Όταν ο Neil Armostrong, ο Buzz Aldrinκαι ο Michael Collins, αστροναύτες του Apollo 11, επέστρεψαν στη Γη μετά το τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα που έκαναν, έφεραν μαζί τους την ιστορία από το τεράστιο ταξίδι που έκαναν. Περιέγραψαν πως είναι η αίσθηση να πατάνε σε έναν άλλο κόσμο. Μέσα σε αυτές είχαν μία για ένα πολύ ασυνήθιστο γεύμα που είχαν μερικές κατσαρίδες.
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται περίεργα σήμερα, όμως τότε δεν γνωρίζαμε πολλά για το διάστημα, αλλά ούτε και για τη Γη, αφού η επιστήμη και η τεχνολογία μας έχουν επιτρέψει να κατανοήσουμε πολύ περισσότερο τον πλανήτη μας και το Σύμπαν. Έτσι, οι αστροναύτες που έφτασαν την ανθρωπότητα στη Σελήνη για πρώτη φορά, έπρεπε να περάσει μια καραντίνα 21 ημερών, ώστε να βεβαιωθεί η NASA πως δεν μετέφεραν επικίνδυνους μικροοργανισμούς από τη Σελήνη, πίσω στη Γη.
Βέβαια, πλέον γνωρίζουμε πως δεν μετέφεραν κάτι επικίνδυνο κατά την επιστροφή τους, όμως είχαν καταφέρει να φέρουν μια τεράστια ποσότητα από πετρώματα και χώμα για αναλυτική μελέτη στη Γη. Συγκεκριμένα, το Apollo 11 έφερε μαζί του 21.6 κιλά δειγμάτων, συμπεριλαμβανομένων και 50 πετρωμάτων από την επιφάνεια και από λίγο κάτω από αυτήν.
Έτσι, αυτά τα δείγματα μπήκαν σε μια σειρά από μελέτες και δοκιμές, με κάποιες από αυτές να φαίνονται κάπως ανορθόδοξες. Η προτεραιότητα της NASA ήταν να αναζητήσει οργανικές ενώσεις ή οποιαδήποτε σημάδια ζωής στα δείγματα. Όμως, τα δείγματα ήταν πολλά και αποφάσισαν να ταΐσουν με μια μικρή ποσότητά από αυτά, κατσαρίδες, γαρίδες και κηρόσκονους.
Έτσι, η Marion Brooks, καθηγήτρια από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα στο τμήμα εντομολογίας, ήταν μια από τις επιστήμονες που έλαβαν λίγα από τα πρώτα δείγματα της Σελήνης. Ήταν άλλωστε ειδική σύμβουλος της NASA, για θέματα εντομολογίας, ώστε να βοηθήσει στην αναζήτηση ζωής. Της ανατέθηκε να μελετήσει τις επιπτώσεις του σεληνιακού εδάφους σε έντομα, στρείδια, οικιακές μύγες και τα μικρά ψάρια που ονομάζονται μουμίχογκ και τα γκάπι.
Έτσι, η Brooks πήρε αυτά τα ζώα και τα έβαλε να τρώνε αλεσμένο σεληνιακό χώμα. Μια ομάδα ζώων θα κατανάλωνε αποστειρωμένη σεληνιακή σκόνη αλεσμένη στην τροφή ή το νερό της, μια άλλη μη αποστειρωμένη σεληνιακή σκόνη και μια άτυχη ομάδα ελέγχου δεν κατάφερε να φάει καθόλου τη Σελήνη. Εκτός από αυτό, υπήρχε μια κατάσταση όπου μερικά από τα ζώα δεν έτρωγαν τη σεληνιακή σκόνη, αλλά έπρεπε να σέρνονται μέσα από τη σκόνη που είχε απομείνει στον πάτο των περιφραγμένων τους χώρων.
Στόχος ήταν να δουν αν η σεληνιακή σκόνη, που έφερε το Apollo 11, θα είχε κάποια επίδραση πάνω τους. Από ότι φαίνεται, η σεληνιακή σκόνη δεν είχε καμία επίδραση στα ζώα, που συνέχισαν να ζουν όπως ακριβώς και με το χώμα της Γης. Το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας υπέστη μια ομάδα μικρών ψαριών στην ομάδα ελέγχου, τα οποία πέθαναν μετά την έκχυση απολυμαντικού, και έτυχε να βρίσκονται πιο κοντά στους απελευθερωμένους ατμούς.
Το Curiosity τρύπησε έναν βράχο στον Άρη και είχε μια δυσάρεστη έκπληξη! [Βίντεο]
Η Brooks πίστευε τότε πως δεν υπάρχουν οργανισμοί και μικροοργανισμοί στη Σελήνη. Για αυτό εξεπλάγη όταν είδε πως τα δείγματα δεν προκαλούσαν ζημιά στα στομάχια των κατσαρίδων, παρά το ότι έτρωγαν και σερνόντουσαν όλη τη μέρα σε Σεληνιακό χώμα.
«Νομίζαμε ότι όταν το δείγμα της σελήνης αλέστηκε, θα υπήρχαν αιχμηρές, ακανόνιστες άκρες», είπε τότε. «Αλλά δεν υπήρχαν σημάδια τριβής ή γρατσουνιών».
Τότε δεν γνωρίζαμε πως η Σελήνη δε φιλοξενεί ζωή, όπως γνωρίζουμε τώρα. Οι επιστήμονες υποψιάζονται πως κάτι τέτοιο ισχύει, όμως έπρεπε να το αποδείξουν και αυτός ήταν ένας από τους τρόπους να το κάνουν.
«Έπρεπε να αποδείξουμε ότι δεν επρόκειτο να μολύνουμε όχι μόνο τους ανθρώπους, αλλά δεν επρόκειτο να μολύνουμε ψάρια και πουλιά και ζώα και φυτά και ό,τι άλλο», εξήγησε ο Charles Berry, επικεφαλής ιατρικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια των αποστολών Apollo, σε ένα πρόγραμμα προφορικής ιστορίας της NASA το 1999. «Οποιαδήποτε βιόσφαιρα της Γης, έπρεπε να αποδείξουμε ότι δεν επρόκειτο να την επηρεάσουμε. Έτσι, έπρεπε να αναπτύξουμε ένα καταπληκτικό πρόγραμμα που πραγματοποιήθηκε στην πραγματικότητα για τρεις πτήσεις. Πολύς κόπος».
Αυτά τα πειράματα μας επέτρεψαν να γνωρίζουμε πλέον πως το σεληνιακό έδαφος δεν αποτελεί απειλή για τον άνθρωπο και οποιαδήποτε άλλη μορφή ζωής στη Γη (εκτός από τον Harrison H. Schmitt του Apollo 17 που αποδείχθηκε αλλεργικός στην σεληνική σκόνη).
Ακολουθήστε το Techmaniacs.gr στο Google News για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα τεχνολογικά νέα. Ένας ακόμα τρόπος να μαθαίνετε τα πάντα πρώτοι είναι να προσθέσετε το Techmaniacs.gr στον RSS feeder σας χρησιμοποιώντας τον σύνδεσμο: https://techmaniacs.gr/feed/.
