Στις 16 Ιανουαρίου του 2003, μια ομάδα αστροναυτών, αποτελούμενη από τους Rick D. Husband, William C. McCool, Michael P. Anderson, David Brown, Kalpana Chawla, Laurel Blair Salton Clark και Ilan Ramon απογειώθηκαν από το Kennedy Space Center της Florida, σαν μέρος της αποστολής Columbia STS-107. Το διαστημόπλοιο που χρησιμοποιήθηκε, το Columbia, έκανε την 113η πτήση του και είχε ολοκληρώσει 27 αποστολές μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Στόχος της αποστολής ήταν η διεξαγωγή διάφορων πειραμάτων. Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα της NASA, ορισμένα πειράματα παρείχαν νέες γνώσεις σχετικά με την καύση και την καταστολή της φωτιάς, που δεν μπορούν να αποκτηθούν στη Γη, ενώ ένα άλλο πείραμα συνέβαλε στην κατανόηση των τεχνικών κατασκευής και βοήθησε τους μηχανικούς να προετοιμάσουν ισχυρότερα θεμέλια για κατασκευές σε περιοχές όπου οι σεισμοί, οι πλημμύρες και οι κατολισθήσεις είναι συχνές.
Άλλα πειράματα βοήθησαν στην έρευνα για την καταπολέμηση του καρκίνου του προστάτη και πιθανές θεραπείες κατά των παραγόντων που προκαλούν την εξάπλωση του καρκίνου και τον καρκίνο των οστών που προκαλεί έντονο πόνο στους πάσχοντες, όπως και μια νέα τεχνική ενθυλάκωσης αντικαρκινικών φαρμάκων για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους.
Η αποστολή κράτησε 17 ημέρες, ωστόσο κατά τη επιστροφή στη Γη, τα γεγονότα θα σημάδευαν την ανθρωπότητα για πάντα. Πιο συγεκριμένα, οι μηχανικοί στη Γη ανακάλυψαν ότι κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης του διαστημικού σκάφους, ένα κομμάτι μονωτικού αφρού χτύπησε τα ενισχυμένα panel στην αριστερή πλευρά του σκάφους, προκαλώντας σημαντική ζημιά στο σύστημα θερμικής προστασίας.
Εν ολίγοις κάτι τέτοιο σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε να παραμείνει άθικτο κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα και πως το τέλος τους ήταν προδιεγεγραμμένο. Το Columbia κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα άρχισε να καταστρέφεται, υπέστη αποσυμπίεση με το πλήρωμα να χάνει άμεσα τις αισθήσεις του και να μην επιβιώνει τελικά. Το ατύχημα οδήγησε τη NASA σε δραστικές αλλαγές στα μέτρα ασφαλείας και στο σχεδιασμό αποστολών στο διάστημα.
