Ο τρόπος με τον οποίο τα μάτια μας εξερευνούν τον κόσμο αλλάζει ανεπαίσθητα με την πάροδο του χρόνου, επηρεασμένος από την ηλικία και τις ασθένειες.
Μια νέα όμως μελέτη υποδεικνύει ότι ορισμένες από αυτές τις αλλαγές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό προβλημάτων με τη μνήμη και τη γνωστική λειτουργία. Ερευνητές από τον Καναδά και τις Δυτικές Ινδίες βασίστηκαν σε προηγούμενες εργασίες αναζητώντας διακυμάνσεις στα πρότυπα οπτικής όρασης σε άτομα με και χωρίς διάγνωση για κάποιο πρόβλημα υγείας του εγκεφάλου. Οι ερευνητές διεξήγαγαν δοκιμές παρακολούθησης των ματιών σε ομάδες νέων και ηλικιωμένων συμμετεχόντων.
Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά πειράματα, με παραλλαγές ως προς τον αριθμό των εικόνων που εμφανίστηκαν και τη συχνότητα επανάληψής τους. Αυτό βοήθησε να ελεγχθεί ο τρόπος με τον οποίο οι συμμετέχοντες αντέδρασαν στις εικόνες την πρώτη φορά και στη συνέχεια προσαρμόστηκαν όταν τις είδαν ξανά. Τα άτομα με χειρότερη μνήμη έτειναν να ακολουθούν παρόμοια μοτίβα θέασης, με λιγότερη ατομικότητα, σε διαφορετικές εικόνες. Τα μάτια τους εξερευνούσαν λιγότερο, εστιάζοντας στα ίδια σημεία με τον ίδιο τρόπο, αντί να αντιλαμβάνονται το σύνολο αυτού που κοιτούσαν.
Νέα ευκαιρία για τις εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις – Η διαδικασία για επίλυση διαφορών
Οι ερευνητές δεν έκαναν εικασίες σχετικά με τους υποκείμενους λόγους των ευρημάτων τους, αλλά αναφέρθηκαν σε μελέτες που συνδέουν την κίνηση των ματιών με τη μνήμη και το τμήμα του ιππόκαμπου του εγκεφάλου. Φαίνεται πιθανό ότι μια επιδείνωση στο κέντρο μνήμης μπορεί να αλλάξει τα πρότυπα όρασης καθώς και την ικανότητα ανάκλησης. Είναι πιθανό οι αλλαγές στην κίνηση της κόρης να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βάση μιας απλής και φθηνής μεθόδου για την αναγνώριση της απώλειας μνήμης ή της γνωστικής εξασθένησης χωρίς την ανάγκη για σαρώσεις εγκεφάλου και εις βάθος ερωτηματολόγια, αν και αυτό είναι ακόμη αρκετά μακρινό. Τα ευρήματα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων μεθόδων ανίχνευσης πρώιμων σημείων άνοιας.
Η έρευνα έχει δημοσιευτεί στο PNAS.
