Ένα τμήμα πυραύλου της SpaceX βάρους τεσσάρων τόνων προσέκρουσε στη Σελήνη με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 8.750 χιλιομέτρων την ώρα, περίπου έναν χρόνο μετά την εκτόξευσή του. Πρόκειται για το ανώτερο στάδιο ενός Falcon 9, το οποίο παρέμεινε σε τροχιά μετά την ολοκλήρωση της αποστολής του, μέχρι που η βαρύτητα της Σελήνης το οδήγησε τελικά στην επιφάνειά της.
Η πρόσκρουση δημιούργησε έναν νέο κρατήρα κοντά στο όριο μεταξύ της ορατής και της αθέατης πλευράς της Σελήνης, προσθέτοντας ακόμη ένα ανθρώπινο αντικείμενο στη λίστα των διαστημικών συντριμμιών που έχουν καταλήξει εκεί.
Πώς εντοπίστηκε η σύγκρουση χωρίς απευθείας εικόνα
Κανένας δορυφόρος δεν κατέγραψε τη στιγμή της πρόσκρουσης σε πραγματικό χρόνο. Ωστόσο, το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου στη Χιλή κατάφερε να εντοπίσει το σύννεφο σκόνης που εκτινάχθηκε αμέσως μετά.
Η φασματική ανάλυση του νέφους αποκάλυψε ίχνη νατρίου (που προήλθαν από το σεληνιακό έδαφος), αλλά και λιθίου, το οποίο πιθανότατα προερχόταν από τον ίδιο τον πύραυλο. Λίγο αργότερα, ο νέος κρατήρας επιβεβαιώθηκε φωτογραφικά από τον σεληνιακό δορυφόρο LRO της NASA και τον νοτιοκορεατικό Danuri.
Γιατί ο πύραυλος δεν επέστρεψε στη Γη;
Στις συνηθισμένες αποστολές σε χαμηλή γήινη τροχιά, τα ανώτερα στάδια των πυραύλων εκτελούν ελεγχόμενη επανείσοδο και καίγονται στην ατμόσφαιρα της Γης ή πέφτουν στον ωκεανό. Στα ταξίδια προς τη Σελήνη όμως, η απαιτούμενη ενέργεια και η ώση είναι πολύ μεγαλύτερες.
Ο συγκεκριμένος Falcon 9 δεν διέθετε τα απαραίτητα καύσιμα για ελιγμό επιστροφής, με αποτέλεσμα να παραμείνει σε τροχιά μέχρι που η βαρυτική αλληλεπίδραση με τη Σελήνη οδήγησε τελικά στην πρόσκρουσή του.
Με τη ματιά του Techmaniacs
Η συγκεκριμένη πρόσκρουση δεν αποτελεί κίνδυνο για τη Γη, δείχνει όμως ότι όσο αυξάνονται οι αποστολές προς τη Σελήνη, αυξάνονται και τα ανθρώπινα αντικείμενα που παραμένουν πίσω μετά την ολοκλήρωσή τους.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι περισσότερες σεληνιακές αποστολές πραγματοποιούνταν από κρατικές διαστημικές υπηρεσίες. Σήμερα, όλο και περισσότερες ιδιωτικές εταιρείες συμμετέχουν στην εξερεύνηση του Διαστήματος, κάτι που κάνει ακόμη πιο σημαντική τη σωστή διαχείριση των σταδίων των πυραύλων και των υπόλοιπων διαστημικών υπολειμμάτων. Η επιστροφή στη Σελήνη δεν αφορά πλέον μόνο την τεχνολογία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα διατηρηθεί όσο το δυνατόν πιο «καθαρό» το διαστημικό περιβάλλον για τις επόμενες αποστολές. Αν καταφέρουμε να γίνουμε πιο υπεύθυνοι, τόσο λιγότερους κινδύνους θα έχουμε για τις αποστολές που θα δρουν στη Σελήνη. Φανταστείτε το τμήμα του πυραύλου της SpaceX να έπεφτε στη Σελήνη ενώ υπήρχαν άνθρωποι εκεί. Σίγουρα δε θα ήταν ωραίο.
