Οι επιστήμονες έχουν περάσει δεκαετίες προσπαθώντας να κατανοήσουν πώς λειτουργεί η βαρύτητα σε θεμελιώδες επίπεδο, χωρίς να καταφέρουν να την εξηγήσουν πλήρως. Όμως, μια νέα θεωρία – στην οποία θα βασίσουν ένα πρωτοποριακό πείραμα – ίσως μας δώσει επιτέλους τη δυνατότητα να “δούμε” τη βαρύτητα για πρώτη φορά.
Η νέα αυτή θεωρία βασίζεται σε μια παλιά έννοια που εξήγησε πρώτος ο Albert Einstein το 1905, γνωστή ως το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο. Ο Einstein υποστήριξε ότι το φως αποτελείται από μικροσκοπικά και αδιαίρετα σωματίδια που ονομάζονται φωτόνια, τα οποία εξηγούν πώς το φαινόμενο αυτό προβλέπει την ενέργεια που ανταλλάσσεται μεταξύ ύλης και φωτός.
Αν και αρχικά η θεωρία αυτή συνάντησε αντίσταση από την επιστημονική κοινότητα, όπως και κάθε άλλη πρωτοποριακή θεωρία, σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής. Οι νέοι ερευνητές, αντί να χρησιμοποιήσουν φως, εφαρμόζουν έναν παρόμοιο μηχανισμό με ακουστικά αντηχεία και βαρυτικά κύματα που περνούν από τη Γη.
Αποκάλυψη για το ασύλληπτο σωματίδιο βαρύτητας (βαρυτόνιο) με κβαντικό πείραμα
Αυτό το φαινόμενο, το οποίο ονομάστηκε “βαρυτο-φωνονικό” (gravito-phononic), χρησιμοποιεί έναν κύλινδρο από αλουμίνιο 1.800 κιλών, τον οποίο ψύχουν στην πιο χαμηλή κβαντική του κατάσταση. Τα βαρυτικά κύματα που περνούν, διαστρεβλώνουν ελαφρώς τον κύλινδρο, επιτρέποντας στους ερευνητές να παρακολουθήσουν τις δονήσεις του. Αυτές οι δονήσεις θα μπορούσαν να αποκαλύψουν τις κβαντικές “αλματικές” αλλαγές της ενέργειας του κυλίνδρου, επιδεικνύοντας την απορρόφηση ή εκπομπή μονήρων βαρυτονίων από το κύμα.
Ενώ η θεωρία δεν μας επιτρέπει ακριβώς να “δούμε” τη βαρύτητα, μας προσφέρει τη δυνατότητα να παρατηρήσουμε τις επιπτώσεις των βαρυτικών κυμάτων. Αν καταφέρουμε να κατανοήσουμε πώς η βαρύτητα επηρεάζει τα πράγματα σε θεμελιώδες επίπεδο, θα αποκτήσουμε βαθύτερη γνώση του σύμπαντος.
