- Πριν από περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια της γεωλογικής περιόδου Noarchian, ο Άρης ήταν πιθανότατα γεμάτος με ωκεανούς, ποτάμια και λίμνες.
- Μια νέα μελέτη, η οποία επεξεργάζεται δεδομένα από μια ανάλυση εδάφους του 2017 από τον κρατήρα Gale, ανακάλυψε υψηλά επίπεδα μαγγανίου, ένα εκπληκτικό εύρημα, καθώς ο εμπλουτισμός σε μαγγάνιο στη Γη απαιτεί συχνά οξυγόνο και μικρόβια.
- Η μελέτη θεωρεί ότι η διήθηση του νερού στα εδάφη κατά μήκος των αρχαίων υδάτινων οδών θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει αυτές τις αποθέσεις, και θα μπορούσαν ακόμη και να έχουν υποστηρίξει αρχαία μικροβιακή ζωή.
Μπορεί η γη να είναι η μόνη η οποία αυτή τη στιγμή υποστηρίζει ζωή στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά πριν από 4.1 – 3.5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Άρης μπορεί ακόμη και να έσφιζε από ζωή. Ο Άρης του σήμερα δεν είναι κατοικήσιμος, η ατμόσφαιρά του σχεδόν δεν υπάρχει, τα ποτάμια έχουν στερέψει και το όποιο νερό είναι τώρα κλειδωμένο κάτω από το πλούσιο σε οξείδιο του σιδήρου έδαφος του Άρη.
Δες σμήνος γαλαξιών να παραμορφώνει το χωροχρόνο (φωτογραφίες)
Σήμερα, μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα Journal of Geophysical Research: Planets βρίσκει περισσότερες ενδείξεις ότι ο Άρης είχε μια απαρχή που έμοιαζε περισσότερο με τη Γη.
Τον Μάιο του 2017, το Curiosity της NASA χρησιμοποίησε το όργανο ChemCam για να αναλύσει δείγματα εδάφους μεγάλου μεγέθους στον κρατήρα Gale. Έναν κρατήρα που σχηματίστηκε πριν από 3,7 εκατομμύρια έτη. Οι επιστήμονες στην έρευνά τους ανακάλυψαν ίχνη υψηλότερων από το συνηθισμένο ποσοτήτων μαγγανίου που είναι κλειδωμένα σε αυτά τα πετρώματα του πυθμένα της λίμνης. Αυτή η υψηλή συγκέντρωση μαγγανίου σημαίνει ότι αυτά τα ιζήματα πρέπει να σχηματίστηκαν σε κάποιο ποτάμι, δέλτα ή ακτές λιμνών.
Τα πετρώματα αυτά δείχνουν ένα άκρως κατοικήσιμο περιβάλλον που έμοιαζε παρόμοιο με τη Γη. Τα ορυκτά μαγγανίου είναι κοινά στα ρηχά, οξινα νερά που βρίσκονται στις ακτές των λιμνών στη Γη και είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό τέτοια δείγματα να εντοπίζονται στον Άρη, ανέφερε η Nina Lanza από τη NASA.
Το βασικό κομμάτι του οργάνου ChemCam είναι ένα υψηλής ισχύος laser το οποίο μπορεί να δώσει 1 εκ. watt ισχύος σε μια περιοχή του εδάφους του Άρη σε μέγεθος καρφίτσα. Αν και δίνει την εν λόγω ενέργεια μόνο για πέντε δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου είναι αρκετή για να διεγείρει ηλεκτρόνια στο δείγμα του εδάφους και το φασματόμετρο «διαβάζει» το φως, δίνοντας λεπτομερή στοιχεία για την ατομική σύσταση του δείγματος.
Το αινιγματικό με το μαγγάνιο είναι ότι, τουλάχιστον στη Γη, η διαδικασία εμπλουτισμού επιταχύνεται από τα μικρόβια και το οξυγόνο. Στον Άρη, δεν έχουμε στοιχεία για ζωή και ο μηχανισμός παραγωγής οξυγόνου στην αρχαία ατμόσφαιρα του Άρη είναι ασαφής, οπότε το πώς σχηματίστηκε και συγκεντρώθηκε εδώ το οξείδιο του μαγγανίου είναι πραγματικά αινιγματικό.
