Η αποστολή των δύο αστροναυτών που ταξίδεψαν με την πρώτη επανδρωμένη πτήση του Starliner προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό εξελίχθηκε στην μεγαλύτερη διαστημική ιστορία των τελευταίων ετών, καθώς το ταξίδι διήρκησε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο.
Πέρα από το τεχνικό και επιχειρησιακό σκέλος, πολλοί αναρωτήθηκαν κάτι πιο πρακτικό. Όταν μια αποστολή παρατείνεται τόσο πολύ, οι αστροναύτες πληρώνονται υπερωρίες;
Πώς αμείβονται οι αστροναύτες
Οι αστροναύτες είναι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι και αμείβονται με ετήσιο μισθό, όχι με βάση τις ώρες αποστολής. Ο μέσος ετήσιος μισθός τους κινείται σε επίπεδα άνω των 150 χιλιάδων δολαρίων, ανάλογα με βαθμίδα και προϋπηρεσία. Η αμοιβή αυτή καλύπτει συνολικά την εργασία τους, από την εκπαίδευση και την προετοιμασία μέχρι τις ίδιες τις αποστολές.
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν μια διαστημική αποστολή κρατήσει περισσότερο από το προγραμματισμένο, δεν ενεργοποιείται μηχανισμός υπερωριακής αποζημίωσης. Δεν υπάρχει δηλαδή πρόσθετη πληρωμή επειδή κάποιος έμεινε περισσότερο χρόνο σε τροχιά.
Υπάρχει κάποια επιπλέον αποζημίωση;
Παρότι δεν προβλέπονται υπερωρίες, υπάρχει μια μικρή ημερήσια αποζημίωση ταξιδιού, όπως ισχύει για κυβερνητικές αποστολές. Το ποσό αυτό προορίζεται θεωρητικά για έκτακτα έξοδα. Στην πράξη, στο περιβάλλον του διαστημικού σταθμού τα προσωπικά έξοδα είναι σχεδόν μηδενικά, αφού διαμονή, τροφή και εξοπλισμός καλύπτονται πλήρως.
Τα ποσά που έχουν αναφερθεί κατά καιρούς είναι χαμηλά, από περίπου ένα έως λίγα δολάρια την ημέρα. Ακόμη και σε πολύμηνη παραμονή, το συνολικό επιπλέον ποσό παραμένει περιορισμένο σε σχέση με τον βασικό μισθό.
Το κόστος για το σώμα και το ρίσκο
Η εργασία στο διάστημα δεν είναι απλή επαγγελματική αποστολή. Απαιτεί χρόνια εκπαίδευσης και εκθέτει το σώμα σε σοβαρές επιβαρύνσεις, όπως απώλεια οστικής πυκνότητας και νευρολογικές μεταβολές λόγω μικροβαρύτητας.
Οι καθυστερήσεις αυξάνουν αυτή την επιβάρυνση, χωρίς όμως να αλλάζουν το μισθολογικό καθεστώς.
