Οι αναβαθμίσεις στο Ηλιακό Τηλεσκόπιο Daniel K. Inouye του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ παρείχαν εκπληκτικές νέες εικόνες της επιφάνειας του Ήλιου που περιέχουν δομές διαμέτρου μόλις 20 χιλιομέτρων.
Πιο συγκεκριμένα οι ακτινοβόλες αυτές δομές έχουν περίπου το ίδιο πάχος με το μήκος του Μανχάταν, και διαπερνούν το ηλιακό τοπίο από τις διακυμάνσεις των μαγνητικών πεδίων που αναδύονται από την καύση πλάσματος που περιβάλλει τον Ήλιο. “Αυτές οι ραβδώσεις είναι τα δακτυλικά αποτυπώματα των διακυμάνσεων του μαγνητικού πεδίου σε λεπτή κλίμακα.”, λέει ο αστρονόμος David Kuridze από το NSO.
Η νέα έρευνα, με επικεφαλής μια ομάδα από το Εθνικό Ηλιακό Αστεροσκοπείο (NSO) στις ΗΠΑ, δίνει μια νέα εικόνα για το τι συμβαίνει στην επιφάνεια του Ήλιου, ενώ παράλληλα καταδεικνύει για άλλη μια φορά την οπτική δύναμη του τηλεσκοπίου Inouye. Ο Ήλιος απέχει περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη, επομένως η δυνατότητα εντοπισμού διακριτικών χαρακτηριστικών σε αυτό το είδος ανάλυσης αποτελεί θρίαμβο της επιστήμης και της μηχανικής.
Οι ραβδώσεις εμφανίζονται στις άκρες μεγαλύτερων φυσαλίδων (ή κόκκων) ηλιακής μεταφοράς που είχαν παρατηρηθεί προηγουμένως από τον Inouye και προκαλούνται από τη θέρμανση και την ψύξη του πλάσματος. Η φωτεινότητα και η σκουρότητα των λωρίδων ελέγχονται από την ισχύ του μαγνητικού πεδίου και πολύ μικρές διακυμάνσεις σε αυτά τα πεδία μπορούν να μεταβάλουν τις ιδιότητες του πλάσματος. Η ερευνητική ομάδα ακολούθησε τις παρατηρήσεις της με προσομοιώσεις της φυσικής του φαινομένου, βρίσκοντας μια αντιστοιχία που εξηγούσε τι έδειχνε το τηλεσκόπιο.
“Ο μαγνητισμός είναι ένα θεμελιώδες φαινόμενο στο Σύμπαν και παρόμοιες μαγνητικά επαγόμενες λωρίδες έχουν παρατηρηθεί και σε πιο μακρινά αστροφυσικά αντικείμενα, όπως τα μοριακά νέφη”, λέει ο αστρονόμος του NSO, Han Uitenbroek. Η υψηλή ανάλυση του Inouye, σε συνδυασμό με προσομοιώσεις, επιτρέπει στους ερευνητές να χαρακτηρίσουν καλύτερα τη συμπεριφορά των μαγνητικών πεδίων σε ένα ευρύ αστροφυσικό πλαίσιο. Οι πληροφορίες που έχουν ήδη συλλέξει από τις εικόνες του θα τους βοηθήσουν να κατανοήσουν καλύτερα γεγονότα όπως οι ηλιακές κηλίδες και οι ηλιακές εκρήξεις, τα οποία μπορούν να έχουν επιπτώσεις στη Γη.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Astrophysical Journal Letters.
