Έναν νέο φόρο για τις εταιρείες που μεταφέρουν ψηφιακό περιεχόμενο στους χρήστες του διαδικτύου ψήφισε η Γαλλική Εθνοσυνέλευση, με το αποτέλεσμα να κρίνεται κυριολεκτικά στον πόντο. Η τροπολογία προβλέπει «χαράτσι» 5,5 λεπτών του ευρώ για κάθε gigabyte δεδομένων που φτάνει στους Γάλλους συνδρομητές, βάζοντας στο στόχαστρο κολοσσούς όπως το Netflix, η Google, η Meta και η Amazon.
Ο τρόπος που πέρασε η διάταξη στις 30 Οκτωβρίου 2026 έχει το δικό του ενδιαφέρον. Σε ένα κοινοβούλιο 577 εδρών, στην αίθουσα βρίσκονταν μόλις 35 βουλευτές. Με 11 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 14 αποχές, η πρόταση που κατέθεσε ο σοσιαλιστής βουλευτής Laurent Lhardit για τον προϋπολογισμό του 2027 πήρε το πράσινο φως.
Ποιοι θα πληρώνουν τα 5,5 λεπτά ανά GB
Στα χαρτιά, η χρέωση δεν χτυπάει απευθείας τους καταναλωτές ή τους παρόχους internet, αλλά τις εταιρείες που στέλνουν τα δεδομένα, δηλαδή τους παρόχους ψηφιακού περιεχομένου. Αυτό πρακτικά πιάνει όλο το σύγχρονο internet, από το Netflix και το YouTube, μέχρι το Facebook, το Instagram, τις υπηρεσίες cloud, αλλά και πλατφόρμες gaming όπως το Steam και το PlayStation Store.
Μπορεί το κείμενο της τροπολογίας να μην κατονομάζει εταιρείες, όμως η αιτιολογική έκθεση δείχνει ξεκάθαρα τις Google, Meta, Amazon, Netflix και Akamai. Σύμφωνα με τους εισηγητές, αυτοί οι πέντε ευθύνονται για το 50% της συνολικής κίνησης δεδομένων που καταλήγει στα γαλλικά σπίτια.
Πώς θα γίνεται η χρέωση; Το «κοντέρ» θα το γράφουν οι πάροχοι internet, κάτω από τον έλεγχο της ρυθμιστικής αρχής τηλεπικοινωνιών της Γαλλίας (ARCEP) και της εφορίας. Κάθε τρίμηνο θα στέλνονται συγκεντρωτικά και ανώνυμα στοιχεία όγκου, χωρίς να καταγράφεται τι βλέπει ο κάθε χρήστης, ενώ θα υπάρχει και ένα πλαφόν επιβάρυνσης ανάλογα με τον τζίρο της κάθε εταιρείας στη Γαλλία και διεθνώς.
Πόσο θα κοστίζει ένα παιχνίδι ή μια ταινία;
Αν βάλουμε κάτω τα νούμερα, το ποσό ζαλίζει. Για ένα σύγχρονο παιχνίδι των 100GB, η πλατφόρμα που το διαθέτει θα καλείται να πληρώσει φόρο 5,50 ευρώ. Αν μιλάμε για τίτλο των 200GB, ο φόρος πηγαίνει στα 11 ευρώ μόνο και μόνο για το download.
Αντίστοιχα στο streaming, όσο πιο υψηλή είναι η ανάλυση και όσες περισσότερες ώρες βλέπει κάποιος, τόσο φουσκώνει ο λογαριασμός για την πλατφόρμα. Φυσικά, ο νόμος δεν λέει ότι αυτό το ποσό θα μπει στον λογαριασμό του χρήστη. Όμως ας είμαστε ρεαλιστές, καμία εταιρεία δεν πρόκειται να καταπιεί ένα τέτοιο κόστος χωρίς να αντιδράσει. Είτε θα δούμε αυξήσεις στις συνδρομές, είτε θα ρίξουν την ποιότητα της εικόνας για να στέλνουν λιγότερα gigabytes.
