Ένα διαστημικό σκάφος που εκτοξεύτηκε το μακρινό 1977, στην εποχή όπου οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές καταλάμβαναν ακόμη ολόκληρα δωμάτια, συνεχίζει να γράφει τη δική του ιστορία δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, σε περιοχές που δεν έχει αντικρίσει ποτέ ανθρώπινο μάτι.
Το Voyager 1, το πλέον απομακρυσμένο ανθρώπινο δημιούργημα στο σύμπαν, πλησιάζει σε ένα ιστορικό ορόσημο στο διάστημα, υπενθυμίζοντας σε όλους μας το μεγαλείο της εξερεύνησης. Παρά τις τεχνικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει κατά καιρούς η NASA και τη φυσιολογική κόπωση των συστημάτων του, το θρυλικό σκάφος αρνείται να πεθάνει.
Το ιστορικό ορόσημο της «μίας ημέρας φωτός» τον Νοέμβριο του 2026
Ταξιδεύοντας με την ασύλληπτη ταχύτητα των 61.000 km/h, το Voyager 1 έχει διανύσει περισσότερα από 15,8 δισεκατομμύρια μίλια. Διατηρώντας σταθερή την πορεία του, αναμένεται να αγγίξει στις 18 Νοεμβρίου 2026 ένα μοναδικό κοσμικό όριο: την απόσταση της μίας ημέρας φωτός (one light-day), ισοδύναμη με σχεδόν 25,9 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας, σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα τροχιάς του Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA.
Πρόκειται για την ακριβή απόσταση που διανύει ένα φωτόνιο στο απόλυτο κενό μέσα σε 24 ώρες. Το Voyager 1 αποτελεί το πρώτο ανθρώπινο αντικείμενο στην ιστορία που το πετυχαίνει.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε εντολή αποστέλλεται από τη Γη χρειάζεται ολόκληρες 24 ώρες για να φτάσει στο σκάφος, και άλλες τόσες για να επιστρέψει η επιβεβαίωση στους επιστήμονες, διαμορφώνοντας έναν χρόνο επικοινωνίας δύο πλήρων ημερών (48 ώρες).
Από τον Δία και τον Κρόνο στην άγνωστη διαστρική άβυσσο
Η αρχική αποστολή του ήταν η λεπτομερής μελέτη του Δία και του Κρόνου. Ο στόχος αυτός στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, καθώς το σκάφος προσπέρασε και τους δύο γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος, μεταδίδοντας εντυπωσιακές φωτογραφίες στην ανθρωπότητα και πολύτιμα επιστημονικά δεδομένα για τις δυναμικές ατμόσφαιρες, τα μυστηριώδη φεγγάρια και τα περίπλοκα συστήματα δακτυλίων τους.
Το 2012, το Voyager 1 διέσχισε επίσημα την ηλιόπαυση και εισήλθε στον διαστρικό χώρο, αφήνοντας πίσω του την προστατευτική μαγνητική «φυσαλίδα» του Ήλιου. Παρά την εξασθένηση των ραδιοϊσοτοπικών θερμοηλεκτρικών γεννητριών πλουτωνίου (RTG) που τροφοδοτούν τα εναπομείναντα όργανά του, οι πληροφορίες που εξακολουθεί να συλλέγει και να στέλνει πίσω μέσω του Deep Space Network (DSN) της NASA συνιστούν τον άγρυπνο οφθαλμό της ανθρωπότητας σε αυτό το ανεξερεύνητο περιβάλλον του γαλαξία μας.
Το Voyager 1 κατευθύνεται προς ένα άστρο, το AC +79 3888, το οποίο απέχει περισσότερο από 17 έτη φωτός από τη Γη. Πρόκειται για ένα αμυδρό άστρο που βρίσκεται στον αστερισμό της Μικρής Άρκτου και αναμένεται να περάσει σε απόσταση περίπου 1,7 ετών φωτός από αυτό σε περίπου 40.000 χρόνια.
Όταν λοιπόν το Voyager 1 φτάσει το ορόσημό του στις 18 Νοεμβρίου 2026, θα έχει χρειαστεί 49 χρόνια, 2 μήνες και 11 ημέρες για να ταξιδέψει την απόσταση αυτή της μιας ημέρας φωτός πέρα από τη Γη. Ένα τεράστιο επίτευγμα για την ανθρωπότητα, από όποια άποψη κι αν το δει κανείς.
