Τα μικροπλαστικά βρίσκονται πλέον παντού και είναι από τις πιο σημαντικές περιβαλλοντικές προκλήσεις τις εποχής μας. Έχουμε ανιχνεύσει μικροπλαστικά μέχρι και σε έμβρυα, πριν καν γεννηθούν και αυτό έχει τεράστιο αντίκτυπο στην υγεία μας. Παρά τις προσπάθειες ανακύκλωσης και υπεύθυνους τρόπους απόρριψης των πλαστικών, οι τεράστιες μάζες πλαστικών σκουπιδιών στους ωκεανούς αυξάνεται και όλα αυτά τα μικροπλαστικά καταλήγουν στο νερό και στα τρόφιμα που καταναλώνουμε, ακόμα και στο εμφιαλωμένο νερό. Μάλιστα, ίχνη μικροπλαστικών έχουμε βρει και στον αέρα που αναπνέουμε. Τώρα όμως, η επιστήμη δίνει για άλλη μια φορά τη λύση, με ένα βιοδιασπώμενο πλαστικό, που δεν αφήνει μικροπλαστικά και είναι και πλήρως ανακυκλώσιμο.
Αυτό το καινοτόμο υλικό, το αλκύλιο SP2, είναι το αποτέλεσμα έξυπνης χημείας. Ερευνητές του Κέντρου RIKEN για την Επιστήμη Αναδυόμενων Υλών το πέτυχαν συνδέοντας δύο μονομερή με αναστρέψιμες γέφυρες αλάτων.
Σε αντίθεση με άλλα «βιοδιασπώμενα» πλαστικά, που αποτυγχάνουν να αποσυντεθούν σε αλμυρά περιβάλλοντα, το αλκύλιο SP2 διασπάται εξ ολοκλήρου μέσα σε λίγες ώρες, όταν βρεθεί σε θαλασσινό νερό. Όταν θαφτεί στο έδαφος, βιοδιασπάται μέσα σε μόλις 10 μέρες και μάλιστα αφήνει πίσω του θρεπτικά συστατικά όπως άζωτο και φώσφορο, για να επωφεληθούν τα φυτά και οι μικροοργανισμοί. Μάλιστα, ακριβώς επειδή είναι βιοδιασπώμενο πλαστικό χωρίς μικροπλαστικά, δεν αφήνει πίσω του τοξίνες και άλλα βλαβερά συστατικά.
Αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει με το αλκύλιο SP2 είναι η ευελιξία και η περιβαλλοντική του ασφάλεια. Όπως τα παραδοσιακά θερμοπλαστικά, μπορούμε να το πλάσουμε σε θερμοκρασίες πάνω από 120°C, ώστε να ταιριάζει σε διαφορετικές ανάγκες μας. Μάλιστα, αυτή η θερμοκρασία είναι αρκετά χαμηλότερη από τους 200°C που χρησιμοποιούμε στην 3D εκτύπωση πλαστικών. Τα συστατικά του είναι μη τοξικά και ευτυχώς δεν προέρχονται από το αργό πετρέλαιο, όπως τα παραδοσιακά πλαστικά. Αυτό τα καθιστά μια από τις πιο πράσινες εναλλακτικές, στα συμβατικά πλαστικά. Οι επιστήμονες μπορούν να ελέγξουν και στην σκληρότητα του υλικού, τροποποιώντας τη χημική δομή του, κάτι που κάνει τη χρήση του ακόμα πιο ευέλικτη.
Το βασικότερο όμως όλων, είναι πως δεν παράγει μικροπλαστικά, που είναι και το σημαντικότερο μειονέκτημα των υλικών που έχουμε μέχρι και σήμερα. Μέχρι στιγμής, οι πρώτες δοκιμές βιοδιασπώμενου πλαστικού χωρίς μικροπλαστικά έχουν δείξει ότι μπορεί να ανακυκλωθεί αποτελεσματικά, με πάνω από το 80 τοις εκατό των συστατικών του να ανακτώνται χρησιμοποιώντας απλές διαδικασίες που περιλαμβάνουν αλκοόλ και αλμυρό νερό.
Απεριόριστο internet στο σπίτι και παντού και δώρο το ZTE MF289F 4G+ modem για όλους
Όμως, όσο και αν οι υποσχέσεις του νέου υλικού είναι τρομερές, υπάρχουν προκλήσεις. Αυτές είναι κυρίως το κόστος που παίζει καθοριστικό ρόλο στο αν θα μπορεί το αλκυλικό SP2 να ανταγωνιστεί τα παραδοσιακά πλαστικά. Επιπλέον, ίσως δεν είναι κατάλληλο για εξοπλισμούς αλιείας, με τα δίχτυα να αποτελούν μια σημαντική πηγή μικροπλαστικών των ωκεανών. Με το υλικό να έχει σχεδιαστεί για διάσπαση σε θαλασσινό νερό, θα είναι δύσκολο να αντικαταστήσει αυτού του είδους πλαστικά.
Είναι πολύ νωρίς για να κηρύξουμε νίκη στον αγώνα κατά της πλαστικής ρύπανσης. Ωστόσο, το αλκύλιο SP2 αντιπροσωπεύει ένα ελπιδοφόρο βήμα προς τα εμπρός. Συνδυάζοντας αντοχή, δυνατότητα ανακύκλωσης και φιλικότητα προς το περιβάλλον, αυτό το υλικό θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για ένα πιο βιώσιμο μέλλον.
