Το Μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα της Βόρειας Αυστραλίας, είναι το μεγαλύτερο οικοσύστημα του κόσμου και τώρα περνάει σοβαρή κρίση. Σύμφωνα με τα δεδομένα, το τελευταίο έτος έχει υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες, από τότε που ξεκινήσαμε να το παρακολουθούμε, πριν 40 χρόνια.
Ο εν λόγω ύφαλος έχει περάσει πολλά τελευταία, από τυφώνες μέχρι ένα είδος αστερία που τρέφεται με τους πολύποδες των κοραλλιών. Όμως, το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Θαλάσσιας Επιστήμης (AIMS), που έχει αναλάβει την παρακολούθησή του, αναφέρει πως η κύρια αιτία πίσω από την καταστροφή είναι η κλιματική αλλαγή.
Στην έκθεση που δημοσίευσε το AIMS, αναφέρει πως το ποσοστό κάλυψης από κοράλλια, νότια και βόρεια στο Μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα, έχει μειωθεί κατά 30% από το 2023 μέχρι σήμερα. Μόνο το κεντρικό τμήμα του υφάλου φαίνεται να έχει βγει αλώβητο από την καταστροφή.
Πριν λίγους μήνες, ο διεθνής οργανισμός ICRI (Διεθνής Πρωτοβουλία για τους Κοραλλιογενείς Υφάλους) προειδοποίησε πως περισσότερα από τα 4/5 των κοραλλιογενών υφάλων, βρίσκονται σε μια κατάσταση θερμικού στρες, από την οποία ενδέχεται να μην ανακάμψουν ποτέ.
Την ίδια στιγμή, η Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ(NOAA), που υπόκειται στη NASA, κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης το 2024, με το «μείζον επεισόδιο αποχρωματισμού των κοραλλιών» σε όλο τον κόσμο, το οποίο στην περίπτωση του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Φράγματος ήταν το χειρότερο που έχει καταγραφεί ποτέ.
Το 2024 ήταν το θερμότερο έτος που έχει καταγραφεί ποτέ από την βιομηχανική επανάσταση, με την μέση θερμοκρασία παγκοσμίως να ξεπερνά τους 1.5 βαθμούς Κελσίου, σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Για αυτό και παρατηρήθηκαν τρεις φορές περισσότεροι καύσωνες στις θάλασσες, σε σχέση με το προηγούμενο ρεκόρ.
Ο James Cameron προειδοποιεί για «αποκάλυψη τύπου Terminator»
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι κάτι σαν το καμπανάκι κινδύνου των ωκεανών. Οι πολύποδες που παράγουν τον λευκό ασβεστολιθικό σκελετό των κοραλλιών συμβιώνουν με μονοκύτταρα φύκη που ονομάζονται ζωοξανθέλες. Σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας, τα πολύχρωμα φύκη εγκαταλείπουν την αποικία, η οποία έτσι αποχρωματίζεται και μένει άσπρη. Αν οι ζωοξανθέλες δεν επιστρέψουν, τα κοράλλια πεθαίνουν.
Αυτό χτυπάει για τα καλά το καμπανάκι του κινδύνου για το κλίμα, καθώς οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι ευάλωτοι στην κλιματική αλλαγή, που πλέον είναι εδώ για τα καλά.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι τα πιο παραγωγικά θαλάσσια οικοσυστήματα, τα οποία στηρίζουν το 25% του συνόλου των θαλάσσιων ειδών. Σχεδόν ένα δισεκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τους υφάλους για την εξεύρεση τροφής και την προστασία των ακτών τους από τη διάβρωση. Τους έχουμε ανάγκη για την επιβίωση του πλανήτη, όμως αντί να κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε την κατάσταση, κάνουμε συνεχώς τα πράγματα χειρότερα…
