Ο τρόμος επιστρέφει! Μόνο έτσι θα μπορούσα να ξεκινήσω ένα κείμενο αφιερωμένο στο Resident Evil 0, σε ένα γνήσιο survival game το οποίο αποτελεί κατά γενική ομολογία το δεύτερο (για πολλούς το πρώτο) καλύτερο παιχνίδι της σειράς Resident Evil. To Resident Evil 0 κυκλοφόρησε το 2002 για το GameCube, τη κονσόλα της Nintendo η οποία εκ των υστέρων βλέπουμε πως έφερε μερικά διαμάντια για τη βιομηχανία του gaming. To γεγονός ότι κυκλοφόρησε για το GameCube ωστόσο, κονσόλα η οποία δεν τα πήγε καλά σε πωλήσεις στην εποχή της, συνεπάγεται με το ότι αρκετός κόσμος δεν ασχολήθηκε με ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του είδους. H Capcom βέβαια δεν έμεινε εκεί καθώς έφερε το παιχνίδι και στη επόμενη οικιακή της κονσόλα το 2010, στο Wii, προσπαθώντας να μας ξανά θυμίσει το αριστούργημά της. Εν έτη 2016 πλέον έρχεται η τρίτη κατά σειρά κυκλοφορία. Αυτή τη φορά όμως έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που έχει υποστεί ριζικές αλλαγές, καταφέρνοντας σε πολλές περιπτώσεις να κρύψει την ηλικία του αλλά και να μείνει πιστό στο ύφος του.
Σε μια εποχή που όλο και περισσότερα remastered παιχνίδια βλέπουμε, με τα περισσότερα μάλιστα να χαρακτηρίζονται ως αρπαχτές, το Resident Evil 0 έρχεται με 1080P 30fps σταθερά, καλογυαλισμένο όσο δεν πάει, με κρυστάλλινο ήχο, αλλά και χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. Δείχνοντας μας πως όταν ένα παιχνίδι σέβεται την ιστορία του αλλά και οι developers το κοινό τους, τότε πραγματικά αξίζει να επανακυκλοφορήσει ως ένας φόρος τιμής αλλά και μια ευκαιρία για αρκετούς να το παίξουν όπως του αρμόζει.
Οι αλλαγές που έχει υποστεί ο τίτλος είναι αρκετές και σε καμία περίπτωση δεν έχουν επίπτωση στη ατμόσφαιρα, πράγμα σημαντικό για Resident Evil παιχνίδι. Σε αυτό το μήκος κύματος κινείται και η παραμονή της σταθερής κάμερας, όπως ακριβώς ήταν και στην αρχική έκδοση, δίνοντας μας το στοιχείο του άγνωστου αλλά και εντείνοντας την αγωνία μας ώρες ώρες. Όλα βέβαια έχουν ένα κόστος και γρήγορα κάποιος μη μυημένος ίσως να κουραστεί καθώς όλα σχεδόν τα παιχνίδια πλέον έχουν αφήσει πίσω αυτόν τον τρόπο απεικόνισης. Μια αλλαγή τόσο χρήσιμη όσο και επιβεβλημένη, είναι η προθήκη του alternative (όπως αναφέρεται μέσα στον τίτλο) χειρισμού, που μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε τον χαρακτήρα πιο σωστά με τους αναλογικούς μοχλούς (tank controls), καθώς μην ξεχνάμε το παιχνίδι κυκλοφόρησε μια εποχή που κυριαρχούσαν τα ‘’βελάκια’’. Η μεγάλη διαφορά όμως η οποία μάλιστα κρίνει και το τελικό αποτέλεσμα, έρχεται στη δραματική βελτίωση των περιοχών και του περιβάλλοντος του τίτλου μέσα στο οποίο κινείται ο παίχτης, καθώς τα πάντα είναι πεντακάθαρα και αποπνέουν μια φρεσκάδα, χωρίς ωστόσο να χάνουν την retro αισθητική τους, καθώς μην ξεχνάμε πως μιλάμε για ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε το 2002.
