Οι QR codes υπάρχουν από το 1994, όμως η ιδέα πίσω από τη μορφή τους προήλθε από ένα πολύ παλαιότερο παιχνίδι: το αρχαίο ασιατικό επιτραπέζιο «Go».
Δημιουργήθηκαν στην Ιαπωνία από την Denso Wave, εταιρεία που κατασκεύαζε ανταλλακτικά αυτοκινήτων, με στόχο να αντικαταστήσουν τους κλασικούς γραμμωτούς κωδικούς στα εργοστάσια.
Γιατί δεν έφταναν οι γραμμωτοί κώδικες
Οι παραδοσιακοί κωδικοί UPC μπορούσαν να αποθηκεύσουν περιορισμένες πληροφορίες, κάτι που δεν επαρκούσε για τις ανάγκες μιας γραμμής παραγωγής. Οι εταιρείες χρειάζονταν έναν πιο γρήγορο και αποδοτικό τρόπο παρακολούθησης εξαρτημάτων και αποθεμάτων.
Ο Masahiro Hara, υπάλληλος της Denso Wave, εμπνεύστηκε από το «Go», ένα παιχνίδι που παίζεται πάνω σε πλέγμα με μαύρες και λευκές πέτρες. Αυτή η λογική του πλέγματος αποτέλεσε τη βάση για τη δημιουργία των QR codes.
Από το Go στα εργοστάσια
Το «Go» έχει ιστορία χιλιάδων ετών και θεωρείται ένα από τα πιο σύνθετα επιτραπέζια παιχνίδια στρατηγικής. Παίζεται σε πλέγμα 19 x 19, με δύο παίκτες να προσπαθούν να καταλάβουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χώρο στο ταμπλό.
Η οπτική του δομή, με τις αντιθέσεις ανάμεσα σε μαύρα και λευκά σημεία, βοήθησε στη σύλληψη ενός κώδικα που θα μπορούσε να διαβάζεται γρήγορα από μηχανές και να αποθηκεύει πολύ περισσότερες πληροφορίες από έναν απλό barcode.
Περισσότερα δεδομένα σε μικρό χώρο
Η μεγάλη διαφορά των QR codes είναι ότι αποθηκεύουν δεδομένα σε δύο διαστάσεις. Αντί να βασίζονται μόνο σε κάθετες γραμμές, όπως οι γραμμωτοί κώδικες, χρησιμοποιούν μικρά ασπρόμαυρα τετράγωνα, γνωστά ως ενότητες.
Ένας απλός κωδικός UPC μπορεί να αποθηκεύσει 12 αριθμούς. Αντίθετα, ένας QR code στην έκδοση 40 μπορεί να φτάσει έως και τους 4.296 αλφαριθμητικούς χαρακτήρες. Αυτό του επιτρέπει να περιλαμβάνει συνδέσμους, πληροφορίες προϊόντων, στοιχεία εισιτηρίων και πολλά ακόμη.
