Η έντονη σεισμική δραστηριότητα που παρατηρείται στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε συνοπτικά 4 γίγαντες ηφαιστείων στη χώρα μας. Αρχικά, ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά κέντρα στην Ελλάδα είναι η Νίσυρος, με συνολικά πέντε κρατήρες που σχηματίζουν το οροπέδιο του Λακκίου το οποίο δημιουργήθηκε από την έκρηξη του 1552.
Η Σαντορίνη, είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα υποθαλάσσια ενεργά ηφαίστεια στον κόσμο, με τον μεγαλύτερο κρατήρα παγκοσμίως. Η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα έκρηξη έγινε κατά τη διάρκεια της Μινωικής Εποχής, κάτι που οδήγησε και στη παρακμή του. Το πιο επικίνδυνο θεωρείται το Κολούμπος, αφού η δραστηριότητά του κατά το παρελθόν ήταν ιδιαίτερα καταστροφική, όχι εξαιτίας έκρηξης, αλλά λόγω των επικίνδυνων αερίων που εκλύονταν.
Παράλληλα, στους Αγίους Θεωδώρους, στα σύνορα της Αττικής με την Κορινθία , υπάρχει ένα ηφαίστειο χωρίς κρατήρα που ακόμη και σήμερα διατηρεί έντονη μετα-ηφαιστειακή δραστηριότητα. Το Σουσάκι, αποτελεί το βόρειο άκρο του ηφαιστειακού τόξου.
Το ηφαίστειο των Μεθάνων, γνωστό από την αρχαιότητα, έχει καταγράψει την τελευταία του ηφαιστειακή δραστηριότητα μεταξύ του 276 και 239 π.Χ., όπως μαρτυρούν ιστορικές πηγές των Στράβωνα, Παυσανία και Οβίδιου. Στην περιοχή της Καμένης Χώρας, δεσπόζει ο κρατήρας του ηφαιστείου, ένας από τους συνολικά 30 κρατήρες που υπάρχουν στην περιοχή.
Το ηφαίστειο της Μήλου βρίσκεται στο ομώνυμο νησί των Kυκλάδων. Δημιουργήθηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα που έλαβε χώρα στο παρελθόν. Οι ηφαιστειακοί βράχοι καλύπτουν τη μεγαλύτερη έκταση του νησιού. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ξεκίνησε πριν 2-3 εκατομμύρια χρόνια και σταμάτησε πριν 90.000 χρόνια. Αν και δεν έχουν λάβει χώρα πρόσφατες εκρήξεις, υπήρξε δραστηριότητα στο πρόσφατο παρελθόν, αφού πέρα από τους σεισμούς που συνδέονται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα, έχουν λάβει χώρα φρεατικές εκρήξεις με τοπικές καταστροφές. Η πιο πρόσφατη από αυτές συνέβη μεταξύ του 1ου και του 3ου μ.Χ. αιώνα στην περιοχή της Αγίας Κυριακής
