Μια 25χρονη γυναίκα στην Κίνα με διαβήτη τύπου 1 άρχισε να παράγει τη δική της ινσουλίνη σε λιγότερο από τρεις μήνες μετά τη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων. Είναι το πρώτο άτομο με την πάθηση που υποβλήθηκε σε θεραπεία χρησιμοποιώντας κύτταρα που εξήχθησαν από το ίδιο της το σώμα.
Στον διαβήτη τύπου 1, το ανοσοποιητικό σύστημα ορισμένων ανθρώπων αρχίζει να επιτίθεται στο πάγκρεάς από την παιδική ηλικία καταστρέφοντας τα κύτταρα των παγκρεατικών ιστών που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ινσουλίνης. Μέχρι τώρα, η συνήθης μακροπρόθεσμη λύση ήταν η μεταμόσχευση παγκρέατος, ενώ βραχυπρόθεσμα οι περισσότεροι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 βασίζονταν σε ενέσεις ινσουλίνης για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.
Τα βλαστοκύτταρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη οποιουδήποτε ιστού στο σώμα και μπορούν να καλλιεργηθούν επ’ αόριστον στο εργαστήριο, πράγμα που σημαίνει ότι δυνητικά προσφέρουν μια απεριόριστη πηγή παγκρεατικού ιστού. Χρησιμοποιώντας ιστό φτιαγμένο από τα κύτταρα ενός ατόμου, οι ερευνητές ελπίζουν επίσης να αποφύγουν την ανάγκη για ανοσοκατασταλτικά.
Η νέα ιατρική δοκιμή, που περιγράφηκε στο περιοδικό Cell, περιλάμβανε πρώτα την εξαγωγή κυττάρων από την ασθενή και την επαναφορά τους στην αρχική πολυδύναμη κατάστασή τους, ώστε στη συνέχεια να επαναπρογραμματιστούν και να αναπτυχθούν σε κύτταρα νησίδων του παγκρέατος για να εγχυθούν στο σώμα της. Σύμφωνα με τη μελέτη, η ασθενής μετά την επέμβαση, πέτυχε σταθερή ανεξαρτησία από την ινσουλίνη ξεκινώντας 75 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση. Πάνω από ένα χρόνο, η διαδικασία «αποκατέστησε τον γλυκαιμικό έλεγχο» στην ασθενή, αναστρέφοντας λειτουργικά τον διαβήτη τύπου 1 και δεν υπήρχε καμία ένδειξη ανωμαλιών που σχετίζονται με τη μεταμόσχευση.
Κλήσεις με AI φωνές εξαπατούν εκατομμύρια χρήστες του Gmail
Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι η ασθενής θα έπρεπε να παρακολουθείται για μεγαλύτερη διάρκεια για να επικυρωθεί καλύτερα η αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Επειδή η γυναίκα λάμβανε ήδη ανοσοκατασταλτικά για προηγούμενη μεταμόσχευση ήπατος, οι ερευνητές δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν εάν ήταν τα βλαστοκύτταρα που μείωσαν τον κίνδυνο απόρριψης του μοσχεύματος.
Ακόμα κι αν το σώμα ατόμων με διαβήτη τύπου 1 δεν απορρίψει το μόσχευμα επειδή δεν θεωρεί τα κύτταρα ως «ξένα», ο διαβήτης εξακολουθεί να είναι μια αυτοάνοση πάθηση και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να επιτεθεί το σώμα στις νησίδες. Οι ερευνητές λένε ότι δεν το είδαν αυτό στη γυναίκα επειδή έπαιρνε ανοσοκατασταλτικά, αλλά προσπαθούν να αναπτύξουν κύτταρα που να μπορούν να αποφύγουν αυτήν την αυτοάνοση απόκριση.
