Τα στροβιλώδη μοτίβα που έχουν χαραχθεί στην επιφάνεια της Σελήνης στο πέρασμα των αιώνων φαίνεται να συνδέονται με αλλαγές στο σχήμα της επιφάνειας αυτής. Σε μια νέα μελέτη των μυστηριωδών χαρακτηριστικών που είναι γνωστά ως σεληνιακές δίνες, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τουλάχιστον δύο από αυτά συνδέονται με τη σεληνιακή τοπογραφία.
Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι φωτεινές περιοχές ενός σεληνιακού στροβίλου έχουν χαμηλότερο υψόμετρο από τις σκοτεινές λωρίδες μεταξύ τους. Κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα δημιουργώντας και εξετάζοντας τοπογραφικά δεδομένα για τους σεληνιακούς στρόβιλους σε υψηλότερη ανάλυση από ό,τι είχε γίνει προηγουμένως.
Οι σεληνιακές δίνες είναι παράξενες και προκαλούν τον θαυμασμό μας. Όπως υποδηλώνει και το όνομά τους, πρόκειται για στροβιλώδη μοτίβα που βρίσκονται στη Σελήνη, τόσο στις σκοτεινές πεδιάδες όσο και στα φωτεινά υψίπεδα. Χαρακτηρίζονται από φωτεινές καμπυλωτές γραμμές, οι οποίες χωρίζονται από σκοτεινότερα κενά μεταξύ τους.
Γνωρίζουμε κάποια πράγματα γι’ αυτές. Κάθε σεληνιακός στρόβιλος που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα συμπίπτει με ένα μαγνητικό πεδίο πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια, το οποίο οι επιστήμονες πιστεύουν ότι εκτρέπει τα ηλιακά σωματίδια, εμποδίζοντας τη διαστημική ατμόσφαιρα να επηρεάσει τους στρόβιλους τόσο πολύ όσο το έδαφος γύρω τους. Φαίνεται επίσης να υπάρχει σύνδεση μεταξύ των σεληνιακών στροβίλων και της λάβας κάτω από αυτούς.
Δεν έχουμε τίποτα παρόμοιο εδώ στη Γη, οπότε οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να μας πουν κάτι μοναδικό για τη Σελήνη, την ιστορία της και τι συμβαίνει κάτω από την επιφάνειά της.