Γιατί αντιδρά η ίδια η γαλλική κυβέρνηση
Το παράδοξο είναι ότι η τροπολογία πέρασε κόντρα στη γραμμή της γαλλικής κυβέρνησης. Ο υπουργός Δημοσίων Λογαριασμών, David Amiel, αμφισβήτησε ανοιχτά τόσο το αν μπορεί να εφαρμοστεί τεχνικά ένα τέτοιο μέτρο, όσο και τα 10 δισ. ευρώ ετησίως που υπολογίζουν ότι θα εισπράξουν οι εμπνευστές του (βασισμένοι στα 200 δισ. GB ετήσιας κίνησης στη χώρα).
Όπως προειδοποίησε ο υπουργός, μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά, αφού το χαράτσι θα χτυπήσει και μικρότερες γαλλικές επιχειρήσεις περιεχομένου. Επιπλέον, υπάρχει ένα τεράστιο τεχνικό αγκάθι: όταν στη μέση μπαίνουν δίκτυα διανομής (CDNs) και σύνθετες υποδομές, το να μετρήσεις με ακρίβεια πόσα GB έστειλε η κάθε εταιρεία ξεχωριστά είναι πρακτικά εφιάλτης.
Θα ακριβύνουν τελικά οι συνδρομές;
Αυτό είναι που καίει τον τελικό καταναλωτή. Αν το μέτρο εφαρμοστεί, κολοσσοί όπως το Netflix, το Disney+, το YouTube και το Steam θα βρεθούν ξαφνικά με ένα τεράστιο έξοδο στη Γαλλία. Και όπως έχουμε δει σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση ψηφιακού φόρου στο παρελθόν, τη «νύφη» την πληρώνει σχεδόν πάντα ο συνδρομητής, είτε με ακριβότερα πακέτα είτε με πιο επιθετική συμπίεση στο βίντεο.
Προς το παρόν, πάντως, τίποτα δεν έχει κριθεί οριστικά. Η τροπολογία πρέπει να επιβιώσει από την τελική ψήφιση του προϋπολογισμού και να περάσει από τη Γερουσία, με την κυβέρνηση να έχει όλα τα εργαλεία για να την «κόψει» στην πορεία. Ακόμα κι αν κοπεί όμως, η συζήτηση στην Ευρώπη έχει πλέον ανοίξει για τα καλά. Ποιος θα πληρώσει τελικά τον λογαριασμό για τα αμέτρητα terabytes που καταπίνουν καθημερινά τα δίκτυα;
Με τη ματιά του Techmaniacs
Δεν έχω καταλήξει ακόμα στο αν αυτός ο φόρος έχει λογική ή όχι. Εκ πρώτης όψεως δεν έχει, όμως όλα τα άλλα μέσα μετάδοσης ήχου και εικόνας πληρώνουν για άδειες χρήσης φάσματος. Εταιρείες όπως η Meta, η Google και το Netflix, αντίθετα, δεν πληρώνουν τίποτα, παρά τον μεγάλο φόρτο που φέρνουν στα εθνικά δίκτυα των χωρών. Από την άλλη, το διαδίκτυο λειτουργεί πολύ διαφορετικά και αν αρχίσουμε να χρεώνουμε ορισμένες πλατφόρμες, δεν θα αργήσει η ώρα που θα πληρώνουν όλες οι εταιρείες ακόμα και για την πιο απλή διάθεση πληροφορίας.
Αυτή τη στιγμή η κίνηση της Γαλλίας μοιάζει περισσότερο με επίθεση προς τους αμερικανικούς κολοσσούς, μέσα σε ένα γενικότερα τεταμένο κλίμα ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση, μόνο ο χρόνος μπορεί να το δείξει. Ας ελπίσουμε μόνο πως δεν θα πληρώσουν πάλι το μάρμαρο οι απλοί συνδρομητές.
