίας από τα οχήματα. Με λίγα λόγια τα Pioneer δεν προέβαιναν στην εκπομπή θερμότητας συμμετρικά, κάτι που δημιουργούσε ένα είδους jet που φαινόταν σαν μια μικρή επιτάχυνση.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Το Flyby anomaly όπως χαρακτηρίζεται όπου σε ορισμένες διελεύσεις γύρω από τη Γη, μερικά σκάφη φάνηκαν να κερδίζουν ή να χάνουν ταχύτητα. Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί σε αποστολές όπως το Gaileo, NEAR, Cassini Rosetta. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι δεν εμφανίζονται πάντα, αλλά ούτε και με τον ίδιο τρόπο. Όλων των ειδών οι εξηγήσεις έχουν προταθεί για τις flyby anomalies, όπως η περιστροφή της Γης, ή ακόμη και φωτοστέφανο σκοτεινής ύλης γύρω από αυτή.
