Οι επιστήμονες ανακάλυψαν πρωτοποριακά στοιχεία που υποδεικνύουν μια αργή διαρροή στον πυρήνα της Γης. Αυτή η διαρροή πιθανώς προέρχεται από πετρώματα 62 εκατομμυρίων ετών της Αρκτικής, πλούσια σε ένα ισότοπο ηλίου. Ερευνητές από το Woods Hole Oceanographic Institution και το California Institute of Technology βασίστηκαν σε προηγούμενες μελέτες αρχαίων ροών λάβας, υποδηλώνοντας ότι το ήλιο που παγιδεύτηκε κατά τον σχηματισμό της Γης βγαίνει σταδιακά στην επιφάνεια.
Το ήλιο, που είναι ελαφρύ και μη αντιδραστικό, συνήθως διαφεύγει από τα εκτεθειμένα πετρώματα στην ατμόσφαιρα και στο διάστημα, καθιστώντας το σπάνιο στην επιφάνεια της Γης. Το μυστήριο έγκειται στο πόσο ήλιο παραμένει βαθιά μέσα στον πλανήτη. Παρά τα δισεκατομμύρια χρόνια ηφαιστειακής δραστηριότητας, οποιοδήποτε υπόλοιπο ήλιο θα έπρεπε να έχει διαλυθεί. Ωστόσο, οι βασαλτικές λάβες στο νησί Baffin του Καναδά και οι λάβες της Ισλανδίας περιέχουν ασυνήθιστα υψηλές αναλογίες ηλίου 3 (3He) προς ήλιο 4 (4He), υποδεικνύοντας αρχαία προέλευση και όχι ατμοσφαιρική μόλυνση.
Ο γεωχημικός Forrest Horton και η ομάδα του ανακάλυψαν αναλογίες ισοτόπων ηλίου σε δείγματα ολιβίνης του Baffin σχεδόν 50 φορές υψηλότερες από τα ατμοσφαιρικά επίπεδα, γεγονός που υποδηλώνει μια βαθύτερη πηγή. Η πιο πρόσφατη ανάλυσή τους, που περιλαμβάνει δείγματα από διάφορες τοποθεσίες στο Baffin και σε γειτονικά νησιά, αποκάλυψε μια αναλογία 3He προς 4He σχεδόν 70 φορές μεγαλύτερη από την ατμόσφαιρα. Λαμβάνοντας υπόψη άλλες ισοτοπικές αναλογίες και συνθήκες νέοντος που θυμίζουν τον πρώιμο σχηματισμό της Γης, οι ερευνητές απέκλεισαν τις μεταβολές μετά την έκρηξη, ενισχύοντας την υπόθεση για τη μοναδική προέλευση του ηλίου.
Αν και ο πυρήνας της Γης παραμένει επιστημονικά απρόσιτος, προσομοιώσεις προτείνουν ότι τα ευγενή αέρια, συμπεριλαμβανομένου του ηλίου και του νέοντος, μπορεί να είχαν παγιδευτεί στον πυρήνα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της Γης, διαρρέοντας με την πάροδο του χρόνου στον μανδύα. Αυτή η ανακάλυψη όχι μόνο παρέχει μια πιθανή μέθοδο για τη μελέτη των διεργασιών του πυρήνα της Γης, αλλά προσφέρει επίσης πληροφορίες για το πώς σχηματίζονται οι πλανήτες από την κοσμική σκόνη και τα αέρια.
