Η Αράλη μέχρι τη δεκαετία του 1960 ήταν μια από τις μεγαλύτερες λίμνες στον κόσμο. Τις τελευταίες όμως δεκαετίες η λίμνη αρχικά χωρίστηκε σε μικρότερες λίμνες, έως ότου το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής της επιφάνειας εξατμίστηκε εντελώς, αφήνοντας πίσω της μια έρημο.
Πιο συγκεκριμένα η Αράλη κάλυπτε αρχικά μια έκταση 68.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελούσε μια ηπειρωτική λίμνη. Σήμερα όμως οι υπολειμματικές λίμνες καλύπτουν λιγότερο από το 10% της αρχικής της επιφάνειας και βρίσκεται πλέον στα σύνορα μεταξύ Καζακστάν και Ουζμπεκιστάν. Πίσω όμως στη σοβιετική εποχή οι δύο κύριες πηγές γλυκού νερού της Αράλης ήταν το Syr Darya και το Amu Darya, τα οποία ήταν ποτάμια που τροφοδοτούσαν την λίμνη με γλυκό νερό και διατηρούσαν αυτή την μεγάλη επιφάνεια νερού σε μια κυρίως άνυδρη περιοχή.
Κατά τη δεκαετία του 1960 όμως τα ποτάμια άρχισαν να χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για άρδευση, μειώνοντας τη ροή του νερού στη λίμνη και οδήγησε σε σημαντική μείωση του μεγέθους της. Ακόμη τη δεκαετία του 1980 η λίμνη είχε ήδη χωριστεί στα δύο. Η Μεγάλη Αράλ βρισκόταν στα νότια, ακόμα στα σύνορα, και η Μικρή Αράλ η οποία βρισκόταν πλέον εντελώς στο Καζακστάν. Η κατάσταση αυτή συνέχισε να επιδεινώνεται οδηγώντας τελικά σε μια αλμυρή άνυδρη περιοχή, την έρημο Aralkum. Η έρημος αυτή αποτελεί τη νεότερη έρημο της Γης. Αυτό οδήγησε σε πολλά προβλήματα.
Δεκάδες εφαρμογές Android και iOS με λογισμικό υποκλοπής spyware – Ποιους στοχεύουν
Πιο συγκεκριμένα η λίμνη είχε μια ακμάζουσα αλιευτική βιομηχανία η οποία πλέον έχει εξαφανιστεί. Ακόμη το μικροκλίμα της περιοχής έχει αλλάξει εντελώς και βίαιες αμμοθύελλες σκορπίζουν την άμμο και το αλάτι επηρεάζοντας την υγεία του τοπικού πληθυσμού. Για το λόγο αυτό διεθνείς προσπάθειες προσπαθούν να διατηρήσουν τη Μικρή Αράλ με το ανάχωμα Kok-Aral για να σταθεροποιήσει τη ροή του ποταμού Syr Darya τα τελευταία χρόνια.
