Ηχητικά κύματα που βρίσκονται απολιθωμένα στις διατάξεις γαλαξιών επιβεβαιώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τη θεωρία ότι ο πλανήτης μας επιπλέει μέσα σε ένα τεράστιο κενό. Αν αυτό τελικά ισχύει, θα μπορούσε να σημαίνει ότι βρισκόμαστε πιο κοντά στο να λύσουμε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρωπότητας, της έντασης hubble μιας μέχρι σήμερα άλυτης ασυμφωνίας μεταξύ των μετρήσεων του ρυθμού με τον οποίο διαστέλλεται το Σύμπαν.
Κουπόνι 200 ευρώ για internet οπτικής ίνας για όλους – Μεγάλες αλλαγές
Μια πιθανή λύση σε αυτή την ασυνέπεια είναι ότι ο γαλαξίας μας βρίσκεται κοντά στο κέντρο ενός μεγάλου, τοπικού κενού, λέει ο κοσμολόγος Indranil Banik. Η ύλη δεν είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη στο σύμπαν τείνει να συσσωρεύεται, δημιουργώντας περιοχές υψηλότερης και χαμηλότερης πυκνότητας. Για να μπορέσουν να διαπιστώσουν την πιθανότητα ύπαρξης ενός τοπικού κοσμικού κενού οι επιστήμονες στράφηκαν στις βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις, ή BAO (Baryon Acoustic Oscillations).
Τι είναι οι βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις;
Αν φανταστούμε το σύμπαν στα πρώτα του βήματα, αυτό ήταν ένα απίστευτα πυκνό και καυτό, ένα είδος σούπας από σωματίδια που ονομάζουμε πλάσμα. Μέσα σε αυτό πάλευαν δυο αντίθετες δυνάμεις
- η βαρύτητα που προσπαθούσε να συμπιέσει το πλάσμα τραβώντας την ύλη προς τα μέσα
- η πίεση από την ακτινοβολία που έσπρωχνε τα πάντα προς τα’εξω.
Κάτι τέτοιο δημιούργησε κύματα πίεσης που ταξίδευαν μέσα στο πλάσμα, παρόμοια με τα ηχητικά κύματα που ταξιδεύουν στον αέρα. Αυτά ακριβώς είναι οι βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις. Καθώς το σύμπαν διαστελλόταν κρύωνε με αποτέλεσμα αυτά να παγώσουν. Αυτό το «παγωμένο» αποτύπωμα των κυμάτων είναι ο λεγόμενος «ήχος της Μεγάλης Έκρηξης».. Δεν ήχος δηλαδή που μπορούμε να ακούσουμε αλλά ένα μοτίβο στην κατανομή της ύλης στο σύμπαν.
Επανεξέτασαν προσεκτικά παρατηρήσεις BAO 20 ετών και διαπίστωσαν μια απόκλιση από αυτό που θα περιμέναμε από το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας, που συνάδει με την άποψη που επικαλείται ένα τοπικό κενό.