Περνώντας στην ιστορία του τίτλου, αυτός εκτυλίσσεται αμέσως μετά το ξέσπασμα του ιού στην Racoon City και πριν τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού, καθώς μια επίλεκτη ομάδα ονόματι S.T.A.R.S. έχει ατύχημα με το ελικόπτερο στο οποίο επιβαίνει. Γρήγορα η ιστορία εξελίσσεται καθώς τα μέλη της ομάδας ανακαλύπτουν δολοφονημένους αστυνομικούς, ενώ το ενδιαφέρον ξεκινάει όταν η Rebecca – ο ένας από τους 2 βασικούς μας χαρακτήρες – βρίσκει ένα σταματημένο τραίνο μέσα στο οποίο έχει γίνει κάτι φρικτό… Η Rebecca ωστόσο δεν είναι μόνη της καθώς η μοίρα της θα συμβαδίσει με αυτή του φυγά Billy Cohen. Όπως γίνεται αντιληπτό λοιπόν, στο παιχνίδι θα χειριστούμε και τους δυο χαρακτήρες έχοντας ως σκοπό να ανακαλύψουμε από τι προήλθε ο περιβόητος T-Virus που έχει μετατρέψει τους ανθρώπους αλλά και τα ζώα σε ζόμπι.
Έχοντας λοιπόν δυο χαρακτήρες, θα έρθουμε αντιμέτωποι με αποκρουστικούς αλλά και απαιτητικούς εχθρούς που τόσο έχουμε λατρέψει στα Resident Evil. Ενώ υπάρχουν και πολλές δοκιμασίες μέσα στις οποίες θα πρέπει να τους συνδυάσουμε, με σκοπό να λύσουμε μυστήρια και διάφορα puzzles. Ο κάθε χαρακτήρας διαθέτει ορισμένα skills διαφορετικά από τον άλλον. Όπως για παράδειγμα ο Billy είναι πιο δυνατός από τη Rebecca, ενώ εκείνη με τη σειρά της πιο γρήγορη αλλά και με γνώσεις ιατρικής… καθώς μπορεί να χρησιμοποιεί τα φυτά για να αναπληρώνει την ενέργειά της. Το κλασσικό inventory που έχουμε αγαπήσει δίνει για άλλη μια φορά το παρών, θυμίζοντας μας πως πρέπει να σκεφτόμαστε προσεκτικά τι θα κρατήσουμε και τι θα πετάξουμε, καθώς μια λάθος επιλογή μπορεί να μας κάνει να περιπλανιόμαστε για αρκετή ώρα με λίγη ενέργεια, σε ένα ιδιαίτερα αφιλόξενο περιβάλλον. Μια ακόμα αλλαγή, είναι ότι τα μπαούλα που υπήρχαν στη πρώτη έκδοση του παιχνιδιού έχουν εξαλειφθεί και έτσι τα αντικείμενα που αφήνουμε πίσω μας, μπορούμε να τα βρούμε μέσω του χάρτη στον οποίον απεικονίζονται.
Μελανό σημείο του παιχνιδιού, το οποίο μπορεί πολλούς να κουράσει, αποτελεί το save system. Καθώς έχει μείνει αναλλοίωτο, πράγμα που σημαίνει πως για να αποθηκεύσουμε τη πρόοδο μας θα πρέπει να έχουμε στη διάθεση μας μελάνι αλλά και να βρούμε τις γραφομηχανές όπου μέσα από αυτές θα κάνουμε save. Η λειτουργία continue στον τίτλο απουσιάζει και έτσι σε πολλές περιπτώσεις θα κληθούμε να ξανά παίξουμε κάποια κομμάτια ανάλογα με το πόση ώρα πέρασε από το τελευταίο μας save file. Όλο αυτό είναι ένα ρίσκο για την ομάδα ανάπτυξης καθώς θα μπορούσε να δώσει την επιλογή στους χρήστες να παίξουν με ένα πιο σύγχρονο save system, όπως έκανε και στη περίπτωση του χειρισμού με τους αναλογικούς μοχλούς. Ο βαθμός δυσκολίας λοιπόν είναι υψηλός, έχοντας πάντα την επιλογή να παίξουμε στο easy, πράγμα που θα καμουφλάρει όσο να’ ναι την παραπάνω αδυναμία.
Ο ήχος είναι πεντακάθαρος ενώ οι φωνές των πρωταγωνιστών έχουν μείνει αναλλοίωτες συμβάλλοντας τα μέγιστα στην ατμόσφαιρα του τίτλου, θυμίζοντας b-movie.
1. Θετικά
- Θεαματικά βελτιωμένος τεχνικός τομέας.
- Τα περιβάλλοντα το τίτλου είναι πιο ”ζωντανά”.
- Οι περισσότερες αλλαγές που έγιναν ήταν προς το καλύτερο.
2. Αρνητικά
- Διατήρηση του απαρχαιωμένου save system.
- Με αποτέλεσμα… την αυξημένη δυσκολία που ίσως αποθαρρύνει μερικούς.
- Tα cut senses προδίδουν την ηλικία του τίτλου .
