Όταν οι αστροναύτες φθάσουν στον Άρη, θα βιώσουν το φαινόμενο που αναφέρεται ως διαστολή του χρόνου. Αυτό είναι αναμενόμενο. Πόση όμως χρονική διαστολή θα βιώσουν σε σχέση με τους γήινους παρατηρητές;
Θα πρέπει να σημειώσουμε πως ο χρόνος περνάει με διαφορετικούς ρυθμούς για διαφορετικούς παρατηρητές, ανάλογα με τις σχετικές ταχύτητές τους και την εγγύτητά τους σε κοντινά βαρυτικά πεδία. Η διαστολή του χρόνου είναι η διαφορά μεταξύ του χρόνου που περνάει σε δύο ρολόγια εξαιτίας αυτών των αιτιών, όπως περιγράφεται από την ειδική και τη γενική σχετικότητα.
Η βαρύτητα καμπυλώνει τον χωροχρόνο. Το αποτέλεσμα είναι ότι όσο ισχυρότερη είναι η βαρύτητα κοντά σας και όσο πιο κοντά βρίσκεστε στη μάζα που τη δημιουργεί, τόσο πιο αργά κινείται ο χρόνος από τη σκοπιά ενός παρατηρητή o όποιος έχει το δεύτερο ρολόι.
Όσο περισσότερο απομακρύνεστε από τη βαρύτητα της Γης – π.χ., δουλεύοντας στην κορυφή ενός ουρανοξύστη τόσο πιο έντονο είναι το φαινόμενο της χρονικής διαστολής. Για τους αστροναύτες που ζουν σε περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας για μεγάλα χρονικά διαστήματα, το φαινόμενο είναι πιο έντονο, αλλά ουσιαστικά εξουδετερώνεται από την ταχύτητα με την οποία τείνουν να ταξιδεύουν.
Επειδή οι αστροναύτες και οι δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη βρίσκονται ελαφρώς πιο μακριά από το κέντρο του πλανήτη (σε σύγκριση με τους ανθρώπους στο έδαφος), βιώνουν στην πραγματικότητα μικρότερη βαρυτική διαστολή του χρόνου.
Ο δαιμονικός κομήτης με τα κέρατα πλησιάζει τι Γη. Τι προβληματίζει τους επιστήμονες;
Για να το περιγράψουμε πιο απλά: Ένας άνθρωπος που ζει ακριβώς 80 χρόνια στον Άρη θα πέθαινε περίπου 12 δευτερόλεπτα νωρίτερα από ό,τι αν ζούσε ακριβώς 80 χρόνια στη Γη. Αλλά από τη δική τους οπτική γωνία, δεν θα το αισθάνονταν καν, ο χωροχρόνος είναι απλά περίεργος όπως κλείνει το άρθρο του χαρακτηριστικά το iflscience.com.
