Οι αράχνες εξακολουθούν να υφαίνουν ιστούς σε μικροβαρύτητα; Πλέον γνωρίζουμε την απάντηση χάρη σε δύο αραχνοειδή, την Αραμπέλα και την Ανίτα, που μεταφέρθηκαν στο διάστημα το 1973.
Πιο συγκεκριμένα η ιδέα για το πείραμα αυτό προήλθε από μια 17χρονη μαθήτρια λυκείου στη Μασαχουσέτη, την Judith Miles. Η πρότασή της υποβλήθηκε στο πλαίσιο ενός έργου της NASA που επέτρεπε στους φοιτητές να προτείνουν πειράματα στο Skylab, τον πρώτο αμερικανικό διαστημικό σταθμό, ο οποίος πραγματοποίησε για λίγο μερικές αποστολές μεταξύ Μαΐου 1973 και Φεβρουαρίου 1974. Η NASA λάτρεψε την ιδέα και γι’ αυτό επιλέχθηκε να αποτελέσει μέρος του Skylab 3, της δεύτερης επανδρωμένης αποστολής του μίνι διαστημικού σταθμού.
Αναλυτικότερα δύο θηλυκές ευρωπαϊκές αράχνες κήπου, γνωστές και ως σταυροαράχνες, τοποθετήθηκαν σε δύο μικρά πλαστικά μπουκάλια και εκτοξεύτηκαν σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη στις 28 Ιουλίου 1973. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η Αραμπέλα αρχικά δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες, δημιουργώντας έναν ιστό που ήταν στην καλύτερη περίπτωση «στοιχειώδης». Ωστόσο, τη δεύτερη μέρα άρχισε να σχηματίζει ολοκληρωμένους ιστούς. Η ομάδα ήθελε πολύ να δει πώς θα εξελισσόταν η κατάσταση, γι’ αυτό και επέκτειναν το πείραμα και εισήγαγαν την Ανίτα στη μέση της αποστολής.
Συνοψίζοντας το ζευγάρι χρειάστηκε λίγο χρόνο για να συνηθίσει το παράξενο περιβάλλον, αλλά γρήγορα έμαθαν να υφαίνουν ιστούς εξίσου καλά με την εποχή που έπλεκαν στον πλανήτη Γη, αν και με λεπτότερη υφή. Αν και οι αράχνες ήταν το αντικείμενο της μελέτης, τα ευρήματα είχαν ως στόχο να απαντήσουν σε ευρύτερα ερωτήματα σχετικά με το πώς η σχεδόν μικροβαρύτητα επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.
Απροσδόκητη συσσώρευση ραδιενεργού υλικού στον ωκεανό! – Τι εντόπισε νέα μελέτη
«Δεδομένου ότι η αράχνη ανιχνεύει το δικό της βάρος για να καθορίσει το απαιτούμενο πάχος του υλικού του ιστού και χρησιμοποιεί τόσο τον άνεμο όσο και τη βαρύτητα για να ξεκινήσει την κατασκευή του, η έλλειψη βαρυτικής δύναμης στο Skylab θα παρείχε ένα νέο και διαφορετικό ερέθισμα στην συμπεριφορική απόκριση της αράχνης», πρόσθεσαν οι ερευνητές. Η Αραμπέλα και η Ανίτα πέθαναν και οι δύο στον διαστημικό σταθμό, πιθανότατα λόγω αφυδάτωσης. Από τη δεκαετία του 1970, αρκετά πειράματα έχουν στείλει αράχνες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, σε μια προσπάθεια να διαλευκανθεί ο τρόπος με τον οποίο η ζωή προσαρμόζεται στο διάστημα.
