Ο χειμώνας αρχίζει σιγά σιγά να μπαίνει για τα καλά και οι θερμοκρασίες πέφτουν αισθητά σε όλη τη χώρα, πράγμα που σημαίνει πως ξεκινά η περίοδος που ανάβουμε καθημερινά τη θέρμανση. Με τις τιμές του πετρελαίου όμως να κινούνται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, μια τεράστια μερίδα των νοικοκυριών στρέφεται πλέον στο κλιματιστικό ως τη βασική ή ακόμα και τη μοναδική πηγή θερμότητας για να ζεστάνει το σπίτι.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως το ηλεκτρικό ρεύμα είναι φθηνό. Ωστόσο, με τη σωστή διαχείριση και γνωρίζοντας πώς να κάνουμε σωστή χρήση του κλιματιστικού, μπορούμε να διατηρήσουμε ένα απόλυτα ζεστό και άνετο περιβάλλον στο σπίτι, χωρίς να δούμε τον επόμενο εκκαθαριστικό λογαριασμό να φουσκώνει επικίνδυνα.
Ο χρυσός κανόνας των 20 βαθμών Κελσίου
Σύμφωνα με τις επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες που δημοσιεύει το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ για τη διαχείριση θερμοστατών, η ρύθμιση της θερμοκρασίας στους 19 με 20 βαθμούς Κελσίου αποτελεί τη χρυσή τομή για τη μέγιστη δυνατή εξοικονόμηση ενέργειας κατά τους χειμερινούς μήνες. Οι ίδιες ακριβώς αρχές ισχύουν φυσικά είτε ζεσταινόμαστε με κλιματιστικό inverter είτε με αυτόνομο καλοριφέρ και φυσικό αέριο.
Στη θερμοκρασία των 20 βαθμών, ένας άνθρωπος που βρίσκεται μέσα στο σπίτι φορώντας κανονικά χειμερινά ρούχα (όπως ένα μακρυμάνικο φούτερ και ένα μακρύ παντελόνι) αισθάνεται απόλυτα άνετα. Για ακόμα μεγαλύτερη οικονομία, αν τα μέλη της οικογένειας δεν έχουν πρόβλημα με το κρύο, ο θερμοστάτης μπορεί να κατέβει στους 19 βαθμούς. Οι ενεργειακοί αναλυτές υπενθυμίζουν πως για κάθε έναν βαθμό που ανεβάζουμε το κλιματιστικό πάνω από τους 20 βαθμούς, η κατανάλωση ρεύματος αυξάνεται αυτόματα κατά 7% με 10%.
Εδώ κρύβεται και ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που κοστίζει ακριβά. Πολλοί συνηθίζουν να βάζουν το κλιματιστικό στους 26 ή στους 28 βαθμούς πιστεύοντας ότι έτσι ο χώρος θα ζεσταθεί πιο γρήγορα. Στην πραγματικότητα, τα σύγχρονα συστήματα inverter αποδίδουν με τον ίδιο ρυθμό, αλλά ρυθμίζοντάς τα τόσο ψηλά, αναγκάζουμε το μηχάνημα να δουλεύει στο 100% της ισχύος του για ώρες χωρίς λόγο, καίγοντας τεράστια ποσά ρεύματος.
Τι κάνουμε τη νύχτα και τις ώρες που λείπουμε
Για τις ώρες του ύπνου, οι ειδικοί προτείνουν μια χαμηλότερη κλίμακα ανάμεσα στους 16 και τους 18 βαθμούς Κελσίου. Κατά τη διάρκεια της νύχτας η φυσική θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος πέφτει, ενώ η χρήση σκεπασμάτων και παπλωμάτων προσφέρει όλη την απαραίτητη θερμότητα χωρίς να χρειάζεται να υπερθερμαίνουμε την ατμόσφαιρα του υπνοδωματίου. Αν και ορισμένες μελέτες αναφέρουν ακόμη και τους 15 βαθμούς, για τα περισσότερα σπίτια μια τέτοια θερμοκρασία κάνει το πρωινό ξύπνημα αρκετά δυσάρεστο όταν απομακρυνόμαστε από τα σκεπάσματα.
Εξίσου κρίσιμη είναι και η διαχείριση του χώρου όταν λείπουμε στη δουλειά. Αν κλείσουμε εντελώς το κλιματιστικό και η θερμοκρασία των τοίχων πέσει κατακόρυφα, το μηχάνημα θα χρειαστεί πολύ περισσότερο χρόνο και αδιάκοπη λειτουργία στη μέγιστη ισχύ για να επαναφέρει το σπίτι σε ένα ανεκτό επίπεδο. Η βέλτιστη πρακτική για τις ώρες απουσίας είναι η διατήρηση μιας συντήρησης στους 17 με 18 βαθμούς. Με αυτόν τον τρόπο οι επιφάνειες δεν παγώνουν, το σπίτι προστατεύεται από την υγρασία και η επαναφορά στην επιθυμητή ζέστη γίνεται με ελάχιστο κόστος.
Η σημασία της μόνωσης και οι απώλειες θερμότητας
Όσο σωστά όμως κι αν ρυθμίσουμε το τηλεχειριστήριο, ο καθοριστικότερος παράγοντας για την τσέπη μας παραμένει η μόνωση. Οι διαρροές θερμότητας από παλιά κουφώματα και η είσοδος κρύου αέρα από σχισμές μπορούν να ακυρώσουν κάθε προσπάθεια εξοικονόμησης, καθώς η παραγόμενη ζέστη δραπετεύει αμέσως στο περιβάλλον.
Αν ένα σπίτι διαθέτει μονά τζάμια ή κουφώματα χωρίς σωστή θερμοδιακοπή, το κλιματιστικό δεν θα καταφέρει ποτέ να «πιάσει» τη θερμοκρασία-στόχο και θα συνεχίσει να καίει ασταμάτητα. Επομένως, παράλληλα με τον έξυπνο χειρισμό των συσκευών, η σφράγιση των ανοιγμάτων και η προστασία των παραθύρων αποτελούν την πιο ουσιαστική επένδυση για να μείνει η ζέστη μέσα και οι λογαριασμοί χαμηλά.
