Ποιος είπε ότι τα ρομπότ δεν μπορούν να έχουν ανθρώπινη εμφάνιση; Μια ομάδα μηχανικών από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο έχει αναπτύξει μια μέθοδο για να προσκολλήσουν τεχνητό δέρμα, καλλιεργημένο από ανθρώπινα κύτταρα, σε οποιουδήποτε σχήματος επιφάνεια. Αυτό το επίτευγμα μπορεί να μην κάνει τα ρομπότ λιγότερο τρομακτικά, αλλά ανοίγει νέους δρόμους για ιατρικές εφαρμογές όπως η πλαστική χειρουργική.
Η ομάδα δημιούργησε μικροσκοπικές V-shaped διατρήσεις στο εργαστηριακά καλλιεργημένο ανθρώπινο δέρμα, καθιστώντας το εξαιρετικά ευέλικτο, και στη συνέχεια εφάρμοσε ένα πήκτωμα κολλαγόνου. Χρησιμοποιώντας μια επεξεργασία με πλάσμα υδρατμών, έκαναν το δέρμα πιο υδρόφιλο, επιτρέποντας στο κολλαγόνο να διεισδύσει στις διατρήσεις και να προσκολληθεί στη βάση του δέρματος όπως οι σύνδεσμοι στους ανθρώπους.
Ο επικεφαλής της ομάδας, καθηγητής Shoji Takeuichi, εξήγησε: “Μιμούμενοι τις δομές δέρματος-συνδέσμων του ανθρώπινου σώματος και χρησιμοποιώντας ειδικές V-shaped διατρήσεις, βρήκαμε έναν τρόπο να προσκολλούμε το δέρμα σε πολύπλοκες επιφάνειες. Η φυσική ευκαμψία του δέρματος και η ισχυρή μέθοδος προσκόλλησης σημαίνουν ότι το δέρμα μπορεί να κινείται με τα μηχανικά μέρη του ρομπότ χωρίς να σκίζεται ή να ξεκολλά».
Δημιούργησαν το πρώτο στον κόσμο ηλεκτρονικό δέρμα που καταλαβαίνει πίεση και τριβή
Παρά τις βελτιώσεις, το αυτό τεχνητό ανθρώπινο δέρμα παραμένει αρκετά ευαίσθητο. Η επεξεργασία του υγρού βιολογικού ιστού απαιτεί απόλυτη στειρότητα, καθώς οποιαδήποτε μόλυνση μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο του ιστού. Η ομάδα δοκίμασε την τεχνική σε ένα 3D μοντέλο προσώπου και σε 2D “πρόσωπο” με ρομποτικούς ενεργοποιητές, καταφέρνοντας να προσαρμόσει το δέρμα σε σύνθετα σχήματα και να το διατηρήσει στη θέση του κατά τη διάρκεια των κινήσεων.
Αν και το δέρμα αυτό “κατάφερε να αναπαράγει την ανθρώπινη εμφάνιση ως έναν βαθμό”, το σημαντικότερο είναι οι νέες δυνατότητες που ανοίγουν για την έρευνα στη γήρανση του δέρματος, την πλαστική χειρουργική και τα καλλυντικά. Στο μέλλον, η ομάδα επιδιώκει να αναπτύξει επιφάνειες με ρυτίδες και παχύτερη επιδερμίδα, προσθέτοντας ιδρωτοποιούς αδένες, σμηγματογόνους αδένες, πόρους, αιμοφόρα αγγεία, λίπος και νεύρα. Αυτές οι εξελίξεις θα φέρουν τις ρομποτικές εφαρμογές ένα βήμα πιο κοντά στην ανθρώπινη πραγματικότητα.
