Το Juno της NASA βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε τροχιά γύρω από τον Δία και μας προσφέρει πάρα πολύ δυνατά δεδομένα για τον μεγαλύτερο αέριο γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος. Τώρα, το σκάφος ανακάλυψε ένα υπό-πυκνό πλάσμα στο Δία, που συμπεριφέρεται με τρόπο που δεν έχει παρατηρηθεί πουθενά αλλού μέχρι στιγμής. Η αιτία αυτών των κυμάτων πιστεύεται ότι είναι οι δέσμες σωματιδίων υψηλής ενέργειας που ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά πριν από εννέα χρόνια.
Ο Δίας δεν είναι μόνο ο μεγαλύτερος πλανήτης στο Ηλιακό Σύστημα, αλλά έχει και τεράστια δύναμη όσον αφορά το μαγνητικό του πεδίο. Είναι 16 με 54 φορές πιο ισχυρό από το μαγνητικό πεδίο της Γης, ενώ η μαγνητόσφαιρα του είναι η μεγαλύτερη συνεχής δομή του Ηλιακού μας συστήματος, εκτός από την σφαίρα επιρροής του Ήλιου. Εκτείνεται για πάνω από 3 εκατομμύρια χιλιόμετρα προς τον Ήλιο, ενώ φτάνει σχεδόν μέχρι την τροχιά του Κρόνου.
Είναι ένα πολύπλοκο περιβάλλον. Υπάρχει η ροή φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο (ο ηλιακός άνεμος ), ηφαιστειακές εκρήξεις από το ενεργό φεγγάρι Ιώ, καθώς και αλληλεπιδράσεις με τα παγωμένα φεγγάρια του Ευρώπη και Γανυμήδη. Ο Γανυμήδης είναι το μόνο φεγγάρι στο Ηλιακό Σύστημα με μαγνητικό πεδίο. Από αυτούς τους ακραίους συνδυασμούς, παρατηρούμε στον πλανήτη και σέλας, σε υπέρυθρό και ακτίνες Χ.
Το πλάσμα είναι η τέταρτη κατάσταση της ύλης, αποτελούμενη από ένα ρευστό φορτισμένων σωματιδίων. Παρά το γεγονός ότι είναι σπάνιο στην καθημερινή μας ζωή, αποτελούμενο από στερεά, αέρια και υγρά, το πλάσμα είναι η πιο κοινή κατάσταση της ύλης στο σύμπαν.
Το πλάσμα εκτοξεύεται από τον Ήλιο, με την μορφή ηλιακών ανέμων, που με τη σειρά τους προκαλούν το Σέλας στη Γη. Γη. Τα ηλεκτρόνια κινούνται σε μαγνητικά κύματα πλάσματος, γνωστά ως κύματα Alfvén, όπου το πλάσμα ταλαντώνεται κάθετα στις γραμμές του μαγνητικού πεδίου. Έτσι επιταχύνονται πριν χτυπήσουν την ατμόσφαιρα.
36 ευρώ υπέρ ΕΡΤ το χρόνο στους λογαριασμούς ρεύματος – Η εξαίρεση
Υπάρχουν επίσης κύματα Alfvén στον Δία, αλλά χάρη στην ανάλυση του Juno, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτά τα κύματα μεταβαίνουν σε κάτι που ονομάζεται κύμα Langmuir, όπου το πλάσμα ταλαντώνεται παράλληλα με το μαγνητικό πεδίο.
Η ομάδα διαπίστωσε ότι υπάρχει πλάσμα χαμηλής πυκνότητας με υψηλό μαγνητισμό, το οποίο συμπεριφέρεται ως ένας συνδυασμός των τρόπων λειτουργίας Alfvén και Langmuir. Αυτά τα κύματα παράγονται από δέσμες ηλεκτρονίων που κινούνται προς τα πάνω από τον πλανήτη, κάτι που παρατήρησε το Juno από τις πρώτες παρατηρήσεις του όταν έφτασε στον πλανήτη πριν από εννέα χρόνια.
Η μελέτη δημοσιεύεται στο Physical Review Letters.
