Η ιδέα ενός ρομπότ που πετάει σαν drone και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κολυμπά κάτω από το νερό ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία. Κι όμως, ερευνητές του MIT κατάφεραν να το κάνουν πραγματικότητα, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο που κοστίζει μόλις 300 δολάρια και ίσως στο μέλλον βοηθήσει στην έρευνα και την προστασία των ωκεανών.
Εμπνευσμένο από τη φύση
Οι μηχανικοί στράφηκαν στα θαλασσοπούλια που μπορούν να κινούνται με την ίδια άνεση στον αέρα και στο νερό. Μελετώντας τον τρόπο που χτυπούν τα φτερά τους κατά την πτήση αλλά και όταν βουτούν για να κυνηγήσουν, σχεδίασαν το Flapping Aerial-Aquatic Vehicle (FAAV), ένα ρομπότ βάρους μόλις 250 γραμμαρίων.
Αντί να αντιγράψουν κατά γράμμα τη βιολογία των πουλιών, προτίμησαν μια πιο πρακτική λύση. Χρησιμοποίησαν εύκαμπτα φτερά από νάιλον, τα οποία προσαρμόζονται φυσικά στις διαφορετικές αντιστάσεις του αέρα και του νερού, χωρίς πολύπλοκους μηχανισμούς που θα αύξαναν το βάρος και το κόστος.
Πετάει και κολυμπά με τον ίδιο μηχανισμό
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το ρομπότ δεν αλλάζει τρόπο λειτουργίας όταν περνά από τον αέρα στο νερό. Ο κινητήρας συνεχίζει να κινεί τα φτερά με την ίδια λογική και το ίδιο το περιβάλλον καθορίζει τον τρόπο που αυτά συμπεριφέρονται.
Στις δοκιμές, το FAAV έφτασε ταχύτητα λίγο πάνω από 6 μέτρα το δευτερόλεπτο στον αέρα και περίπου 1 μέτρο το δευτερόλεπτο κάτω από το νερό. Οι ερευνητές πέρασαν περισσότερο από έναν χρόνο βελτιώνοντας τη συμπεριφορά του, δοκιμάζοντας ακόμη και ποια είναι η ιδανική γωνία με την οποία πρέπει να βουτά στο νερό, καταλήγοντας στις 70 μοίρες.
Πού μπορεί να χρησιμοποιηθεί
Σύμφωνα με την ομάδα του MIT, το συγκεκριμένο ρομπότ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερα οικονομικό εργαλείο για την ωκεανογραφική έρευνα.
Θα μπορούσε να εκτελεί αυτόνομες αποστολές, να συλλέγει δείγματα νερού, να καταγράφει τη θαλάσσια ζωή με κάμερες ή να επιχειρεί σε περιοχές που θεωρούνται επικίνδυνες για τον άνθρωπο, όπως τοξικές ανθίσεις φυκιών, ηφαιστειακές λίμνες ή σημεία κοντά σε παγόβουνα.
Προς το παρόν, πάντως, το πρωτότυπο δεν είναι έτοιμο για πραγματικές αποστολές σε ανοιχτές θάλασσες. Η ομάδα συνεχίζει την ανάπτυξή του, με στόχο να συνδυάσει όλες τις δυνατότητές του σε μία πλήρως αυτόνομη αποστολή.
Με τα μάτια του Techmaniacs
Αυτό που κάνει το συγκεκριμένο project να ξεχωρίζει δεν είναι τόσο οι επιδόσεις του, όσο η φιλοσοφία του. Αντί να δημιουργήσουν ένα πανάκριβο ερευνητικό όχημα, οι μηχανικοί του MIT επέλεξαν να αποδείξουν ότι μια τέτοια ιδέα μπορεί να υλοποιηθεί με εξαιρετικά χαμηλό κόστος. Αν η τεχνολογία ωριμάσει, δεν αποκλείεται στο μέλλον να βλέπουμε μικρά ιπτάμενα ρομπότ να περιπολούν πάνω από τη θάλασσα, να βουτούν για μετρήσεις και να επιστρέφουν χωρίς να χρειάζεται η παρουσία μεγάλων ερευνητικών σκαφών. Αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα προοπτική του έργου.
