Το αντιμετωπίσαμε με τον πιο εμφατικό τρόπο σήμερα όπου καλέσαμε το κοντινό πρακτορείο για να ρωτήσουμε αν θα μπορέσουμε να επιβιβαστούμε στο δρομολόγιο χωρίς να έχουμε ψηλά πάνω μας και να πληρώσουμε με κάρτα.
Θεωρώντας ότι η κάρτα το 2023 σαν μέσο πληρωμής θα είναι διαθέσιμη, τελευταία στιγμή αποφασίσαμε να κάνουμε την κλήση στο πρακτορείο. Και δυστυχώς οι φόβοι μας επιβεβαιώθηκαν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο. Τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ Αλμυρού δεν έχουν POS και στην ερώτησή μας αν θα μας αφήσει ο οδηγός να επιβιβαστούμε και να το κόψουμε στο πρακτορείο μόλις φθάσουμε, η απάντησή τους ήταν, είναι θέμα οδηγού και αν θα το δεχθεί.
Αυτά τα ολίγα, και πιστεύω να κατανοήσετε την ένταση που νιώθουμε αυτή τη στιγμή και πως θα νιώθει κάποιος σαν και εμάς που δεν έχει ιδιόκτητο IX για να μετακινηθεί από ένα χωριό στο άλλο και το κοντινότερο ATM είναι στα 30 χιλιόμετρα.
Σε μια χώρα που θέλει να κάνει ψηφιακό μετασχηματισμό, είναι απαράδεκτο να μην υπάρχει άλλος τρόπος πληρωμής, πέραν των μετρητών, σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Όταν η χρήση από όλο τον ιδιωτικό τομέα, είναι πλέον υποχρεωτική. Και όλα αυτά σε μια χώρα που θέλει να είναι τουριστική, με τον μεγαλύτερο όγκο των τουριστών να πληρώνει με κάρτα.
