Ο τρόπος που μιλάμε αποδεικνύεται σε έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ότι είναι ίσως το πρώτο προειδοποιητικό σημάδι για το πώς βαίνει η γνωστική μας λειτουργία.
Πιο συγκεκριμένα, ερευνητές διαπίστωσαν ότι μικρές λεπτομέρειες στο timing της ομιλίας, όπως για παράδειγμα οι παύσεις ή τα γεμίσματα, αλλά και η δυσκολία στο να βρούμε εκείνη τη στιγμή τη λέξη που χρειάζεται, αποτελούν όλα ίσως σημάδια της υγείας του εγκεφάλου. Η έρευνα με τίτλο Natural Speech Analysis Can Reveal Individual Differences in Executive Function Across the Adult Lifespan την οποία μπορείς να βρεις εδώ, το αποδεικνύει χαρακτηριστικά.
Δείγμα της υγείας του εγκεφάλου
Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι πολύ σημαντικά, καθώς παρέχουν ενδείξεις ότι τα μοτίβα της ομιλίας μας δείχνουν σημαντικά στοιχεία για τις νοητικές μας ικανότητες. Οι επιστήμονες, αντί να βασίζονται στις δοκιμές τους σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα, υποστηρίζουν ότι η έρευνα που θα εντοπιστεί πάνω στην καθημερινή ομιλία, ίσως παρέχει σημαντικά σήματα για την υγεία του εγκεφάλου.
Το μήνυμα που θέλουν να περάσουν είναι ξεκάθαρο. Ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε δεν είναι απλά θέμα στυλ, αλλά ίσως αποτελεί έναν ευαίσθητο δείκτη της υγείας του εγκεφάλου, αναφέρει ο Dr. Jed Meltzer, του Rotman Research Institute και ένας από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης.
Πως το AI αποκαλύπτει κρυμμένα σήματα
Για να μπορέσουν να μελετήσουν καλύτερα τη σύνδεση που υπάρχει, οι συμμετέχοντες στην έρευνα κλήθηκαν να περιγράψουν σύνθετες εικόνες με δικά τους λόγια και στη συνέχεια να ολοκληρώσουν συγκεκριμένα tests που έχουν σχεδιαστεί να μετρήσουν την λειτουργία του εγκεφάλου.
Χρησιμοποίησαν μάλιστα τεχνητή νοημοσύνη προκειμένου να εξετάσουν τις καταγραφές της ομιλίας με μεγάλη λεπτομέρεια, πετυχαίνοντας με αυτόν τον τρόπο να ανιχνεύσουν πλήθος σημάτων που δείχνουν το επίπεδο της υγείας του εγκεφάλου.
Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο ρυθμός και η ροή της κανονικής ομιλίας μπορεί να προσφέρουν έναν πρακτικό και ευέλικτο τρόπο παρακολούθησης της υγείας, παρέχοντας ενδεχομένως έγκαιρη ενημέρωση για αλλαγές που διαφορετικά θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητες.
Βέβαια, ο τρόπος που μιλάμε, μπορεί να είναι ένας βιοδείκτης αλλαγών στη γνωστική λειτουργία, ωστόσο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποια διαταραχή.
Οι εκτελεστικές λειτουργίες, η αλήθεια είναι ότι μειώνονται με την πάροδο του χρόνου και την ηλικία του ατόμου, ενώ επηρεάζονται νωρίς στην άνοια, αν και είναι δύσκολο να αξιολογηθούν με συμβατικά tests.
Η φυσική ομιλία αντίθετα, αποτελεί μια καθημερινή συμπεριφορά που θα μπορούσε να μετρηθεί και να αξιολογηθεί επανειλημμένα, διακριτικά και σε μεγάλη κλίμακα. Παρέχει δηλαδή πληροφορίες σχετικά με την ταχύτητα επεξεργασίας, ως ένα μέτρο της γνωστικής ακεραιότητας.
