Οι υπολογιστές απέκτησαν φωνή στις αρχές του 1960, με τον IBM 7094, που ήταν ο πρώτος υπολογιστής για τον προγραμματισμό και την παραγωγή φωνής. Πρόκειται για το μηχάνημα που ενέπνευσε τον Arthur C. Clarke να γράψει μια από τις καλύτερες ταινλίες όλων των εποχών, το 2001 η Οδύσεια του Διαστήματος. Όμως, ο πρώτος ήχος που δημιούργησε ήταν ένα τραγούδι, το Daisy Bell, που κάλιστα θα μπορούσε να πρωταγωνιστήσει σε ένα δυσοίωνο θρίλερ.
Η περιβόητη ηχογράφησε έγινε από ερευνητές του Bell Labs, του διάσημου οργανισμούη της Dell. Τότε, ο IBM 7094 ήταν ο πιο ισχυρός υπολογιστής της εποχής. Η Carol Lochbaum και ο John Kelly χρησιμοποιούσαν τον υπολογιστή μεγέθους πιάνου για να προγραμματίσουν έναν νέο τρόπο ηλεκτρονικής σύνθεσης ανθρώπινων φωνών, τώρα γνωστό ως Kelly-Lochbaum Vocal Tract.
Οι μηχανικοί θέλησαν να επιδείξουην τις ικανότητες του IMB 7094 και επέλεξαν το τραγούδι Daisy Bell, μια παλιά μελωδία που γράφτηκε από τον Harry Dacre το 1892. Η επιλογή ίσως δεν ήταν τυχαία, καθώς είχε το Bell στο όνομα, που ήταν αναφορά στα Bell Labs. Αν και δεν είναι σίγουρο πως αυτός ήταν ο λόγος που διάλεξαν αυτό το βικτοριανό απόκοσμο τραγούδι.
Η συνθετική φωνητική μελωδία των Lochbaum και Kelly τοποθετήθηκε σε ένα συνθετικό backing track που δημιουργήθηκε από τον Max Mathews, έναν ηλεκτρολόγο μηχανικό και ερασιτέχνη βιολιστή. Μπορεί να ακούγεται απλό, όμως εκείνη την εποχή και με την τότε τεχνολγοία ήταν κάτι αρκετά σύνθετο. Η ακρόαση και δημιουργία σε πραγματικό χρόνο δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί, οπότε ο Mathews έπρεπε να κάνει ηχογράφηση μιας ώρας παραγωγής και στη συνέχεια να επιταχύνει την κασέτα που ηχογραφήθηκε, ώστε να παίξει 12 δευτερόλεπτα μελωδίας.
Το ηχητικό κλιπ προστέθηκε στο Εθνικό Μητρώο Ηχογράφησης της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου το 2009 καθώς ήταν ένα από τα πρώτα τεκμηριωμένα περιστατικά ψηφιακής ηχογράφησης μουσικής, οδηγώντας το δρόμο προς τη σύγχρονη μουσική παραγωγή και την ευρεία χρήση ψηφιακών μέσων στη διανομή μουσικής.
«Με τα σημερινά πρότυπα, η απόδοση του 704 της Daisy Bell ακούγεται αρκετά πρωτόγονη. Ο ήχος είναι επίπεδος σαν τόνος κλήσης. Είναι, τελικά, κυριολεκτικά, η φωνή ενός ρομπότ», έγραψε ο Cary O’Dell σε ένα δοκίμιο για τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
«Παρόλα αυτά, το αρχικό Daisy Bell όπως αναμεταδόθηκε μέσω υπολογιστή της IBM – αυτή η συνάντηση μουσικής και μηχανής – παραμένει ένα τολμηρό και μοναδικό επίτευγμα, ένα βαθύ άλμα σε έναν γενναίο νέο κόσμο», προσθέτει ο O’Dell.
Μείωση παγίου στη κινητή με μια αίτηση στο gov.gr
Τα λαμπρά μυαλά του Bell Lab, συχνά έπαιζαν την εκδοχή του Daisy Bell από τον IBM 7094 σε διάφορους επισκέπτες. Ένας από αυτούς ήταν ο Arthur C. Clarke, ο Βρετανός συγγραφάς που έγραψε το αριστούργημα του 1968, 2001: A Space Odyssey. Φυσικά του έκανε μεγάλη εντύπωση και τον ενέπνευσε.
Οι θαυμαστές της ταινίας μπορεί να θυμούνται ότι το τραγούδι εμφανίζεται στην ταινία όταν το HAL, το αισθητικό σύστημα AI του διαστημικού σκάφους, διαλύεται. Καθώς ο David Bowman αφαιρεί τις φυσικές μονάδες του υπολογιστή, ο HAL γίνεται όλο και πιο ασυνάρτητος και αρχίζει να τραγουδάει το τραγούδι Daisy Bell, με τη φωνή τους σταδιακά να φθείρεται σε μία μπερδεμένη, ασυνάρτητη, αργή και συρτή φωνή.
Στην εποχή του διαδικτύου όμως, η αρχική ηχογράφηση του Daisy Bell, του 1961, βρέθηκε από τον δημιουργό περιεχομένου Nebbed, που δημιούργησε ένα βίντεο με την αρχική ηχογράφηση και ρέτρο γραφιά. Εδώ και τέσσερα χρόνια, το βίντεο γίνεται ξανά και ξανά viral, σε τακτά χρονικά διαστήματα, με τους ακροατές να φρικάρουν από τον κάπως απόκοσμο ήχο, όμως να παραμένουν γοητευμένοι από το γεγονός πως ηχογραφήθηκε σε έναν “αρχαίο” υπολογιστήξ, πάνω από 60 χρόνια πριν!
