Ο “Μεγάλος Αφανισμός” που συνέβη πριν από περίπου 250 εκατομμύρια χρόνια, γνωστό και ως Permian-Triassic extinction, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη καταστροφή ζωής στην ιστορία της Γης. Σύμφωνα με νέες έρευνες, φαίνεται ότι οι έντονες κλιματικές διακυμάνσεις, παρόμοιες με τα σύγχρονα φαινόμενα Ελ Νίνιο, συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτή την κρίση, επιδεινώνοντας την ήδη δύσκολη κατάσταση.
Μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον γεωλόγο Yadong Sun, χρησιμοποίησε προσομοιώσεις και θερμοκρασιακές μετρήσεις για να αναπαραστήσει τις κλιματικές αλλαγές και τις ωκεάνιες ροές που συνέβαιναν εκείνη την εποχή. Το αποτέλεσμα; Οι σύντομες αλλά έντονες διακυμάνσεις θερμοκρασίας και βροχοπτώσεων, που προκαλούσαν πλημμύρες και ξηρασίες, ενδέχεται να έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στην εξαφάνιση του 90% των θαλάσσιων ειδών και του 70% των χερσαίων.
Οι ηφαιστειακές εκρήξεις στη Σιβηρία, η απώλεια του όζοντος, οι αυξημένες συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα, καθώς και η μείωση της συγκέντρωσης οξυγόνου στους ωκεανούς, συνέθεσαν ένα φονικό περιβάλλον. Ωστόσο, οι εναλλαγές στις καιρικές συνθήκες, σε συνδυασμό με τις μεγάλες κλιματικές διαταραχές, πιθανότατα ξεπέρασαν τα όρια ανοχής πολλών ειδών, οδηγώντας τα στην εξαφάνιση.
Ολικό αφανισμό υπαινίσσεται σήμα θαμμένο στη μεγαλύτερη έκρηξη που έχει παρατηρηθεί ποτέ
Αυτές οι νέες ανακαλύψεις προσφέρουν μια νέα οπτική στο πώς η σύγχρονη κλιματική κρίση, με τις προβλέψεις για πιο έντονα και συχνά Ελ Νίνιο στη Γη, μπορεί να έχει παρόμοιες επιπτώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Η φύση μπορεί να αντέξει πολλά, αλλά κάθε είδος έχει τα όριά του.
